Medusa Percy Jackson Novels & Stories

Kabanata 103 Zeus! Ito ang lalaking paulit-ulit na pinapayo nina Hades at Lucy kay Persephone na iwasan. Kahit hindi sabihin ng dalawa, kayang hulaan ni Persephone kung gaano kamakapangyarihan si Zeus. Ang isang taong kayang agawin ang alas ula sa bibig ng Old Master Henry ay hindi puwedeng maging mabuting tao.

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

Ang buong paligid ay tila binalot ng isang mabigat at nakakabinging presensya habang ang distansya sa pagitan namin ng babaeng blonde ay unti-unting lumiliit. Bawat hakbang niya sa basang semento ay may dalang kakaibang bigat, isang uri ng awra na hindi mo basta-basta makikita sa kahit kanino. Siya si Medusa. Ang multong matagal nang tinutugis ni Uncle Thad, ang reyna ng kabilang panig ng mundong ito, ay literal na nakatayo ngayon sa harap ko—buhay, humihinga, at may suot na nakatatakot na ngiti.

O di naman kaya ay si Medusa? Lihim akong natawa sa pagkakasangkot ng gorgon na si Medusa sa alamat ng Greece. "Still you want to know who I am?" The goddess said in a sarcastic yet enchanting voice. But how she smiled at me, it seemed the glance of her eyes escaped out of all her irritated looks. Habang lalong nitong pinapa-glitters ang smile nito at mga mata, lalo lang itong nagiging kaakit-akit. A kind of seductive secret of every beautiful woman.

Hindi na iyon bago sa kanya. "Wew! You look effing hot in that red bikini of yours, Ma'am Hera." Nakataas ang kilay na tiningnan niya si Perseus. "Thanks." Simple niyang tugon at tinalikuran ang mga ito at nagtungo sa dagat para ibabad ang katawan niya sa tubig.

Lumakad naman siya palapit sa fountain kung saan kami nagkita kagabe ni Rhys. "I, Morren Serenity Summer, the first daughter of King Poseidon, asking for permission to use this passage." Sigaw niya sa harap ng Fountain. Nagulat namankami ng biglang yumanig ng kaunti at nahati sa dalawa ang fountain. Doon nga ay nakita namin ang isang whirl pool sa loob ng nahating fountain.

Bakit parang anghel na nalaglag sa lupa na sinapian ng demonyo kanina, tapos naging anghel ulit? He came back with two drinks and handed one to her. Their fingers brushed, and a small jolt, like static electricity, passed between them. "Thank you po. And sorry ulit," Celle mumbled, staring at her cup. "It's Percy," he said. "Po?" "My name. It's Percy. And you are?" "Ah... celle. Jocelle." "Celle," he repeated, and the way he said her name made her stomach do a little flip.

Pamutla ito at bahagyang umimpis ang mukha. Naupo siya sa tabi nito habang nasa pintuan naman si Percy at nagbabantay. Marahan niyang hinaplos ang mga kamay nito na may dextrose at mga kung ano-anong nakakabit. Agad na nag-init ang sulok ng mga mata niya. Gusto niya itong yakapin at hagkan ngunit natatakot siya. She look so vulnerable and fragile. He's so afraid that he might broke her.

Katabi nito si Perseus at mukhang seryosong nakikipag-usap sa telepono. "Psyche!" sigaw ni Zeus nang buong lakas. Napatigil ang babae. Dahan-dahan itong lumingon. Nagtama ang kanilang mga mata sa gitna ng ingay ng airport. Sa sandaling iyon, tila tumigil ang mundo para kay Zeus. Nakita niya ang pamumula ng mga mata ni Psyche—pagod, sugatan, pero puno ng determinasyon.

Pinili nilang doon tumambay para sa kaligtasan ni Marcus na patagong nakikipagrelasyon kay Hera na katulad ni Calista ay isa ring taong-lobo. Hindi pa rin mawala sa isip ni Calista ang mga nasaksihan nang gabing iyon. Bukod sa pagkamatay ng Inang Reyna, inaalala niya rin ang pinsang si Althaia. Ano ba ang ginagawa nito roon nang gabing iyon?