Mitoo Ako Sa Dios Novels & Stories

Casual niyang sagot na kala mo ay nabasa niya ang nasa isip ko. "S-sino nagsabi sayo?" Utal kong tanong dahil sobrang nabigla ako sakanya.Mas naging weird lalo siya sa paningin ko. "The Deity." Nakangiti niyang sagot sabay turo sa taas.Ha?Deity?Ginagago ba 'ko neto? "Bad ka ah." Sabi niya sabay nguso sakin.Pati mura ko nababasa niya sa isip ko??

Sa bandang huli, marahan niyang sinabi, “Bakit naman imposible? Hindi naman ako Diyos. Hindi lahat ng bagay ay nakukuha ko.” Oo, totoo—hindi naman talaga Diyos si Blake. Ngunit para sa kanya, parang mahirap paniwalaan. Sa tagal niyang nakakasama ang kaibigan, sanay siyang makita ang lahat ng tao na kusang lumalapit dito. Paano nagkataon na may isang babaeng tulad ni Sera na hindi agad-agad nahulog sa kanya? Anong klaseng pambihirang sitwasyon ito?

Wala syang ibang ginawa kundi hawakan ang kamay ko at iparamdam na nandito lang sya sa tabi ko. Minsan naiisip ko parang planado ng Diyos ang nangyayari sa buhay ko. Kung hindi ako binenta nila tiyang Linda at tiyong Oca sa mga sindikato ay hindi ko makikilala si Jeiz sa pagtakas ko. Hindi ako makakapagbagong buhay. Hindi ko makikilala ang papa ko. Parang si Jeiz ang naging kasangkapan Nya para maayos ang buhay ko. Para makumpleto ulit ako. Hulog talaga sa akin ng langit si Jeiz. Kaya hindi ko mapigilan ang puso kong mahalin pa sya lalo.

Maging ang- “Welcome to the family, Faith iha…” Masayang bati ni David De Guzman saka siya niyakap ng mahigpit. What the hell just happened?

Isang totoong ngiti. Hindi iyong mayabang. Hindi iyong mapang-asar. Kundi iyong klase ng ngiti na kayang magpatigil ng mundo. At Diyos ko... Napakagwapo niya. --- Dahan-dahan niya akong pinakawalan. Pero kahit nakatayo na kami nang maayos, parang may natitirang init sa pagitan namin. Parang may invisible string na nag-uugnay sa aming dalawa.

She is a goddess created by God only for him. As per Hayden's instruction, hindi na masyadong hinabaan pa ang ceremonya nila dahil nag-aalala ito sa asawang buntis. Ayaw nitong mapagod ang napakaganda niyang bride. Hindi rin maikakaila sa lahat ng dumalo sa simbahan na perfect pair ang dalawa. Hayden is so handsome as always that makes every women in an awe. Pagkatapos ng kasalan ay tumuliy ang lahat sa resort ng mga Williams.

Sino ang hindi magkakaroon ng atraksyon dito? Nasumpungan niya na lang ang sarili na kinakausap uli ang Diyos. Na taimtim na nagdarasal. Na sana, pagbigyan sila sa kanilang kahilingan. Kung talagang hindi Nito kalooban na pagkalooban sila ng sariling anak…si Mandy na lang sana ang ipagkaloob Nito sa kanila. At hindi pa man nangyayari ang hinihiling, taos sa puso, pangako niya, mamahalin niya na parang tunay na anak si Mandy.

Napaupo ako sa kama at napahawak sa ulo ko. I know last night was a mistake but I can't stop thinking about it. I felt something strange with myself. Dahil ba buo ako? O dahil sa hindi na ako birhen kaya ganito? O di kaya naman it was an answered prayer? Hindi ko alam. Nalilito ako. I felt a was reborn. "Wait!" saad ko at napaisip sa isang bagay. "Did we use protection?" Tanong ko sa sarili ko.

Pero lahat 'yon walang natuloy dahil ang paniniwala ni mama, kung magtitiis lang kami, may awa ang Dios. Pero nakikinig ba ang Dios? O baka naman kathang isip lang Siya ng tao? Marami na kaming peklat sa katatakbo. Nasaksak na rin ako ng sanga sa binti. Nahulog na kami sa batuhan sa ilog at pareho kaming nabalian sa dibdib, kulang pa ba 'yon?

"Blesy..." "Nangako ka... nangako ka sa Diyos na 'di mo ako iiwan. Nangako tayo sa harap ng simbahan na aalagaan natin ang isa't isa. Paano ko magagawa ang bagay na iyon kung iiwan mo rin ako at hahayaan mag-isa rito? Paano, ha, Fender? Paa-"