Novel & Cerita Mistaken In Tagalog

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"

Public Humiliation Alessandra's POV "I think you're mistaken, Miss Cruz." --- Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. --- Parang sirang plaka. --- Parang kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa parehong sugat. --- Mistaken. --- Nagkamali. --- Iyon ba ang gusto niyang sabihin? --- Na nagkamali akong isipin na may espesyal na namagitan sa amin?

Sabi nito saka kumuha ng pandesal. "Lol, Hindi yun madaya, Ray." Napalingon na naman ito sa akin. "Talaga? Paano mo naman nasabing hindi iyon 'Madaya' ha, ate?" sabi pa niya kaya lumingon ako sa kaniya at ngumiti. "Hindi yun 'Madaya' Ray, it's not the right term for that. Hindi iyon madaya kundi 'makapal ang mukha'." Bigla kong narinig ang mahinang pagtawa niya at ang paghampas niya sa lamesa namin. "Edi wow." Sabi pa nito.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"I'm sorry. I didn't mean it." Napaismid siya. "Tell that to mom and dad. Nandito lang naman ako para ibalik ka pero anong ginawa mo? Wala ka pang balak umalis sa makasalanang mundong ito. Tapos ako ang sisisihin mo sa lahat ng nangyari. Shame on you!" Piniksi niya ang kamay upang mabitiwan nito at bumaba na sa sasasakyan.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

ang nakasulat sa naturang papel kaya naman agad ko iyong dinampot at binasa ang laman non at hindi ako makapaniwala sa nabasa ko. Ayon kasi sa sulat nito ay nakausap na nito ang Ate nito at nagkamali lang daw ito, isang honest mistake na labis niyang hihingi ng tawad. "An honest mistake eh........ a mistake that cause me a multi million dollards worth of account dahil sa pagkakamaling iyon." I muttered through my teeth, marahas kong nilamukos ang papel na iyon, hindi ako basta basta nagpapatawad, I'm a businessman after all and I will make sure that Andrea or whatever her name is will pay, big time.