Quotes About Daughters Growing Up Novels & Stories

“Dad, you have to get used to each other, right? Kailangan mo siyang kilalanin—” “Huwag mo akong patawanin, Gabe sa malamya mong dahilan. Mga bata pa lang kayo ay magkakilala na kayo kaya anong pinagsasabi mong kailangan niyong makilala ang bawat isa? My dear daughter, hindi ako pinanganak kahapon lang. Kung matalino ka, matalino rin ako dahil saan ba galing ang talino mo ngayon? Sa akin. Sa amin ng Mommy mo.”

“Sige huwag mo na lang sabihin dahil mukhang hindi ka pa nakakapag-isip, pero nakikita ko ang sarili ko na magpatakbo ng isang business.” “Bakit hindi mo na lang kausapin si Dad na ikaw ang maging tagapagmana niya para hindi niya na ako guluhin.” “Hindi ako papayagan ni Mom dahil bata pa raw ako.” “Hindi mo naman kailangan maging tagapagmana ngayon. Ang ibig kong sabihin, kapag tumungtong kana sa tamang idad. Kakausapin ko si Dad sa tamang panahon, pero ngayon ienjoy mo muna ang pagkabata mo dahil iyon ang hindi ko nagawa noon.”

“But I regret not being brave enough.” “Then maybe that’s where you start,” sabi nito. “Not with her… but with yourself.” Napabuntong-hininga siya. Kaya niya ba? “I don’t want to lose you in the process,” mahina niyang dagdag. “You won’t,” agad nitong sagot. “You’re my daughter. Nothing changes that.” Tahimik silang dalawa, pero hindi iyon mabigat—kundi puno ng pag-unawa.

"Who could resist a courageous, young yet smart and gorgeous lawyer as a daughter?" Hindi ko na napigilan na matawa dahil sa mga sinabi niya. "At dahil po diyan, we have to celebrate. Your daughter just won a case! I'm sure, you won't want to miss a victorious celebration with her tonight. Am I right, Tita?" DAMIEN'S P. O. V

Kahit ako ay hindi na rin napigilan ang pag-uunahan ng mga luha ko. “I love you Dada. I grow up okay without my father because I know you are there for me. I know that no matter what happens you will be there for me and Mommy. I promise you, when I grow up I will return you the favor. I will take care of you Dada. I will never abandon you. I will be your son even if we are not related by blood. I will always be your family. You will always have a place in my heart.”

Maybe her mother would consider this. Kita niyang nagkatinginan ang kanyang mga magulang. And weirdly, pansin niya ang simpleng paghugot ng malalim na hininga ng kanyang ama. “Are you sure about that, pumpkin? You just graduated. Hindi ka ba muna mag-e-enjoy for a moment?” tanong ng kanyang ama na tumigil din sa pagsubo ng kinakain. “I already had my prime during college days, dad. And I realized, maybe it’s time for me to have a job. You know, without anyone knowing that I am your daughter.” Matamis siyang ngumiti rito. “Please?”

Taas noo niyang tinitigan ang kanyang ama, "Dad, Im not a child anymore, you cant just decide everything for me." Natahimik si Don Emilio sa loob ng ilang segundo. Pagkatapos ay marahan na humakbang palapit sa kanya. "Antayin mo kung ano ang maging desisyon nila, pag umatras, Malaya ka at wala na akong magagawa kung ano ang gusto mong mangyari, at kung hindi. Alam mo na kung San ang bagsak mo anak! That's our deal between father and daughter. Got it?" "Deal. . ."

“You’ll be the one saving yourself. You better grow up fast as you could, little girl para hindi ka umasa sa tulong ng iba. Huwag kang mag-alala. Lalaki kang malakas at walang sinuman ang magkakamaling saktan ka.” She has to protect this girl. It’s her. It’s part of her, therefore she must not allow anyone to hurt her. Ilang beses na ba siyang nasaktan? Kailan pa tatanim sa isipan niya ang sinabi ng daddy niya na walang magmamahal sa kanya? Baon-baon niya ang masakit na salitang iyon hanggang sa paglaki niya.

Ang inaalala ko ay kung kailan ako pwedeng umalis sa pagkaka-upo ko rito. "Don't tolerate your daughter's bullshits, Aileen! That's why she's growing up with a horn in her head because you are tolerating her excuses!" Dumagundong ang boses ni Daddy sa restaurant. Nagsimula nang magbulungan ang mga tao sa paligid namin. Matalim ang tingin nito kay Mommy na nilalabanan naman din nito gamit ang pagtitig din mismo sa mga mata ni Daddy. Hindi siya nagpatinag. Nakatingin lamang ako sa kanila at pinapanood silang magtalo. "I don't want my daughter to be like you, Aileen. Stop molding her to be yourself. I want her to be prestigious! And to make her like that she needs to be responsible even in smal

sabi niya na lang dito. Nginitian siya nito at umakyat uli. Nang nasa harapan niya na ito ay niyakap siya nito. "I love you too, anak... Always remember that," bulong nito sa kanya. "Now, go to your room and sleep or you want me to read you a book?" Natawa siya sa sinabi nito. "I'm a big girl now, dad." Natawa rin ito at bumitiw na sa kanya. "I know... And you grow so fast, you all grow so fast that scare me... Ilang taon na lang magkakaron na kayo ng sari-sarili niyong pamilya."