Miss In Tagalog の小説・ストーリー

Nakatitig lang ako sa huling mensahe ni Drake. Drake: Miss na kita agad, baby. Alam kong miss mo rin ako kaya pinadalhan kita ng package. It'll be there tommorow. Kinagat ko ang ibabang labi ko, bumalik ang bigat sa d*bdib ko habang nagta-type ng sagot. Me: Miss na din kita sobra, babe. Excited na akong makita yung padala mo.

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"

''pero Cess mali ang ginagawa namin diba ? ''walang mali mali sa ngalan ng pag ibig sis ..hindi sa sinasang ayunan ko yang pagiging mistress mo pero sayo lang namin nakita kung gaano naging masaya si sir Theo since galing tayo palawan '' sasagot na sana siya ulit ng dumating na sina Theo at Miguel .

May sakit ka pala? Daddy Maddox: Ha? 'Hakdog' Daddy Maddox: What? 'Sabi mo kasi na miss mo na ako' Daddy Maddox: Yeah, and then? Where's my I miss you too? 'Ayon na nga, baka ako kasi yung lunas sa sakit mong, I miss you.'

Awkward akong ngumiti habang siya ay hindi makapaniwalang napatango tango. "M-Mabuti naman po kung ganoon. Pasensya na." Nginitian niya ako bago ko nakita ang pag iwas niya sa akin ng tingin. Nahihiya siyang napayuko. Nagpakilala siya sa akin bilang Missy. Taga maynila siya. Narito lang siya sa Cebu para sana mag aral. Kwinento niya sa akin ang buhay niya. Nalaman kong college na pala ang babae. Nagt-trabaho siya bilang kasambahay rito sa malaking mansyon dahil kulang pa raw ang pang tuition niya at medyo malaki ang pangangailangan ng pamilya niya.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Tinanggal nito ang oxygen mask "M-Misis ko" halatang hirap ito sa pag sasalita pero nakangiti ito kahit paos ang boses. Napahagulgol akong yumakap sakanya na parang sa ganong paraan hindi siya mawawala sakin na hindi niya magagawang iwan dahil hindi ko kaya, hindi ko pala kakayanin kung siya ang mawawala sakin.

Siguro ay nahiya na sa mga pinagsasabi nila. “Let’s go, i-take out na lang natin ito roon na lang tayo sa park malapit dito, you want that, misis?” tanong ni Gio sa akin. Kinilig naman ako nang marinig ko ang salitang misis sa kaniya. Iba talaga ang impact sa akin kapag tinatawag niya akong misis para bang mag-asawa na kaming dalawa. Agad naming pina-take out sa crew ang pagkain namin, pinasalamatan naming ang crew at umalis na rin agad kami.

Agad niya iyong sinagot. “Hi, babe… miss me?” Ang lapad ng ngiti niya, pakiramdam niya ay abot hanggang tenga. “Heh… ikaw nga ang naka-miss sa akin! Nag-call back lang ako sa’yo,” pasupladang wika nito. “Hahaha… bakit, hindi mo ba ako na-miss?” “N-na-miss.” “‘Yun naman pala, eh… I miss you, babe. Ilang araw na tayong ‘di nakapag-usap… pasensya ka na ha, busy lang…”

Dali dali kong sinagot ang tawag. "Missing me already?" saad ko agad. I have to keep my cool. Kahit naman gustung gusto ko na siyang mapasa akin ulit ay ayoko pa rin naman na magmukhang baliw na aso na habol nang habol sa kanya. "Ang kapal. Just so you know, walang nakaka miss sa iyo. Wala ngang naghahanap sa iyo rito kahit na nawala ka na lang bigla---"