Metal Bat Vs Garou

Warning : Bacaan 21+ Karena keterbatasan biaya operasi sang Mama, Aurora terpaksa menerima tawaran gila dari Papa sahabatnya untuk menjalin hubungan terlarang bersama pria itu. Rasa keterpaksaan itu berubah menjadi rasa kecanduan akan sentuhan panas Leo. Hubungan terlarang mereka menimbulkan rasa yang tidak seharusnya hadir di antara keduanya. "Ini gila, Aurora. Saya tidak bisa melepaskanmu. Selamanya kamu akan terus menjadi milik saya, walaupun dunia menentang hubungan kita." ~Leo Charles Frederick~ Akankah cinta yang melanggar batas itu bisa membuat mereka terus bersama, atau justru menjadi awal kehancuran keduanya?

~Update seminggu sekali. Kalau lebih berarti mood penulis lagi happy~ NB: KHUSUS pembaca dibawah umur dilarang berkunjung Ara dibius oleh mama tirinya untuk dijebak tidur dengan pengusaha perut buncit. Dia kabur dan meminta tolong pada kakak sahabatnya. "Aku akan membayarmu" Zayne yang mengatakan tidak tertarik, menekannya di balik pintu dengan kuat, merobek bajunya dan melakukan hal itu - malam itu. "Aku tidak keberatan menggugurkan anak ini" "Aku juga tidak keberatan membuatnya lagi bersamamu"

"Aku tidak butuh tanggung jawabmu dengan pernikahan, Bastian. Tapi cukup kau bayarkan utang ibuku pada pamanku!" "Apa kamu gadis yang bodoh? Bukankah dengan pernikahan kamu bisa meminta segalanya? Coba pikirkan!" ucap seorang pria di depannya. degh! Nara tersadar. Benar yang dikatakan Bastian pria di hadapannya ini. Dengan pernikahan, dia bisa meminta apapun yang ia inginkan. Terlebih lagi, Bastian adalah pemilik hotel tempatnya bekerja. Tapi.... "Tapi aku bukan cewek matre, Bastian. Jangan samakan aku dengan yang lain." "Aku bukan mereka!" tegaskan Nara. "Jika alasanmu tidak ingin menikah sebab takut disangka matre, lalu apa dengan pernyataan ini, apa kamu bisa mengelaknya?" "Pernyataan apa maksudmu?" "Maaf, kamu sudah ternoda. Apa dengan keadaanmu seperti ini kamu masih punya harga diri untuk minta dinikahi pria lain? Coba pikirkan sekali lagi!" Nara terdiam. Perkataan Bastian seperti penghinaan tersendiri untuknya. walau kenyataannya memang benar seperti itu. "Kurang ajar kamu Bastian! Kamu pria bren**ek! Baj**gan! Kamu sudah tega merenggut semua masa depanku." umpat Nara sangking kesalnya tapi tak bisa berbuat apa-apa. "Jadi bagaimana, setuju dengan tawaranku atau...?" >> Hai kak, ikuti kisah Nara dan Bastian sampai selesai ya. terimakasih <<

20 years after the death of her father, Zeiah has grown up without knowing the true identity of her mother. She was raised by her mother Althea like an ordinary girl. Until one night when they were attacked by a gigantic monster that she had never seen in her entire life. Someone discovered their existence and her mother did her best to protect her. Clueless about the events unfolding in front of her Zeiah managed to escape without her mom but before that, she was instructed to go into the kingdom of Zeurion and head directly into the Rayon castle to find the person that could help her. She thought bringing herself in the City of Zeurion and finding her mom's true identity would be the last thing she would do to fulfill every question that keeps on crashing into her mind but unfortunately, she was wrong because stepping inside of Zeurion's City will be a matter of choice between her fate and love. What would she do? Zeiah has a choice but whatever it is, would it bring a great change into her life especially when the battle begins?

Saat aku kembali ke keluarga konglomerat sebagai putri kandung yang sebenarnya, itulah pertama kalinya aku bertemu dengan Julian Jetarsa. Karena sekali saja ia membelaku, aku jatuh cinta padanya selama lima tahun dan mengejarnya selama lima tahun. Akhirnya, ia menjadi tunanganku. Namun, ia justru merendahkanku, menganggapku tidak punya tata krama sejak kecil, tidak punya anggun dan wibawa seorang gadis dari keluarga terpandang. Ketika kakek yang membesarkanku sakit parah dan sekarat di saat aku paling membutuhkan bantuannya, ia malah berkata ingin memberiku sebuah pelajaran agar aku “belajar menjadi lebih baik”. Kakek pun meninggal dalam ketidakberdayaan. Dan seperti yang dia harapkan, aku memang belajar menjadi “anak baik”. Tentu saja, aku juga tak mencintainya lagi.

