Confess Quotes Novels & Stories

Ngumisi ito at kinintalan ako ng halik sa aking labi bago ito umalis at bumalik sa kambal. Naiwan akong nakatulala habang hawak ang aking labi. Is he for real? Tama ba ang narinig ko na hindi totoo ang confession niya? F*cking bastard! Pinaniwala lang pala niya ako. Sa lahat ng sinabi niya. Ang tungkol sa confession lang ang pinakatumatak sa isip ko.

"Choose what you want to do not what the others want you to do. This is you. It is you. So the choices will always be you." It seems like all my what ifs and questions finally received an answers. I feel kinda relieved. "Do not be afraid of being judge. That's people's nature, to get your spine out. Life is cruel, but giving up will never be an answer," she said with a bright genuine smile on her face.

"May gusto ka bang sabihin?" "Napag-isipan mo na ba?" kumunot ang noo, naguguluhan. "Ang alin?" napataas ang kilay niya. "My confession kagabi." bigla akong nabulunan sa sarili kong laway. Ibig bang sabihin...

Panahong siya lang ang mundo ko. I closed my eyes more tightly, and because of what I did,I felt the tears streaming down my face, and realized something;There are things that even if I already admit to myself, I still can't confess in front of him.Maybe because im scared. I'm afraid to admit that I have failed at something that I repeatedly say and made an assurance of not gonna happen for a second time

Siya ang unang bibitaw. “Should I confess? Or should I stay silent?” bulong niya sa sarili. Tahimik ang buong paligid, pero sa dibdib niya, parang may sigawan. Konsensya laban sa takot. Pag-ibig laban sa kasalanan. “For the first time, I wasn’t sure if silence was mercy or cowardice.”

-Sofia- Ang dami nang nagconfess, at ang dami na ring uminom. At halos lahata kami ay lasing na. Ako, habang hawak ang lata ng beer sa kamay ko ay halos blurred na ang paningin sa sobrang daming nainom. At ngayon nga ay nakaturo sa akin ang bote pagkatapos paikutin ni Vincent ito.. It’s time for me to confess.

Ngumis ito sa kanya at isa-isa silang tinignan. “Ah. I had a good laugh,” anito. “I didn’t know you guys are all friends. What a coincidence!” “Where did you put the money?” “What if I refused to tell you? Are you going to scare me off by your old tactics? Using someone close to me as a hostage? That’s bullshit!” Humagalpak ito ng tawa. “Grow up, man! Nevozmozhno napugat' togo, komu iznachal'no nechego teryat'. Kaya’t patigasan na kung patigasan. I am not going to say anything. Suffer with me, Interfectores.” [translation: You can't scare someone who has nothing to lose in the first place.]

tawa pa ni Trevor kaya natawa na kami ni Timothy, sabay lagok sa beer na hawak namin. “So eto tanong… sino unang nag confess? sino unang bumigay?” tanong ni Trevor. Naramdaman ko ang bahagyang pag higpit ng pagkakahawak ni Timothy sa kamay ko kaya naman napatingin ako sakaniya. “Syempre ang kuya mo” sagot ko kay Trevor na ikinahagalpak niya “Excuse me?” taas kilay na sabi naman sakin ni Timothy kaya mas tumawa pa kami ni Trevor.

"Pero insan may dapat kang malaman......" "Ha? anong dapat malaman?" naguguluhan kong tanong. "Insan kasi..." kinagat n'ya ang kuko n'ya. "Kwan kasi, hindi mo na kailangan pang umamin pa kasi..." "Kasi.." "Kasi ano?" "NARINIG NA NG BUONG MONTREAL ANG CONFESSION MO!" Sigaw n'ya sabay turo sa likod ko. Halos mapanganga naman ako nang mabasa ko ang kung anong nasa likuran ko.

Then, after desire has conceived, it gives birth to sin, and sin, when it is full grown, gives birth to death. " Hindi ito ang lugar para gumawa ng kalokohan, Williams. Bad words aren't allowed in this confessional," narinig kong matigas na sabi ni Cholo. " Sa pagkakatanda ko po father bawal ang manghusga dito sa loob ng confessional box. And now you're talking, " Evo teased back. " Sa labas na tayo mag-usap."