Novel & Cerita Marianne

Something in her chest twisted. Bakit parang may mali? Somewhere across the city, a woman in a cream trench coat and dark shades wheeled her luggage through arrivals. Marianne Valdez. The ex. The one who once left Gabriel for her career in New York — and now she’s back. Her phone rang. “Hello?” A voice on the other line — calm, deep. “Marianne.” She smiled. “Gabriel.” -------- The scene could’ve been taken straight out of a movie —

THIRD PERSON POV Kinabukasan, sa opisina ni Zion, lumapit si Spencer na may dalang impormasyon. “Sir, natunton na namin kung sino ang nagpyansa kay Ravia. Under a pseudonym of Eladaria, ang tunay na pangalan ay si Matilda Armani—ang stepmother mismo ni Ma’am Emery,” sabi ni Spencer, maayos na ipinaliwanag ang impormasyon.

Their bodies touched in an intimate manner. “Ano ba John ang init. Alam mo namang tanghaling tapat na tapos dumidikit-dikit ka pa sa akin,” inis na sabi ni Marianne kay John habang pinupunasan ang pawis na napadikit sa braso niya. “Pasensya na pero, ayaw na ayaw ko na magkaroon ng anak o asawa na may mental issue. Tss… alam mo naman kung gaano ko kinamuhian ang kuya ko dahil noong mga bata pa kami ay hindi sinasadyang natapunan ko ng ink ang project na ginawa niya kaya sinakal niya ako. Kung di siya naabutan ni mama na sinasakal ako ay baka patay na ako. Kaya sa nangyaring ‘yon ay nalaman na maysakit si Kuya Luren na Borderline Personality Disorder na gaya ng

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

MAGNANIMOUS HEIRS SERIES 1: MARRIAGE OF CONVENIENCE WRITTEN BY: DEEKEECEE CHAPTER ONE SERAFINA AREVALO Nagmamadali akong pumunta sa St.Vincent Hospital nang matanggap ko ang tawag ni papa. Isinugod diumano si mamasa ospital ng mga kapwa nito guro nang bigla na lang itong hinimatay sa kalagitnaan ng kanilang seminar. Dumeritso ako sa reception area pagkarating ko. Hindi ko na naitanong kay papa kung saang kwarto naroon si mama dahil nawalan na ng baterya ang cellphone ko.

Napatingin siya sa Ama ng binata, kahit namatay ito sa sakit dahil sa kunsumisyon puro problema ay parang napaka payapa ng mukha nito at parang natutulog lamang. “Huwag po kayong mag-alala hindi ko man kayo nakausap noong nabubuhay man kayo ay naniniwala po ako na mabuti kayong tao at Ama kay Kanor, siguro nagkaroon kayo ng hindi pagkakaunawaan at minsan nagiging pasaway siya sa inyo masasabi ko pa rin po na mahal na mahal ka ho niya.” Hindi alam ni Maria bakit ng aba niya kinakausap ang isang tao na wala ng buhay pero pakiramdam kasi niya ang napakatahimik ng paligid. Isipin pa lamang niya na ganito ang naging buhay ng lalake noong buhay pa ito ay nahahabag na siya at nasasaktan.

Maaga pa lang pero marami ng parokyano ang nagsisidatingan sa loob. " Itali mo kaya ang buhok mo ngayon para maiba sa style mo kagabi? " ani Mariah matapos kulutin ang dulo ng buhok ni Catalina. " I mean, since naka off shoulder ka naman, itodo mo na. Ilitaw natin iyang collarbone mo para dagdag sa atraksyon. "

"Anong alam mo. Siyempre mayroon akong sariling ideya." Mariana, ang malanding iyon, kayang makuha ang pabor ng isang lalaki na tulad ni Mavros sa pamamagitan ng pagdikit kay Maxine. Siya, si Kaena, ay hindi mas malala kay Mariana. Bukod pa rito, siya ay hindi kasal at paborito ng pamilya Torres. Sa oras na makilala niya si Mavros sa pamamagitan ni Maxine, tiyak na makakamit niya ang pabor ni Mavros. Pagdating noon, si Mariana, isang ikalawang kasal na babae, ay wala nang lugar para umiyak!

Alam ko na mauuna akong tatanda pero sisiguraduhin ko na magiging masaya ang buhay natin, kasama ang mga anak at magiging anak natin. I’m not perfect pero alam ko at susubukan ko na pasayahin ka araw-araw para hindi mo pagsisihan na ako ang pinili mo. Wala akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao. Oo inaanak kita pero hindi ko kayang pigilan ang pagmamahal ko para sa ‘yo. Sabihin na nila ang gusto nilang sabihin pero para sa akin ay mas pagsisihan ko na hindi kita pinursue. Mahal na mahal po kita, Mrs. Marianne Alcantaria. Magbago man ang lahat sa mundong ito pero hindi ang pagmamahal ko.”

ani Marianne kaya naman narealize ni Camilla that she can relax At least, hindi nalaman ng mga kaibigan niya na dito siya umuuwi sa penthouse ni Declan. “Hindi naman, Marianne!” pagsisinungaling niya “Hay naku, kung ano-ano nga ang sinabi mo kay Sir kagabi! Mabuti nga, hindi ka nilayasan!” sabi pa ni Marianne kaya nakaramdam na naman ng kaba si Camilla “Ano bang sinabi ko?” tanong niya