Mitoo Ako Sa Dios Novels & Stories

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

ani Mario. "Mukhang sadyang iniwan sya talaga rito." sabi ng matanda sabay kinuha at kinandong ang mumunting anghel. "Paano nalang kung walang nakakita sa bata?" si Mario na hindi maitago sa mukha ang pagka habag. "Mabait pa rin ang diyos." sabi ng matanda na nakangiti.

Inihagis nito ang hawak na bote at basag na bumagsak iyon sa sahig. "Tama na 'yan, Carlo, please. Kahit ano pa ang ginawa ni Ate sa 'yo, you have to move on. Marami pa namang babae sa mundo, Carlo. May magkakagusto pa naman sa 'yo." Nandito lang ako para sa 'yo, dugtong niya sa isip.

Tumingin si Kimi sa Banal na Magsasaka, natigilan, at tinanong, "Sir, ikaw ay Banal na Magsasaka?" Ang Banal na Magsasaka ay ngumiti ng mapait at tumango. "Oo." Nanginig ang kamay ni Kimi nang matanggap niya ang kumpirmasyon, at nahulog ang lupa sa lupa. Sa isang kumplikadong tono, sinabi niya, "Ikaw ay isang diyos, ginoo. Si Lolo ay hindi katumbas na pinarangalan at mapasasalamatan kung nadiskubre niya ang iyong pagkakakilanlan."

"Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? " Napailing siya pero tumalima pa rin siya. "Okay mahal... " "At mahal na mahal din kita Cataleya. " Biglang sinakop ng labi nito ang labi niya. At isang halik na ang namagitan sa kanilang dalaw ni Lukas. Malinaw niyang narinig ang lahat. May tila mga anghel na nag-aawitan sa sandaling iyon.

Isa pala siyang demonyo at nagpapanggap lang na anghel. Ano bang pinagsasabi mo?! inis na sabi nito sa akin. Doon na ako natauhan, at nakumpirma ko ngang demonyo nga ang kaharap ko na may guwapong pagmumukha. Bakit ba ako nandito? Saka... paano ako napunta rito? Biglang nanlaki ang mata ko't kaagad na inalis ang kumot at inalam kong may saplot pa ako. Sa awa ng Diyos ay mayroon pa naman ngunit sinamaan ko siya ng tingin. Anong ginawa mo sa akin? Paano ako napunta rito?

“Minsang sinabi sa akin ng master ko na ang katawan ng isang diyos ay may tatlong pulso, at hindi pwedeng kulang sila ng isa. Nahahati ito sa human pulse, immortal pulse, at divine pulse! Diyos ko, akala ko ay gawa-gawa lang ang mga diyos at hindi sila totoo sa mundong ito. HIndi ko inaasahan na meron palang diyos sa mundong ito?” Ngumiti si Alex. Halatang naniniwala siya sa mga diyos. Si Ksitigarbha ay maituturing na isang diyos, at ang mga ninuno niya ay mga diyos din. Paano nangyari na walang mga diyos sa mundong ito? Kaya nga lang, ito ang unang beses na nakita niya ang isang diyos na may natural na divine body.

"But when I saw my Mom's face, I am so grateful that God never allows me again to say goodbye to all my love ones." Maging ang kaniyang Tita Zieth Kate ay hindi napigilang lumuha. "I know that God is always been with us. To my Mom who had a dark past, palagi na kaming hindi pinababayaan ng Diyos. And i know also, that---"

Napalundag ako sa gulat ng biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ate. "Diyos ko naman.." napahawak ako sa dibdib ko. "Hello po.." sagot ko at mabilis na naglakad ng makita kong may paparating na naman na jeep na 'Simbahan baba.'

“Akala ko hindi ko na maririnig ang boses mo ulit.” Lumapit ako at niyakap siya. “Nandito pa tayo.” “Dahil sinuwerte.” “Hindi lang suwerte,” mahina kong sagot. “Pinili tayo ng Diyos.” Pinikit niya ang mga mata niya. Parang may mabigat na bagay na unti-unting bumababa sa balikat niya. “Ego Semper Amabo Te,” bulong ko.