Mateo 23:12 Novels & Stories

“Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit. Verumtamen oculis tuis considerabis et retributionem peccatorum videbis. Quoniam tu es, Domine, spes mea; Altissimum posuisti refugium tuum. Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. (A thousand shall fall at thy side, and ten thousand at thy right hand; but it shall not come nigh thee. Only with thine eyes shalt thou behold and see the reward of the wicked.

I mean pwedeng umulit sa race yung first player and so on. At ngayon buo na ang mga verses namin pero ang nanguna ay sina sister Mia. Ang bible verse na napunta sa amin ay.. Matthew 6:3 (NIV) 3 But when you give to the needy, do not let your left hand know what your right hand is doing. "That marks the end of our activity for this day. Sana nag enjoy kayong lahat at naging masaya kayo na naging parte ng aming Youth Camp.

"Nalulungkot ang inyong Aman. Sobra. Kay liit lang ng oras na hinihingi ko para magbasa kayo—alam n'yo bang ako mismo ang nagsulat sa mga salitang 'yon? Bawat bantas, ako." "Aman," pambabasag ni Matteo sa pagkukunwari nito, "ang isang mensahe mo'y batas para sa lahat. Kung may ipinadala nga kayong sobre, mabilis na darating sa 'min `yon. Quit this act, please."

Inis na inirapan niya ito. "Alam mo, Sab, daig mo pa ate ko e! Ang lakas din ng amats no'n, kawawa yung bayaw ko, siya ata napaglilihian," singit naman ni Mateo na tumatalsik-talsik pa ang kanin sa bibig habang nagsasalita. "Yuck! Fucking gross!" sigaw ni Jannah sabay saboy ng isang basong tubig sa mukha ni Mateo.

“But we got Adrian.” Nanigas ako at dahan-dahan akong tumingin sa kanya. Kita ko ang lungkot sa kanyang mata pero sa kabila nun, si Mateo ang taong kilala kong stick sa kanyang mission at prinsipyo na hindi nagpapakita ng kahit anong kahinaan. “What do you mean?” tanong ko pero hindi na rin nagulat. “He’s down,” sagot niya. “Wala na siyang pulso. This time, patay na talaga siya.”

Ito na ang huling araw na makakasama nila si Matthan. “Ma’am.” Napalingon si Maya nang marinig ang boses malapit sa kaniya. “Po?” Ngumiti ang katekista, “Oras na ho para magbigay kayo ng mensahe sa yumao.” “Mommy, I want to leave a message to Matthan too!” biglang sabi ni Hope kaya napatingin si Maya at ang katekista sa kaniya. “Are you sure, anak? You don’t hav–”

"Ang masasabi ko lang diyan, siguro kailangan ding may mahirap para maging balanse, alam mo bang sa paghuhukom lumuluwalhati ang awa. Kahit pa gaano kasama ng tao kung may puso siyang maawain patatawarin talaga siya ng Dios." "How did you know that, mom?" "Minsan nang mabasa ko sa Bible, sweetie. Santiago 2:13," nakangiting sagot ni Gretel sa anak. Ang kanyang atensyon ay nakatuon sa pagmamaneho. Makalipas ang ilang minuto, nakauwi na rin sila sa mansion. Binuksan agad ng dalawang guards ang malaking gate para makapasok ang kotse nila at dumiretso sa malawak na garage kung saan naroon ang iba't ibang klase ng kotse. Hindi ito kailanman pinangarap ni Gretel na buhay pero iyon ang ibinigay ng

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

ungol ni Mateo dahil sa pagkakaipit ng kamay pero nagtagumpay siya dahil bumukas ulit ang pintuan ng elevator. Nagsilapitan sina Isaac at ang iba na puno ng pag-aalala. “Sir, kung may kailangan kayo, sabihin niyo lang. Gagawin naming. Huwag mong saktan ang sarili mo!” Sermon ni Isaac. Hinarap ni Mateo ang mga tauhan matapos alisin ang kamay sa pinto. “Ayos lang ako.”

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.