Marvel Phoenix Novels & Stories

I smell something fishy or someone having a crush here. Sarap na sarap kami sa pagkikwentuhan nang may humintong pulang sports car sa harap namin. Ito ang bago ni Phoenix. Ewan ko ba, sabi niya, mababankrupt na ang Strix Holding pero hayan siya papilit-palit ng sasakyan. Sa palagay ko ay umabot na ng bente ang nasa garage. Bumaba mula sa driver's seat ang maangas,maalindog at maka-laglag panty sa kagwapuhan na si Phoenix Blake Henderson. Hinawi niya ang buhok paatras dahilan para uminit ang katawan ko.

Sagot ko. "Oh. So why Phoenix? Me, I first think of Black Mamba as my code name because my brother and I were die-hard fans of Kobe Bryant! Oh my Gosh. So back to my question, bakit mo pinili ang Phoenix na codename?” Napaka madaldal ng babaeng ito. Nakakairita. But then I heard myself answering her question. "Phoenix is a mythological creature. It emerged as a new and stronger bird from something that has been destroyed. Ako iyon. A long time ago, I died and rose from my own ashes." Tumayo ako at kumuha ng isang slice ng pizza.

Hindi nila inaasahan na ang Phoenix, na isang maliit na babae, ay magtatago ng isang nakakatakot na kapangyarihan. “Magaling!” Sa panonood ng pagbagsak ni Phoenix kay Zachariah, hindi napigilan ni Gabriel ang pagpalakpak ng malakas. Walang pakialam na tumingin si Phoenix kay Zachariah at sinabing may pagkadismaya sa kanyang mukha, "Zachariah, natalo ka. Ang pangarap mong maging pinuno ay nawasak na." "Hindi, hindi ako matatalo. Hindi ako matatalo!"

Marahang inilapat ang malamig na baso sa gilid ng kamay ko. “Spanish latte. No sugar. Extra foam,” mababa at pamilyar na boses ang bumati sa akin dahilan para mapangiti ako bago pa man lumingon. Si Damian iyon hawak ang baso at may tinging alam na alam kung kailan ako nasa gitna ng pressure. Lumingon ako at sinalubong ang mga mata niyang puno ng pag-aalala at lambing suot ko naman ang paborito kong gintong mask matte gold na may na ukit ng celestial lines at sharp edges, elegante itong pag masdan, at sa gilid nito ang naka-engrave na pakilala ko sa mundo: AE | EQUINOX RISES. Sinadya itong palatandaan na ako ang nag mamay ari ng maskara.

Mahirap na, mukha at katawan ko pa naman ang puhunan ko sa ngayon. "But baby, you look innocent and seems like an angel wiht out make-up. I prepared the La Tigra, I like her more." Lalong kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niyang 'yon. Mukha ba akong demonyo kapag may make-up?! Hayop na Matt to! Hindi na lang ako diretsahin, may pakeme-keme pa siyang nalalaman!

Isa na namang grupo. Habang papalayo ang helicopter, unti-unting naglaho ang liwanag ng siyudad sa ibaba. Naiwan sina Marco, Seraphim, at ang Phoenix Squad. Naiwan ang lahat ng alam niya—o akala niya’y alam niya. Cassandra closed her eyes.

Subalit ang mga Monteverde lamang ang nagkakaroon ng markang phoenix sa balat. Pero kung pinsan niya nga ito, masayang-masaya siya subalit napapaisip siya sa mga kahihiyang ginawa niya sa harap ng babae. Paano niya na lamang haharapin si Maddox Ghail? Wala na siyang mukhang mahaharap kapag kaganoon.

Gumagamit siya ng mahiwagang paraan ng martial arts, na naging sanhi ng pamumula ng kanyang mga mata habang inatake niya si Alex gamit ang matinding puwersa. “Soul Breaker Phoenix Kick!” Pow! Mabilis na umikot sa gitna ng ere ang balingkinitan niyang katawan, ang kanyang mahahabang binti ay kasing bilis ng kidlat. Ang sipa niya ay napakatindi na ang bulwagan ay tila umalingawngaw sa tawag ng isang Phoenix. Lumipad patungo sa dibdib ni Alex nang napakabilis ang kanyang mga paa.

"I-It's you... Mr. Mariano... the monster." Napakagat si Phoenix sa kaniyang labi. Sinusubukan talaga siya ng babaeng 'to. Akmang hahalikan niya muli ito nang bigla nitong hawakan ang balikat niya at biglang umupo. "Ouch! Damn it!" sigaw ni Phoenix nang mqgkauntugan sila. Hinimas niya ang kaniyang noo pero hindi pa doon natatapos dahil nagulat siya nang biglang sumuka sa kaniyang dìbdib si Julliana.

The Jealous Superstar Napakakalma ng gabi sa kahabaan ng Manila Bay, isang malaking kabaligtaran sa magulo at nagwawalang emosyong naglalaro sa isipan ni Sirius Phoenix Montemayor. Ang 'Phoenix', ang marangyang puting yacht na ipinangalan sa kanyang gitnang pangalan, ay dahan-dahang bumabagtas sa madilim at payapang karagatan, tila isang higanteng sisne na naglalayag sa ilalim ng maliwanag na buwan. Tanaw mula sa malayo ang nagkikislapang mga ilaw ng buong lungsod na parang mga hiyas na nakakalat sa pelus, ngunit sa loob ng yacht, ang tanging nagliliwanag ay ang makukulay na party lights at ang nagniningning na tagumpay ng bandang CELESTIAL.