Message To My Daughters Mga Nobela at Kwento

Ilang luha at palitan pa ng emosyonal na mensahe bago ako tuluyang pumasok sa loob. This is it! No more delays at malabo na ring maulit pa ang nangyaring pagkidnap. Totoo na ito at may panibagong buhay ng naghihintay sa amin ng anak ko sa aking sinapupunan. At bago ko pa man tuluyang lisanin ang bansang nakagisnan ay nagpadala muna ako ng mensahe kay Kuya Edgar para sa pinakamamahal kong ama.

“I… I want to consider it now. But please, find our daughters.” “I will. Tatawagan na lang ulit kita.” “Thank you.”

I saw his message. Dad, I'm not going home today. I sleep over with my Friends house. I miss you dad. Take care always. Love you. After i read the message i call him, then he answer it. "Hello dad" "Hello Vince, i want to know who's friend are~ "Dad I'm fine here. You don't have to worry okay. Just take a rest i know your very tired right now." "Okay, anyway Son I'm sorry for the luck of time for you and your Sister. "

Pinindot ko ang isang mensahe niya at binasa 'yon. From: Mama Meyn, please go home. Let me explaine and tell you everything. Please, I'm so worried about you. Tiningnan ko pa ang iba nitong mensahe at halos lahat ganoon ang nakasulat. Gabi na, kailangan ko na rin sigurong umuwi at kausapin siya. Nagpadala ako sa nararamdaman ko kanina, pinag-aalala ko pa tuloy siya.

gayong magkaibigan naman sila nito sa Facebook. Madali nitong binuksan ang kanyang messenger upang tingnan kung may nga mensahe ba ito patungkol sa kalagayan ng kanyang ama, subalit, wala man lamang mensahe ang binata sa kanya. Ang huling palitan nila ng mga mensahe ay tatlong taon na ang nakalilipas. Galit ang naramdaman ng dalaga sa mga sandaling iyon. Para bang gusto nyang magsulat ng libro tungkol sa binata at pa ulit ulit na patayin ito. Lalo pang nagtanim ng sama ng loob ang dalaga ng malaman niyang ito na ang Chairman ng kanilang kompanya. Dali dali itong nag message sa binata. Puno ng poot at galit ang kanyang napakahabang mensahe. Gustong gusto na nitong sugurin ang binata. Maya ma

Tumunog ang phone ko, message galing kay Atticus. Atticus: “I’m wrapping up a meeting. I’ll pick you up before lunch. Can’t wait to see my girls.” Napaawang ang ngiti ko habang tinititigan ang message. My girls. Sa dami ng pinagdadaanan namin, sa gitna ng lahat ng gulo at takot, meron kaming ganitong mga sandali. Mga sandaling simple, totoo, at walang halong alinlangan.

I took my cellphone and dialed my daughter's number. "Hi anak, how are you? Nasa bahay ka na ba?" "Yes mama. Maaga akong umuwi kasi wala naman kaming klase ng last period. Nagleave 'yong teacher namin." "Ah okay. Ingat ka dyan lagi nak ha, H'wag pasaway kay granny. See you on Friday anak." "Okay mama. Ingat din."

"Dad! Mom! Sorry if I was gone! I know you won't accept it! Sorry if I hurt you both! I just wanted to say that I'm so lucky because you are both my parents! I know you both did your very best to me! Thank you for your love! Supports and sacrificed that you given to me! Sorry po talaga kung nawala ako! Paalam! Nagmamahal Rain!" End Of Message. Napahagolgol na lamang ang mommy ni Rain nang magbasa niya ang message.

At nagsisisi ako kung bakit nagpadala ako sa takot at hindi ka ipinagtanggol sa lahat. Masaya ako na buhay ka, kasama ang tatay mo. Huwag kang gumaya sa akin na nabuhay sa takot, sa pagdududa. Trust yourself first before you trust other's. May you live full of joy my daughter, Antonette Gail. Your's truly, Mama To Fatima, I sincerely apologize for what I did. And thank you so much for taking care of my daughter. Thank you for claiming her as your daughter. Habang-buhay kong dadalhin ang pasasalamat na iyon.

"Kaya nga kinakausap kita ngayon. Nabanggit rin kita sa mga malalapit kong kaibigan na may hawak rin ng malalaking negosyo dito sa Pilipinas, at hanga sila sa husay mo sa pag papatakbo at manage ng business natin kahit ilang buwan ka lang nag sanay. Gusto ka nilang makita at formal na maka-usap," lumaki ang ngiti sa aking labi nang marinig ang balita na iyon kay Dad. May mga koneksyon siya sa mayayaman at kilalang tao at isang karangalan na rin para sa akin na mabanggit niya ako sa mga kaibigan niya, na noon si Ivonne ang parati niyang pinag mamalaki sa mga kakilala niya. "Kasabay rin ng birthday ko, gusto ko rin mag iwan ka sa akin ng birthday message sa kaarawan ko. Maasahan ko ba iyon, Ma