Mess In Tagalog の小説・ストーリー

“STANDING UP FOR OTHERS” "ANO NA, Lana? Hindi mo ba ako namiss? Bakit hindi ka man lang magsalita riyan?" nakangising tanong ni Chaos. Nag-umpisa nang manginig ang lalamunan niya. Ramdam na ramdam niya na hindi na lang pala ang lalamunan niya ngayon ang nanginginig kundi mismong ang buong katawan na niya! Pakiramdam niya ay muling nabuhay ang bangungot niya. Ang nakaraan na matagal na niyang gustong takasan at ayaw na niyang muling balikan ay nasa harapan na niya ngayon!

Naluluha akong napangiti saka isinuot ang singsing na eksaktong eksakto sa akin. "I will" pabulong kong sagot sa kawalan. Alam kong masyadong mabilis pero wala akong balak tumangi. Mahal ko talaga siya. Hanggang sa maggabi ay hindi ko pa rin mapigilang mapangiti dahil sa pinadala niya. Pero teka nga.. Paano si miss Carmen? Ano ng nangyari sa kanila? Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip ko ng biglang bumuhos ang malakas na ulan na may kasama pang kulog at kidlat.

As soon as I opened my messenger, a lot of messages and greetings from different people and group chats flooded on my account. Nangunguna na riyan ang group chat sa course namin. Hindi ko na iyon binuksan pa, instead I opened Anna's message for me. Anna Veranda: Happy New Year, Momsh! Bagong taon na magjowa ka na! HAHAHA I chuckled and shook my head. Gaga. Ako: Happy New Year din! Jowain mo na si Santri. Gaga ka, akala mo hindi ko alam na pinuntahan ka niya riyan tapos nagdate kayo sa Intramuros, ah! Sana all, dine-date ng crush!

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

Ilang segundo s'yang hindi nakahuma at nakatulala lamang na nakatingin sa kan'yang cellphone ngunit ng mahimasmasan ay binuksan n'ya ang isa sa mga mensahi nito para basahin. "Amor nasaan ka? Please answer my call. I'm sorry! Miss na miss na kita, amor. I love you!" nanginginig ang labi na basa n'ya sa nilalaman ng mensahi nito. Nakahawak s'ya sa kan'yang didbib at nagbuga ng marahas. Para kasing biglang nanikip ang kan'yang dibdib ng mabasa ang laman ng mensahi ng binata.

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”

Tinugon niya ang nakakaliyong halik nito. Maya-maya ay iginiya siya nito patayo nang hindi naghihiwalay ang mga labi nila. Naramdaman niyang binuhat siya nito kaya napakapit siya sa batok nito. Pinaupo siya sa mesa nito. Sandaling tinigil nito ang paghalik sa kanya at inusog ang ilang papeles at pinuwesto siya nito sa gitna at muling hinalikan. “I love kissing you, babe. Alam mo ba ’yon? You’re driving me crazy . . .” anas nito at marubdob na naman siya nitong hinalikan.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Bigong bigo ako I miss her so bad! I miss her so d4mn much! Bigo akong umuwi sa unit, bagsak ang mga balikat. Sumalampak ako sa soffa at pumikit ng mariin. Kusang dumaloy ang mainit na likido sa pisngi ko galing sa mga mata ko. I miss her so bad!