Mommy Issues นิยาย & เรื่องราว

Yumuko naman siya siguro ay nahihiya. "Oh! Nandyan ka pala! Hindi man lang kita napansin. Ikaw talaga nagdadala ng problema sa pamilyang ito. Hindi ka na nahiya. Ipapahamak mo pa sarili mong anak. Baka nakakalimutan mo ako ang bumuhay dya kaya kung may nangyaring masama dyan pamilya namin ang apektado hindi ikaw." Dinuro pa ni Mommy ng daliri niya ang babae. Dahil sa sinabi ni Mommy bigla kong naalala ang mga pictures na nakita ko noon sa mansyon. Oo tama, siya iyong yaya na nagaalaga sa akin noong elementary ako at bigla na lang nawala.

Dali-dali akong tumakbo pababa ng hagdanan at lumapit sa kanila. "Don't touch him!" bulyaw ni Mommy sa akin. "Puro na lang problema ang ibinibigay mo sa buhay namin! Wala kang ibang nagawa kundi bigyan kami ng problema!" panunumbat ni Mommy habang ginigising si Daddy.

Kaya malaking tulong na iginive-up ni ate Yoona ang career at tinutukan na lamang si Mommy na siyang pasyente niya. Maingat akong bumangon at inayos si Mommy sa pagkakahiga nito. Napahaplos ako sa mukha nitong kasalukuyang nahihimbing na. Kahit tulog na ito ay bahagya pa ring kunot ang noo nito at kita mong napakalungkot nitong tila pasan ang lahat ng problema sa mundo.

May mas mahalaga akong kailangang harapin. Ang issue ko kina Mommy ay isinantabi ko muna. Hindi pa rin ako kampante dahil iba talaga ang tinatakbo ng isip ko. And if I'm like this, talagang hindi ako napapalagay. Ang tanging kahit papaano ay nagpapakalma sa akin ang ang mga ngiting ibinibigay nila ni Dad sa akin.

Aba ang sakit nun ah. "What?!" Pataas kong sabi sabay dumabog. Bata na kung bata pero kasi nakakainis na! "Ikaw'ng bata ka! Kung may problema kayo dapat pag-usapan niyo!" Sabi ng mommy ko.

Ngayon ko na lang sila ulit nakausap ibang tao pa gusto nilang topic. "Mukha ka kasing problemado sa jowa mo, my sissy.." Huh? Ano daw? "Okay naman ako, Ate.. huh? Ano bang sinasabi mo." Umiling iling si mommy. Hindi din ba siya convince. "Ang dami ko lang inaaral kaya ganito. Miss ko din kayo.." Paglalambing ko. Totoo naman din. Miss ko na nga sila.

Naiinis ako kay mommy dahil imbes na matuto sa naging pagkakamali niya sa buhay, heto at mukhang may dala na namang problema. Agad kong binuksan ang pinto at pinapasok sila sa loob. Gusto ko sanang sa labas na lang sila kausapin at tanungin kung anong problema, pero naaawa ako kay Layla. Pawis na pawis na siya. Ayoko na sanang tanungin si mommy kung ano ang kailangan niya, dahil alam ko namang pera na naman, pero baka naman, o sana naman mali ako ng iniisip.

wika ni Mommy. " Mom, anong nangyari kamusta ang baby ko? " tanong ko kay Mom. Napa tigil naman si Mommy sa pag lipat nito ng pagkain sa plato. "Mom. Kamusta ang anak ko?" muli kong tanong kay Mom. "Kumain ka muna anak, importante na mag kalakas ka.." pag iiba ni mommy. Bigla akong kinabahan sa pag iwas ni Mommy sa mga tanong ko. "No! Hindi ako kakain hangga't hindi niyo ako sinasagot!" pag tataas ko ng boses na sagot ko kay Mommy.

sabi naman ni Mommy “Mom, mabilis lang mamatay ang chismis! Hayaan niyo na yun dahil bukas makalawa, makakalimutan din nila ang issue at may bago na namang pag-uusapan!” “I can’t believe this Lucian!” napatayo pa si Daddy na sinapo ang batok niya kaya nag-alala naman ang prinsesa niya “Dad! Are you okay?” nilapitan agad ni Margarette si Daddy at inalalayan pa ito “I’m fine iha!” sabi nito at saka siya bumaling sa akin “ “ Fine Lucian! Pagbibigyan ko ang gusto mo pero pagkatapos nito please, no more problems and drama okay!” pakiusap ni Dad sa akin pero agad namang kumontra si Mommy

Sa gitna ng pagbubuntis, pag-ibig, at unlimited cravings, ito yung mga simpleng tawa at kulitan na nagpapagaan ng lahat. "So, kumusta ang lakad ninyo kagabi, Mahal. Nailigtas n'yo ba ang pamilya sa impostor?" wika ni Mommy na seryoso ang tono habang nakatitig kay Daddy Chris. "Nakilala n'yo ba ni Jacob kung sino yung babaeng tumulong sa inyo?"