Miyamoto Musashi Quotes Novels & Stories

"Naging ganito kalakas ang iyong Golem Body. Hindi kataka-taka na marami ang gustong mamatay ka," komento ni Quintus kalmado habang nakatingin. "Kung patuloy na lumalaki ang iyong mga kapangyarihan, lahat ng tao sa mundo ng martial arts ay kailangang Ayusin ang kanilang mga hanay." Matapos magkomento tungkol sa sitwasyon, nagsimulang magningning ang dibdib ni Quintus na ginto. Ito ay halos kasing liwanag at tulad ng Parang ang ganda ng katawan ni James.

Nang marinig ito ni Nanako, yumuko siya nang bahagya at sinabi, “Master, masyadong mataas ang iniisip mo sa akin. Sa Oskia, may kasabihan na kahit gaano mo isipin kung gaano ka kagaling, palaging may tao sa labas na mas magaling kaysa sayo. Hindi ako nangangahas isipin na wala akong katapat na kalaban…” Sumagot nang malamig si Kazuki, “Nanako! Ang isang warrior ay dapat palaging may paniniwala at kumpiyansa na manalo!”

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

(*calm down, Louelle*) "Watashi wa kare ni ressun o oshietaidesu," she murmured inhaling and exhaling from anger. (*I want to teach him a lesson*) "Watashi wa shitte imasuga, anata wa rirakkusu suru hitsuyõ ga arimasu," I murmured back. (*I know but you need to relax*)

natatawa niyang ipinulupot ang kamay niya sa bewang ko habang nagrarant ako sa subject ko. "Kailan pa naging madali ang lahat, sweetheart? There's this quote from my favorite character--Luffy. He said that if the path is easy, then it's not the right path. So there's nothing to worry kung mahirap man yan cause I'm telling you, you're in the right track." Napatitig ako sa mga mata niya. Nakita kong kinagat niya ang pang ibabang labi niya.

naupo ako sa tabi ni Artemis na tulog na tulog at dahan-dahang hinaplos ang mukha niya. Napatingin naman agad ako kay Archer nang magsalita siya ulit. "In Miguel De Cervantes book, 'Don Quixote', the proper quote is "Let us forgive and forget injuries."" saad niya at napakunot ulit ang noo ko. "Huh? Hindi kita maintindihan." nagtatakang wika ko habang nakatingin sa kanya. He sighed and looked away. "Forgive and forget, I mean."

Napahinto ng sandali si Takeshi bago niya sinabi, “Sa tingin mo... dapat ba tayong magpatuloy sa ating misyon...? O dapat utusan ko ang mga tauhan natin na umatras na lang…?” “...Na-corner na natin sila ng maayos. Hindi natin pwedeng sayangin ang ganitong pagkakataon! Hindi naman ang pamilyang Yamashita ang pinupuntirya natin. Kung makakabangga natin ang mga ninja, kailangan nating magpaliwanag sa kanila. Malamang ay bibigyan tayo ng nararapat na respeto ng pamilyang Yamashit base sa status ng ating pamilya…” sagot ni Ryugu habang nakatitig kay Takeshi.

Isang umaga, habang hinahasa ko ang pagbato ng suntok, lumapit sa akin si Ayson. “You’re improving, Misha. Pero tandaan mo, hindi lang lakas ang kailangan mo. Kailangan mo ring gamitin ang utak mo.” Tumango ako, naiintindihan ko ang ibig niyang sabihin. Sa kabila ng matinding pagsasanay, natutunan kong ang tunay na lakas ay hindi lang nakikita sa bilis o lakas ng suntok, kundi sa kakayahang mag-isip at maging matatag kahit pa sa gitna ng panganib.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Sir, may problema tayo. Paakyat na ang Blood Race sa bundok.” Lumapit ang isang disipulo at nababalisang sinabi, “Makapangyarihan silang mga martial artist.” “Pigilan sila.” Nasasaktan ang itsura ng matanda habang naguutos, “Kahit na kailangan ninyong mamatay, pigilan sila. Kailangan ninyo ako bigyan ng oras.” “Ahhh!!!” Nakakatakot ang itsura ng matanda.