Novel & Cerita Mine In Tagalog

sagot naman ni Germalyn sakin "uupakan ko na sana yang si Mizzy, kala mo hindi din anak ng Pinoy. Magpasalamat na nga lang siya at nakapasok siya dito ng libre kung hindi pa dahil sa tatay niya wala din naman yan sila. Yan ang hirap kapag nag-fe-feeling mayaman lang ang isang tao lalo na kapag nakaapak sa isang mamahaling lugar nag-aasta na" sabi naman ni Nicole

It took him some time to understand what she meant. Si Trini naman ay ibinaba ang tingin sa bagay na nasa pagitan ng mga binti niya. "'Yan. Manok." Ibinaba niya rin ang tingin doon na parang gago. "Manok?" "Cock. 'Di ba manok-panabong ang Tagalog ng cock? And cock also means penis. Hindi ba?"

Tumango-tango naman ako habang abot tenga ang ngiti. “Naalala ko yung sinabi sa akin ng Prof namin noon sa Filipino subject. According to her, 'Mahalina' is a blend of 'Mahal' and 'Marikit'. It means 'my beloved beautiful one'!” paliwanag ko. “Di ka naman maganda ah...” bigla ay kontra niya kung kaya agad ko siyang kinurot sa kaniyang kaliwang braso sabay irap. “De wag na! Tatanong-tanong ka pa sa'kin tapos kokontrahin mo lang naman!” nakasimangot kong turan.

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Kina Mom at Dad. Dadaan lang tayo saglit doon," Ilang minuto ay nakarating na kami sa St. Peter. Naunang bumaba si Lexus kasunod namin. As usual, may mga tao. Pinagbawal nila Lexus yung pag-inom at paglaro ng cards. Kaya kwentuhan lang at kape.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

Kinagabihan Bumaba ako para maligo sana nang tawagin ako ni tita celine. "Grace magmano ka sa tito mo."-Sabi ni tita sa akin Lumapit ako at nagmano sa nobyo ni tita ngayon. Parang kaedad lang ni kuya Ian! "Hi Grace!"-Sabi niya sa akin Lumakad na ako papuntang banyo para maligo wala akong oras sa kanila. "Bastos na bata ito!"-Sabi ni tita sa akin

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

tanong ko. "Gusto kong tawagin ka ng Mine. Okay lang ba?" napanganga ako sa sinabi niya. Mine? Parang ang awkward naman nun. Kung may makakarinig sa kaniya na tawagin akong Mine. Iisipin nila na pag-aari niya ako. "Mas gusto kong tinatawag akong Jas." wika ko.