Mess In Tagalog Novels & Stories

Message requests 𝘔𝘦𝘴𝘴𝘦𝘨𝘦 𝘳𝘦𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵 FROM: Calvin Peter Hi, ako toh yung klassmate mo at yung kasama mo sa McDonalds kanina. Yung may kasamang apat m lalaki yung sina, Maxs, Cleo, Fran at si Chael tanda mo kanina? ako yun. Sabi nya sa message gusto kong matawa dahil sinabi nya talaga yung nangyari kanina para lang matandaan ko sya. TO: Calvin Peter

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

pagaalalang dagdag na sabi ni mark kay mae "pero, paano kung wala na sya mark, paano kung iniwan nya na ako"umiiyak na sabi ni mae kay mark "Ano ba pinagsasabi mo, sympre hindi, hindi mangyayare yun, babalik si tita maezil, ok"Seryosong sabi ni mark kay mae "ok"umiiyak na sabi ni mae "Lets go, sumama ka sa amin, hahanapin natin si tita maezil"seryosong sabi ni mark kay mae

Mark Angelo's Point of View Naaalala ko noong mga araw na magkasama pa kami ni Mesaiyah, this streets are filled of our memories. Happiness, sadness and pain. Mahirap para sa akin na ngayong araw for the very first time. I ignore her at sinabihan siya ng mga stupidong salita.

Don’t forget to meet me in your dreams. Napaupo ako sa kama. “What the hell!” bulalas ko. Tinitigan ko ang dalawang message sa screen. “Nag-usap ba ang dalawang ’to?!”

Nakakawala din ng stress. Pagpasok namin sa sasakyan ay napasinghap ako ng kabigin ni Jeiz ang batok ko at siilin ako ng halik. Walang pagdadalawang isip na tinugon ko yun hanggang sa lumalim ang halikan namin. Bahagya pa kaming naghabol ng hininga ng maghiwalay ang labi namin. Ngumiti sya. "I missed you.." Namamaos ang boses na sabi nya.

12 YEARS AGO . . . Morte's Family "Pakiusap Mia, ilayo mo na ang anak natin dito at itago mo siya sa pinakaligtas na lugar." Sambit ni Isiah sa kanyang asawa habang unti-onti na nitong nararamdaman ang panghihina ng kanyang katawan, ni hindi na rin nito magawang makapagsalita pa ng maayos dahil sa iniindang hindi mabilang na tama ng bala mula sa kanyang nanghihinang katawan.

si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa. Napangiti ako sa reaksiyon ni mommy na akala mo'y malayong-malayo ang pupuntahan ko. "Mommy. tatlong oras mahigit lang po ang b'yahe mula dito sa Maynila patungong Ilocos," giit ko na pinagpatuloy ang pagkain. "Alam mo kasi. mommy may nakita akong flower farm sa banda doon, nakita kong pinopost sa internet. Nagbabakasali lang naman akong maka-usap ko ang may-ari para magsupply ng bulaklak sa shop ko."

reklamo ko saka hinawakan ang nasaktan kong paa. May lahi bang amazona ang babaeng iyon? Daig pa kasing amazona kung kumilos! Isang araw pa lang kaming nagkita at nagkakilala ang dami ng masakit sa katawan ko. Tinulungan ako ni Michael na tumayo. "Don't use that language, Bro. You already know that I only know a bit of the basic Korean. I can't understand you." naiiling na wika ni Michael nang makatayo na ako.

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."