Marry Tagalog Novels & Stories

Wedding ring na dapat ay nasa ina niya ang kapares ngunit hindi kayang bitawan ng ama niya ang kayaman ng pamilya, at hindi sila nagawang ipaglaban kaya sa iba binigay at sa iba nagpakasal. “Ama mo pa rin ako! Sakin ka nanggaling at hindi mo mababago yun. Kung wala ka ng ibang sasabihin ay mas mabuti pa na umalis ka na sa harapan ko at siguraduhin mo na titigilan mo na ang paglapit sa babae na iyon.” Naglakad na ang matanda papasok sa kwarto nito at iniwan si Jiro sa veranda.

Nagpapasalamat siya ng taos puso sa maykapal na binigyang katuparan ang kanyang mga dasal. Muli isinayaw si Marie ay ang kanyang Daddy Nick. Napaluha pa si Marie nang yakapin siya ng mahigpit ng kanyang ama at gawaran ng halik sa noo bago pa man siya ipinasa sa kanyang groom. "Miguel, alagaan mo ang aming nag-iisang anak. Mahal na mahal namin si Marie higit pa sa aming buhay na mag-asawa."Bilin pa ni Daddy Nick at tinapik ang balikat ni Miguel. Niyakap naman ni Miguel si Daddy Nick at tinugon naman ito ni Daddy Nick. Ilang segundo pa sila nagyakapan at tumalikod na si Daddy Nick. Panay punas naman si Marie sa kanyang dumadaloy na mga luha. Walang mapagsidlan ang sayang kanyang nararamdaman n

May tumulong luha mula sa mga mata ni Andrea na pinunasan kaagad niya. Pagkapunas niya ng kanyang mga mata ay nagsalita na siya, "Yes. Yes, I will marry you, honey. Pakakasalan na kita kahit anong oras pa 'yan. Umaraw man o umulan. May baha o bagyo man 'yan ay pakakasalan na kita. I want you to be with me forever and I want to be with you too. I'll marry you, honey."

Ang nagbabagang galit sa kaniyang mga mata ay sapat na para multuhin ang sinumang mahina ang loob, ngunit para sa akin, lalo lang siyang naging kaakit-akit. "You are marrying my son. Kung sa tingin mo ay makukuha mo ako sa mga ganyang maruruming laro at pag-iinarte, nagkakamali ka. Pumasok ka sa banyo, patuyuin mo ang katawan mo, at umalis ka sa mansyon na ito bago pa mawala ang natitira kong pasensya sa 'yo."

From looking for you, finding you, making you my fated pair, building a peaceful family with you, and being with you for the rest of my life. I don't know why you can't see it nor feel that we are meant to be together. Or maybe you are already feeling it but you chose to ignore it. But I know na alam mong nakatadhana tayo sa isa't-isa. And if you are still not ready to accept that, it's fine. Because I know you have your own reasons. Besides, in case you didn't know, I have already mastered the art of waiting and being patient. So, I'll wait. I'll wait until you're ready. I'll wait until the time comes na matatanggap mo ng nakatadhana tayo sa isa't-isa.

pagsusumamo ko. He nodded his head. "Tutulungan kita babe, tulungan natin ang isa't-isa sa atin. Marry me sa lalong madaling panahon baby. Let's make memories together.. together with you and our little kiddos, ang tanging pipiliin lang natin ay ang kasiyahan at hindi natin babawasan kundi lalamangan pa nating dalawa. I love you my Shemaia Rey Ocampo Valentino. I love you so damn much."

' Kumalas ito sa kanya pero ang higpit naman ng hawak nito sa kamay niya. 'I have to go now.' 'Babalik ka, 'di ba?' 'Pangako... Wait for me, Hopie. May kailangan lang akong ayusin sa Maynila. After that, hindi na ako aalis... I love you and I'm gonna marry you...'

“I-I do…” Ilang saglit pa ay nagpalitan sila ng singsing. It was beautiful in Lily’s eyes. Ngunit pinaalalahanan niya ang sarili na kahit gaano pa iyon kaganda ay mananatiling huwad ang kasal na iyon. “I now pronounce you as husband and wife,” nakangiting wika ng pastor. “You may now kiss the bride!”

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Kaagad itong kumuha ng panyo at pinunasan ang palad, para bang nadungisan sa kaniyang presensya. “Divorce me,” malamig nitong sabi, sabay tapon ng marriage certificate sa mesa. Napatitig si Mariette doon. Parang may matalim na kutsilyong tumusok sa puso niya. “Walang divorce sa Pilipinas… baka annulment ang ibig mong sabihin,” mahinang sagot niya. Natawa ito, malamig at mapanlait. “Divorce, annulment o kahit ano pa ang tawag do’n. Gagawin mo ang gusto ko.”