Mitoo Ako Sa Dios Novels & Stories

saad niya pa kaya yumakap ako sa kanya ng mahigpit “Wala ka namang kasalanan doon, amore! Paraan lang siguro ng Diyos iyon para subukin ang katatagan natin!” saway ko sa kanya dahil ayokong sisihin niya ang sarili niya sa mga nangyari

Isa ako sa maloloko niya! "Heto ang reality check ko sa'yo Aqee, listen very well," aniya kaya nakinig ako dahil seryoso na siya...tinawag na niya ako sa nickname ko kasi. "Hindi totoo 'yong you will never have to force something that's meant to be? Kasinungalingan lang 'yan! You have to force things in order to have it! Take the risk or lose the chance! Kung hindi mo man makuha 'yon...it's okay at least you tried! Believe me ganoon ginawa ko and look at my relationship now...matatag!" Pero hindi ba't kung gumana sakaniya ay may possibility na hindi gumana iyon sa akin?

Mataimtim akong nagdasal at umiyak sa Diyos. "Diyos ko, Kayo po ang higit na makapangyarihan sa lahat. Alam ko pong may dahilan ang lahat ng bagay na nangyayari sa amin ngayon. Hindi ko po kayo kinekwestyon kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin gumagaling ang inay ko. Kayo po ay Diyos na marunong sa lahat. Kayo na po ang bahala sa akin kapag nawala ang Inay. Gabayan nyo po ako at tulungang kayanin ang lahat ng ito. Amen."

Sabi ko habang umiiyak. Pilit ko talagang di naramdaman na mahihiwalay ako sa kanila. "Yes you can! Hindi naman ibibigay ng diyos yan pag d mo kaya eh. Always remember na andito lang ako para sayo." Sabi ni kuya Dave habang hinahagod ang likuran niya. I nodded. "Can I? Nakiki usap na sabi niya." Sabi niya na sa akin ay nagpataka.

Wait nagsasalita ba ang puso? Napalunok ako ng laway, may something kasi sa mga mata ni Kiosh na parang ang sarap titigan yung kahit alam mong si Kiosh ang tagapag-mana ng trono ni Lucifer eh nakakahumaling titigan ng mga mata n’ya. Yung nakakaramdam ka ng comfort and peace at the same time. Nakakalunod. Also pag tinitignan ko ang mga mata n’ya, it feels familiar. I don’t know, pero parang nakita ko na ang mga matang iyon.

Mom, sa tingin mo kaya magiging okay lang ang asawa ko? "Ang tangi ko lang masasabi sa'yo hija ay ang ipagpasa-Dios na lamang natin ang kanyang kalagayan. Ang Dios ang may-ari ng buhay, siya ang pumapàtay siya rin naman ang nagpapagaling." Awtomatikong tumayo lahat ang balahibo ko sa aking batok at braso ng marinig ang sinabi ng aking ina. Tunay ang sinasabi nito.

Nagawa pang magbiro ni mommy. Mesaiyah, anlabo-labo talaga ng mundo. Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa.

Dugtong na wika nito. Wala pasakalyeng napaubo ako ng malakas. "Mother imposible po 'yon. Hindi ako ang babaeng mahal niya." pagkokontra ko sa madre. "Alam mo hija, ang Diyos lang ang nakakaalam kung sino ang makakatadhana para sayo. Kahit sabihin mo pang iba ang mahal niya, kung hindi yon para sa kanya, wala na siyang magagawa." makabuluhang wika ni mother sa akin.

Ano ang nangyayari? Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng pagtatampo sa mahal na Dyosa dahil paano naman ako? Paano ang aking karamdaman at paano ko masusunod ang propesiya kung mawawala si Mino sa mundong ito. What are you up to my Goddess of the moon? Bakit nangako ka ng ganoong bagay.

Sa sandaling ito, hindi maiwasang sabihin ni Reuben, “Lolo, hindi po ba’t pagmamalabis na tawagin siyang diyos?” “Sa tingin mo nagmamalabis ako?” Sumagot nang malamig si Lord Moore, “Sa tingin mo ba talaga ay mahuhulog ang kulog at kidlat sa langit kung tatawagin mo ito? Kaya niya itong gawin, kaya hindi ba’t mayroon siyang pambihirang kapangyarihan? Ang mga taong may kapangyarihan tulad niya ay karapat-dapat tawaging diyos!”