Rosalie Brunel a dix-huit ans. Elle va entrer à l'université au Canada et étudier en licence d'économie. Elle est à la fois tout excitée et anxieuse, c'est la première fois de sa vie qu'elle va quitter ses parents et qu'elle va apprendre à être indépendante. Pourtant, elle sent que quelque chose la poursuit, et peut-être même quelqu'un. Ses rêves de renards sont de plus en plus étranges, comme si sa petite vie d'étudiante n'était rien comparée à ce qu'il lui attendait. Elle commence à se poser des questions sur ce qu'elle est véritablement et dans le monde dans lequel elle vit. Sa rencontre avec ce jeune homme mystérieux et d'une beauté froide, Arno, va la laisser perplexe. Qui est-il et que veut-il ? Elle désire connaître à tout prix ses intentions et sa véritable identité.

Mon compagnon, ainsi que mon frère, m'ont détestée pendant douze ans. Ils croyaient toujours que j'avais volé les recherches sur les herbes médicinales de leur précieuse Sarah, et que je l'avais harcelée pendant douze ans pour la réduire au silence. Lors de ma cérémonie de marquage, ils ont dévoilé mes « crimes » au monde entier. « C'est une brute qui maltraite les membres de sa meute, et une voleuse, qui a volé les formules d'herbes de Sarah ! » Mais Sarah a souri à travers ses larmes : « La formule n'a plus d'importance. » « Du moment qu'elles peuvent sauver notre meute du poison d'argent, peu importe qui les a créées. » « Je lui ai déjà pardonné. » Elle est devenue l'ange miséricordieux de la meute. J'ai été condamnée par tous, jusqu'au jour où le loup-garou que j'avais sauvé grâce à mes remèdes a versé de l'eau argentée sur ma tête. Et dans mon désespoir, j'ai entraîné Sarah dans la mort avec moi. Quand j'ai rouvert les yeux, j'étais de retour en deuxième année de lycée. Sarah tenait une petite lame en argent et se tailladait le bras tout en me demandant avec un sourire : « T'as réfléchi à comment t'allais t'excuser ? » Quelque chose en moi a soudain craqué. Ma puissance d'Alpha a jailli, la forçant à se mettre à genoux. J'ai arraché la lame : « Laisse-moi te montrer ce qu'est une vraie coupure. »

"What the memory forgets, a heart can remember." Yan ang mga katagang pinaniniwalaan at pinanghahawakan ni Ken lalo na nang malaman niyang ang lahat ng ala-ala ni Ciashet patungkol sa kanya at sa mga taong related sa kanya ay nakalimutan nito. Gusto ni Ken na maalala ni Ciashet ang feelings ng babae para sa kanya pero mayroong puwang sa isip niya na nagsasabing ayaw niya ring makaalala pa ang nobya dahil natatakot siya sa mga posibleng maalala nito. Baka hindi lang pagmamahal ang maalala nito kundi pati na rin ang galit na maging dahilan pa ng pag-iwas at pag-alis ulit ng babae palayo sa kanya. Paano nga ba haharapin ng magkasintahang ito ang mga ala-ala sa nakaraan na nakalimutan ng babae at ala-ala naman sa kasalukuyan na makakalimutan naman ni Ken dahil sa isang aksidente. Posible kayang magtagpo pang muli ang mga ala-ala nila? O tuluyan na lang nilang kakalimutan ang isa't isa?

Ganis jatuh cinta pada Ramon. Sosok pria dewasa yang merupakan kakak dari Marco sahabat baiknya. Ramon sendiri telah bertunangan. Ganis merasa akan sulit baginya mendapatkan cinta Ramon. Namun suatu kejadian tragis membuat Ganis mengalami hal yang tak terbayangkan bersama Ramon. Akankah Ramon akan jatuh cinta pada Ganis? Akankah Ganis mendapatkan kisah cinta bak dongeng bersama Ramon? "Ganis adalah kesalahan terbesar dalam hidupku. Kesalahan yang mengantarkanku pada cinta sejati yang tak pernah kupercaya" ( Ramon ) "Ada banyak pilihan untuk jatuh cinta. Dan cintaku jatuh pada pria yang layak jadi pamanku. Kejahatan yang dilakukannya padaku tak membuat Cintaku karam. Malah makin besar. Ternyata cintaku setulus ini. Aku tak menyukai cinta yang seperti ini. Aku ingin cinta yang realistis cover by pixabay and canva

Rizquna, harus bertahan dalam hubungan yang dirahasiakan. Demi menjaga perasaan wanita yang tak lain adalah sahabatnya. Pernikahan atas dasar ketidaksengajaan itu, memaksanya untuk tetap memendam rasa pada suaminya sendiri. Diam di balik tabir yang tertutup rapat. Mengorbankan hati juga kesehatan mentalnya. Akankah Rizquna sanggup menjalani kehidupan yang tak biasa ini?