Novel & Cerita Midst Tagalog

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

hahahaha Mingle kasi yun Fatima haha! " Grabe .. pati ba naman pangalan ko sinabay mopa? ". ani ni Miguel " Ayaw mo ba saakin?gwapo na, masipag na, macho pa! ". yabang nito at pinakita ang muscle niya kuno* " Humahangin po..kumapit kayo baka tangayin tayo ". saad ni Fatima " Si Fatima naman ". ngusong saad ni Miguel

isang malayong lugar yuon na kelangan mong makagamit ng eroplano o kaya barko para makarating duon "paliwanag neto sa kanila "ay inay nena ano pala ang pangalan ng lugar na ito ?" tanung ni macario habang nag pipilas ng mga sitaw "ang tawag sa lugar na ito ay Maynila" Macario wika neto dito "sa maynila pala tayo napadpad "wika ni malakas kay macario "Magkapatid ba kamo kayo? Sino sa inyo ang matanda?"tanung sa kanila ng matanda

Sa isang malalim at mabining French accent, nagsalita siya: "Bonsoir, mesdames et messieurs. Ce soir, vous êtes nos invités les plus précieux." ("Magandang gabi, mga ginang at ginoo. Kayo ang aming pinakapinapahalagahang panauhin ngayong gabi.") Tumingin siya sa lahat at nagsalita sa Tagalog, malinaw at magalang:

Sa totoo lang, itong si Zamiel din e nagsasayang lang naman ng laway ngayon sa pagpapangaral sa kanya. Ano kayang sumapi sa isang ito? Miss na miss na yata si Ridge kaya biglang dumaldal. He is even speaking in Tagalog which makes things weirder! Zamiel does not speak Tagalog unless he is amused or something. Madalang lang din iyon. Bilang na bilang sa daliri.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Sunod-sunod kong tanong sa kanya. "Tss. Bakit naman hindi ako marunong magsalita ng tagalog? Eh, nakakaintindi nga ako hindi ba? so, it means I can understand and speak too, I can do both. Tss." Sabi ng pabidang lalaki. O____O

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.