Inspirational Message For Daughter Novels & Stories

Tumayo ako at umupo sa tabi ng puntod ni mommy. "Dati mukha mo ang lagi kong hawak ma, ngayon bato na." Natawa ako. "I guess this is really a goodbye." Huminga ako ng malalim para pigilan ang pag-iyak. "Your daughter is a brave and strong woman, mom, you don't need to worry about me, okay? Just... Just take a rest and when you see dad, say hi for me. Tell him I missed him so much." Napangiti ako.

Malamlam ang mga mata ng kaniyang ina na nakatitig sa kaniya. Namuo ang luha sa gilid ng kaniyang mga mata. "Sinasabi ko ito upang maging handa ka anak, maging matatag at maging matapang." Ngumiti ang ina at pinunasan ng daliri nito ang kaniyang luha. "I will never let anyone hurt and speak badly towards her. Please trust me Tita Chesca. I really love your daughter. I love her more than any words can say."

Isa-isa na kaming naghagis ng bulaklak sa kaniya at nagbigay ng huling mensahe. "Dad... I'm sorry if I was a bad daughter before for disobeying you. Sayang lang kasi hindi na tayo nagkaroon ng pagkakataon na magkita ulit. H-Hindi ko man lang nalaman ang dahilan kung bakit mo kami iniwan ni Mommy. Sana gabayan n'yo pa rin kami at maging masaya sa kung nasaan ka man naroroon..." kahit simpleng mga kataga ay halos kapusin ako ng hangin kakasambit.

Kaya naisalaysay ko sa kanya ang nangyari sa hospital kanina. Nang tinawag na ang mga pasahero para sumampa sa eroplano saka kami tumayo ni daddy. “It's okay anak hindi pa huli ang lahat. Baka may mali lang sa mga nakikita mo kaya huwag kang mawalan ng pag-asa. Sikapin mong maging ligtas ka sa iyong mission at makauwi ka ng maaga para sa pamilya mo. Magtiwala ka lang sa kapangyarihan ng pag-ibig anak. Dahil ang kapangyarihan na yan ay siya ko ring pinanghahawakan para makasama ang inyong ina habangbuhay. Mahiwaga ang pag-ibig anak, at ang kinakailangan lang nito ay buong pagtitiwala,” mahabang payo ni daddy.

Pathetic. Oras na para magbigay ako ng aking speech. Ito ang aking inihanda: “Gaya ng nalalaman ng ilan sa inyo, ako po si Eliana Garcia. Sa 10th anniversary ng matagumpay na paglago ng G.E Company, nais kong batiin si Jackson Garcia, ang aking ama, ang pinakahanga-hangang lalaki sa buong mundo. Ang pinakamahusay na parent na maaari nating hilingin. Hindi kailanman siya lumiban sa mahahalagang bahagi ng aking buhay, maging sa mga parties, mga school events, at iba pa. Masasabi ko na hindi naging madali ang journey patungo sa puntong ito, binalanse niya ang trabaho at ang pagiging magulang, at ngayon, isa siya sa pinakamatagumpay na lalaki sa lungsod. Dad, ang iyong kahanga-hangang halimbawa

Naiinis sa kanyang katahimikan. Bumuntonghininga si Naomi, hawak pa rin ang strap ng bag habang nakatingin sa sahig. “Pasensya na kung naabala ka ngayong gabi,” mahina niyang sabi. “Hindi ko alam na tinawagan ka ng anak ko. Sa totoo lang, hindi mo na dapat pinag-abala ang sarili mo para lang sa tawag niya. Pasensya na kung nasayang ang oras mo.”

I held my Dad's hand pero kaagad niyang tinanggal ang pagkakahawak ko. "Messiah, I don't want your family involve to my daughter anymore. Tama na sa aking pinayagan kong ligawan siya ng mga kapatid mong may mga tama yata sa utak. May lahing baliw ang pamilya mo at ayoko nang madamay pa ang anak ko sa inyo." Madiin ang tonong sabi ni Dad. Napakuyom naman ng kamao doon ni Messiah.

Ngumiti ako sa kanila bago nagpatuloy sa paglalakad. I delivered my message well. Nangingilid ang luha ko habang nakatingin sa mga taong pinipigilan ang pagluha sa madamdamin kong speech. "And for my one and only strength and inspiration, thank you for coming into my life. You made me stronger and braver. I was doubting myself if I can take care of you but now you're growing fast..." Tumingin ako sa anak ko na kinakaway ni Vincent sa akin.

I whispered to her. I could feel her little hands stroking my back and hair. "It's fine, Mommy. As long as you have me, as long as I have you, we will be fine. It's okay to cry. It's okay to not be okay. It's a reminder that we can still feel emotions. It's a reminder that we are not numb." My daughter is very smart. Mas matalino pa nga yara siya kaysa sa akin. She is an observer. Timid and frank. Those traits don't belong to me but to her father for sure.

Nahintakutan si Monique nang makita ang maikling mensahe sa baba ng mga litratong iyon ng anak. ‘Your daughter is pretty, she looks like you. She seems smart too, just like you. It’s sad that she will never grow up to be just like you. She will see the angels soon.’ Halos mapa sigaw sa gulat si Monique nang tumunog ang kaniyang hawak na cellphone, numero din iyon galing sa New York ngunit hindi pamilyar saakaniya. “Gosh Monique, what have you gotten your daughter in to?”