Matabang Mga Nobela at Kwento

Nang nakaahon ako bigla nalang siyang nawala. "Mabait ang mama mo Santi..nagkausap na ba kayo?" "Yeah..." hinalikan ulit ako nito sa buhok. Nagiging hobby niya na yata. Umakyat kami sa hagdan na bato hanggang sa makarating kami sa malawak na lupain. Ang malawak na lupa ay puno ng bulaklak at mga puno at kung hahawiin ang mga dahon makikita mo sa gitna ng malawak na lupa ang isang white house. Nasa tatlong palapag iyon at ang pinakatuktok na palapag ay purong kristal na dingding! Wow!

“Aayain ka sana namin ni Matet na mag-out of town. Tayo lang tatlo, punta tayo sa Batangas. Beach na beach na ’ko.” Batangas? E, narito na nga ako. Tumikhim ako. “I’m in Batangas.” “Ha? Nasa bakasyon ka na? Sino’ng kasama mo? Wait, kakausapin ka raw ni Matet.” The next thing I know, si Matet na ang kausap ko. “Oo nga, nasa Batangas ako ngayon.” “Hanggang kailan ka diyan? Saan ka tumutuloy? Diyan na lang kami sa ’yo para mas marami tayong pambili ng alak.”

Kahit papano tumahimik ang paligid. Mukhang nagfi-field trip ang isang yun! nasan ba kamag anak non?! Hindi kinakaon?! yung ilang kakailangan ko nakuha ko na rin at alam ko na naman na marami silang stocks ng canton , sakto lang pala tong napuntahan ko eh .. yung walang Mary Divine na nang pepeste ? hahahaha.. " Mattiana ! ito naman oh , gusto ko lang naman na makipag kaibigan sayo eh " huh ? kaibigan ? plastikan ba kamo ang gusto nya ?

wika ng isang lalaki na nakasuot ng tuxedo sabay taas ng hawak nitong goblet na may lamang wine. Kahit matanda na ito ay makikita sa kaniyang mukha ang taglay niyang kaguwapuhan no'ng kabataan niya pa. Malawak ang ngiti nito habang nakikipagkamay sa kaniyang mga bisita. "'Yan si Mr. Robert Montenegro. Matanda na siya pero guwapo pa rin 'no?" parang dalagang kinikilig na sabi ni Maribel.

PAG-AALAY Para sa matalik kong kaibigang si Bianca, at sa pinsan kong si Jomari na nangarap na maka-talik ang matalik kong kaibigan… Maganda ba ang langit? *** "MAMAMATAY NA AKO..." paulit-ulit na sinasabi ng maliit na boses sa isip ko. Walang iba kundi sa akin ang maliit na boses na iyon. Ito na yata ang pinaka nakakatakot na sandali ng buhay ko. Narito ako sa isang silid na bahagyang nasisinagan ng liwanag. Bahagya ko ring nasisilayan ang mukha ng walang hiyang kasulukuyang lumalapastangan sa akin! Nakangisi siyang parang isang demonyo!

Ang init ng mabango niyang hininga. Hinawakan ko ang katawan niya at saka ko siya malakas na tinulak sa kama. Nang mahiga na siya roon, hinatak ko naman ang tuwalya na nakatapis sa ibaba niya. Napamura ako at namilog ang mga mata ko sa dambuhalang alagạ niya na nakatayo na roon. Kung uupuan ko ito ngayon, tiyak na aabot ito hanggang sa kadulu-duluhan ng pukë ko. Ang laki, ang taba, at ang haba talaga. Tapos ang pink pa nung ulo niya. Iyon sana ang gusto kong unahing paglaruan, kaya lang ayokong mabitin sa pakikipaghalikan si Corvus kaya dumagan na ako sa ibabaw niya at saka ko siya muling hinalikan.

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

Kinagabihan, pagdating ko sa massage center, nabangga ko ang boss ko. "Matthew, sumunod ka sa akin." Malungkot ang mukha niya. Nadurog ang puso ko nang sabihin ko, "Saan tayo pupunta?" Nagkunwari akong nakikiramdam sa mga pader na parang bulag ako. Ngumuso ang boss ko at sinabing, “Huwag na kayong magpanggap! Alam ko na hindi ka bulag!" Nanginig ako.

Chapter 373 Habang patuloy ang kwentuhan, tawa, at biruan, unti-unti na kaming nakarating sa masukal na bahagi ng daan. May mga bato, damo, at naririnig na rin ang malakas na agos ng tubig. "Uy, naririnig ko na! Malapit na ‘to!" sigaw ni Matias habang halos tumalon-talon sa tuwa.

Sapat lang ito para sa lahat ng damit ko sa bawat panahon. Ang lahat ng nasa attic ay luma at laspag na, maliban sa maliit na kama sa gitna. Nagawa ko lang ito na mapalitan dahil ang luma ay bumigay ng hating gabi. Isang pirasong kahoy ang tumusok sa mattress at sumaksak sa akin. Hanggang sa araw na ito, marahil may hindi pa din ako natatanggal na piraso ng kahoy sa bewang ko.