Midst Tagalog Novels & Stories

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

tanong ni Maya. Binigyan ito nito ng masamang tingin. "Nakakainsulto iyan, ah! 27 na ako. Mukha ba akong high school?" "Sabagay!" wika ni Maya. "Ikaw na lang ang taga-hatid sundo sa amin."

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Sunod-sunod kong tanong sa kanya. "Tss. Bakit naman hindi ako marunong magsalita ng tagalog? Eh, nakakaintindi nga ako hindi ba? so, it means I can understand and speak too, I can do both. Tss." Sabi ng pabidang lalaki. O____O

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

“Anastacia, Anastacia, Anastacia…” Paulit-ulit kong tawag sa ‘king sarili. Narito ako malapit sa lababo. Nagsusuka na ‘ko dahil sa dami nang iniisip ko. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa ng Young Master pero inaasahan ko nang may mangyayari sa kanila nang babaeng makakasama niya.

Tamang-tama namang lumabas si Aling Maria mula sa kusina habang may dalang tray na naglalaman ng mainit na meryenda at mga kape. "Aling Maria!" mahinang tawag ni Adeline habang lumalapit sa matanda. "Sino po 'yung mga 'yon? May bisita po ba kayo?" Nakangiting bumaling sa kaniya ang matanda. "A, Adeline! Ikaw pala. Si Batchoy 'yung isa, 'yung anak ko. At 'yung kasama niya, si Jin. Kaklase at kaibigan ni Batchoy sa Maynila na nagbakasyon dito sa probinsya. Ipinagdadala ko lang ng meryenda dahil tulungan daw nila si Ben sa planta mamaya.

Sa isang malalim at mabining French accent, nagsalita siya: "Bonsoir, mesdames et messieurs. Ce soir, vous êtes nos invités les plus précieux." ("Magandang gabi, mga ginang at ginoo. Kayo ang aming pinakapinapahalagahang panauhin ngayong gabi.") Tumingin siya sa lahat at nagsalita sa Tagalog, malinaw at magalang:

mabilis na umiling ang katulong sa akin at hindi pa rin inaalis ang kanyang paningin sa babaeng nakayakap pa rin sa kanyang sarili. "Leave." Utos ko sa maid at agad naman itong tumalima. "Hey, what's your name?" I ask her at kahit sinabi na no'ng maid ang pangalan. Niya ay hindi pa rin ako naniniwala sa kanya. Napansin ko ang panginginig sa kanyang katawan habang mas sumiksik sa gilid ng pinto. "Anong pangalan mo?" I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya.