Novel & Cerita Miraculous Season 3

Muli siyang sumandal sa backrest ng couch at pinikit ang mga mata. “You mean to say…” “Miracle is spending her christmas alone. Hindi pa nito alam kung ano ang nangyayari sa kanyang ina. Tanging lola lamang ni Bliss at Lolo at bumibisita sa bata. Right now, Bliss’ grandfather is with Miracle. Seems like they didn’t bother telling Bliss about your daughter’s existence.” His jaw clenched.

THIRD POV Tahimik lang si Mireya at hindi binibigyan ng pansin ang mga tingin na ipinupukol sa kanya ng mga tao sa paligid. Bata man siya pero lubos niyang naiintindihan ang sitwasyon at hindi niya kailangan na magtanong sa kanyang mommy. Mahal na mahal niya ang kanyang mommy. Kaya ang lahat ng ginagawa nito ay sinusuportahan ni Mireya. Nakita niya kung paano nahihirapan ang mommy niya.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 1 ISANG MALAKING MILAGRO na naka-survive si Anne na matulog sa loob ng kanyang pinakamamahal na Ferrari Enzo magdamag.

Tahimik siyang nakaupo sa counter at nagtutupi ng tissue habang ang kasama niya sa loob ng counter ay agad na tumayo para asikasuhin sina Cheya at Maya na lumapit doon. Kilala niya ako. Ilang beses na kaming nagkaharap dahil madalas siyang ipatawag sa palasyo noong mga panahong pilit na nililimitahan ng mga ministro ang pagpapakita niya sa publiko. And as far as I know, she didn’t know that Miracle was my sister. She doesn’t have any idea who my sister really is. Or did Miracle already tell her who she is?

Naghihikab akong naupo sa isang bakanteng sofa habang pinapanood ang paglapit ni Miracle sa natutulog na si Arabella. "Nagising na siya kanina. Pero muli din nakatulog dahil sa epekto ng gamot na itinurok sa kanya kanina. Ayun sa Doctor ligtas na sa kapahamakan ang kapatid mo kaya isa itong malaking blessings sa ating pamilya." wika ni Carissa kay Miracle habang pinupunasan ang luha sa mga mata. "Salamat naman po kung gaoon Mommy. Hindi ko mapapatawad ang aking sarili kapag may mangyaring masama sa kanya." naiiyak namang wika ni Miracle habang nakatitig kay Arabella.

"Ilabas niyo ang babaeng iyan at siguraduhin niyo na hindi siya makakaapak sa floor na ito kung ayaw niyo na ipasara ko ang ospital na ito sa loob ng limang minuto." Ang boses ko ay hindi lang basta utos... ito ay isang babala na may kasamang bagsik ng isang lalakeng handang pumatay para sa katahimikan ng kanyang asawa at bagong silang na anak. Ang Our Miracle ay hindi dapat mabahiran ng kahit anong dumi mula sa nakaraan. Nakatayo ako sa harap ng glass window ng maternity ward habang nakatingin kay Mateo... ang aming himala. Pero ang balita ng nurse tungkol sa isang babaeng nagpapanggap na asawa ko ay tila ba isang lason na pilit sumisira sa perpektong sandaling ito. Ang 'Our Miracle' ay isa

May mali ba akong nasabi? Kinarga ko si Miracle. Kahit na medyo kumikirot pa ang katawan ko dahil sa tindi nang ginawa namin ni Deon kahapon ay pinilit kong tumayo nang tahimik at maingat papunta sa kanya. I intentionally hid my presence from him through magic. Konting galaw ko lang kasi ay alam kong maririnig niya ako.

Nanginginig ang boses niya habang sinasabi, "Manager Zhaira, nakita mo naman kanina. Si Lorelei ang pinakamatalik kong kaibigan. Hindi ko talaga kayang hayaan siya." Bago pa makapagsalita si Zhaira, kumawala na si Mirael at naglakad papunta sa pintuan. Pinindot niya ang doorbell. Pagbukas ni Lorelei ng pinto, ngumiti ito ng malawak. Medyo nagulat pero natuwa siya, sabay yakap kay Mirael. "Wow, Master Miracle, andito ka. I'm so happy you came!"

malakas na sambit ni Tita Miracle kaya hindi tuloy maiwasan na mapangiti ang lahat. Aware naman kasi ang lahat na tatlong buwan pa lang ang panganay nila Elijah at Jennifer nabuntis kaagad ito. Iyun nga lang sunod-sunod ang problema na dumating sa buhay ng mag-asawa dahil sa isang third party . At iyun ay si Ethel na naitransfer na ang katawan sa morgue ng hospital

Tahimik siyang bumangon, naghilamos, nagpalit ng damit, at naglagay pa ng kaunting makeup upang pagandahin ang kanyang itsura—tila sinusubukang takpan ang bakas ng kahapon. Paglabas niya, nakita niya si Sebastian na nakatayo sa harap ng malaking bintana. Bukas ang mga kurtina, at ang sikat ng araw ay pumapasok nang banayad—sapat lang ang init, sapat lang ang liwanag. “Good morning,” bati ni Mira, pilit na masigla. Lumingon si Sebastian. Nang makita ang maliwanag na ngiti sa kanyang mukha, wala ni katiting na bakas ng lungkot ng nakaraang gabi.