Message To Grandma Novels & Stories

At nang akmang palabas na siya roon ay saka lang ito may sinabi, ngunit bago iyon ay dinig na dinig ko ang kaniyang isang malalim na buntong-hininga. "Darating bukas ang ipinagkakasundo sa 'yo ng Grandma mo mula sa Sterling family. Sinasabi ko na sa 'yo para handa ka. Ayaw ipaalam sa 'yo 'to dahil alam niyang hindi ka papayag." Nilingon ko si Mom. "What?" Isa pa ito sa hindi ko mapaniwalaan. Itinuloy talaga ni Grandma ang ideya na iyon kahit na ilang beses na akong umayaw.

"Hours in the sky doing nothing but sleep is exhausting. How about you, father? I thought you were going to an event this afternoon." Tumango ang matanda, walang ka ngiti-ngiti. Ganito talaga ang Lolo ni Genesis, hindi nga niya alam kung marunong bang tumawa o magsaya ang matanda. Matagal siyang tumira kasama ng kanyang Lolo at sa mga taong iyon hindi niya ito nakitang ngumiti kahit minsan. "Something came up, and I have a message for you." "A message? From whom?" Kunot ang noo na tanong niya. Sino naman kaya ang nagpapadala ng mensahe sa kanya?

naiinis niyang tugon habang tinitingnan ang kunut-noo niyang mukha sa salamin. Narinig niya ang pag-ring ng telepono mula sa kabilang linya. “Babe, I have to answer this call. May meeting pa kasi akong pupuntahan. At… baka ma-late rin ako ng uwi lalo pa't daraanan ko pa si Grandma sa bahay mamaya.” Humugot siya nang malalim na hininga. “Iyan na nga ang sinasabi ko..” “Babe, you have to understand… hindi naman madali ang sitwasyon ko. Ayaw man niya sa relasyon natin, but she's still my grandma..”

“This is not the time to celebrate, Grandpa.” “Of course, I know that,” he replied. “Pagbalik natin sa Pilipinas, sisiguraduhin kong makukulong siya kasama ang ama ng asawa mo.” “I know,” sagot ko habang dahan-dahang umiiling. “But that’s not what I meant.” Napakunot-noo siya. “What is it?” I slowly took out my phone from my pocket. “Yesterday, I received a message from an anonymous sender.”

May isang maliit na detalye akong gustong idagdag sa entrance—isang wall kung saan pwedeng mag-iwan ng mga mensahe ang mga magulang para sa kanilang mga anak. Nag-vibrate ang phone ko. Isang message mula sa isang unknown number, pero alam ko kung kanino galing base sa paraan ng pagsasalita nito. "I saw the news. The clinic looks beautiful. I'm sorry for everything, Hera. I'm happy you finally found your voice. I won't bother you anymore. Good luck tomorrow."

Nag beep ang phone niya at agad binuksan ang mensahe. _______________________ MESSAGE FROM: LEXUS We're on our way... _______________________ Pagkabasa ng message ay napangiti siya. Nawala ang kabang nadarama na kanina`y kumu kuryente sa boung sistema niya. “Oh, anong meron at sumigla ka ata?” nagtatakang tanong ng matanda. “Thanks Grandma. You're always there for me. ” Niyakap nito at hinalikan upang hindi na magtanong ulit.

Pati si Grandma, inutosan niyang maghanap ito ng taong mamahalin para may kasama raw ito sa buhay. "Kung may problema ka, huwag kang mahiyang tumawag at lumapit sa akin, Caroline," bilin ni Grandma habang niyayakap niya ako. "Wala namang problema sa akin kung dito ka titira. Apo rin naman kita."

] “Don’t worry, Sweetheart. Hindi ako mapapahamak, okay? I promise after this ay uuwi na talaga ako. Anyway, nag-dinner na ba kayo?” [Yes, we just finished our dinner a few minutes ago. Masarap pa naman ang foods! Buti na lang wala ka... ayan at hindi mo tuloy natikman.] Napangiti ako ng marinig ang panunuya sa boses niya. “Aww... Sayang nga at wala ako diyan. Too bad...” [Gusto mong kausapin ko si Granddad about this? I mean, hindi niya naman dapat sa‘yo pinapagawa iyan. Hindi ka naman niya messenger, a! Right, I’ll talk to Granddad about this!]

Napabuntong-hininga si Lucille. Wala na siyang choice kundi ang tawagan ito. Binuksan niya ang kanyang contacts at tinawagan si Dylan. Pero hindi ito sinagot. Siguro, busy lang. Kaya nagpadala na lang siya ng mensahe: - Sinabi ni Grandpa na umuwi tayo mamayang gabi para maghapunan. Matapos ang buong araw ng trabaho, alas-singko y medya, nagpalit ng damit si Lucille at lumabas ng opisina.

Kahit si grandpa ay sobrang disappointed sa kanya dahil sa ginawa niya at naaawa ako sa kanya ngayon dahil wala man lang may kumakausap sa kanya dito sa mansion, after all lola pa rin namin siya at mommy siya ni daddy. Tumayo ako at nag paalam kina mommy para makausap siya, gusto ko sana na kausapin siya na kasama si Cj, pero sinabi niya sa ni Cj na mauna daw akong na kausapin si grandma bago siya. “Apo.." nilongon ko si grandma ng tawagin niya ako. Nandito na kami ngayon sa harden. “Wala ka man lang po ba sasabihin sa akin grandma?" May hinanakit na tanong ko sa kanya.