Stories About Mothers Mga Nobela at Kwento

Wilfred ako na ang kakausap! Iniwan sila ng ama kaya nakalapit siya sa mommy. "Masakit ba?" "Okay lang ako Ma, kumusta?" "Okay naman, malapit na siguro." "Mommy!" "Anak we need to accept that, we need to let go. Alam niyang hindi lang sa sitwasyon ng babae ang tinutukoy nito kundi maging ang pinagdadaanan niya at tama ang ama dahil naging makasarili siya.

Sinamahan na akong sumandal ni mama doon sa kama ko ,tuluyan siyang sumampa kahit na nakapangtrabaho pa siya ng damit. "Do you want to hear a story?" "Is that that same story that you have been telling me mom?"ilang beses na niya iyong naikwento pero hanggang ngayon na nasa highschool na ako ay gustong gusto niya pa rin na binabanggit.

Ito ay buhay, humihinga, at nananatiling matibay, kahit saan man sila dalhin ng kapalaran. Si Kairi Gail, na ngayo’y lumalaki na, ay bunga ng lahat ng sakripisyo at pagmamahalan. Sa bawat tawa at halakhak ng bata, sa bawat tawag niya ng “Mama” at “Papa,” naroon ang patunay na ang kanilang kwento ay hindi nagwakas sa kasal, o sa unang yakap ng kanilang anak. Patuloy itong sinusulat araw-araw — isang kwento ng tunay na pag-ibig na walang hanggan.

That's why I'm doing all these stupid things now. Cianna puckers her lips slightly and twists them. I can't tell her that, but at her age, I suppose she is curious about the things and people around her. "Do you love your mother?" At ako na ang nagtanong pabalik. This is silly. I know all kids love their mothers like I love Mama. However, I want to hear it from her. It may bring back a smile to her face. "My mommy is my everything, Mr. Bryce. She's a superwoman." Her eyebrow lifted a little, looking at me in a challenging way.

Ngunit hindi rin niya napigilang bumulong, “Ayoko kay Mommy. Naiinis ako kay Mommy!” Napahinto si Vivienne sa pagwawalis ng mga basag na salamin sa sahig. Tumahimik ang kanyang mga kamay, ngunit hindi ang sakit sa kanyang puso. Bago pa niya maramdaman ang sakit ng mga salita ng bata, mabilis niyang pinayapa ang sarili.

tanong niya sa sarili noon habang umiiyak nang patago sa gabi. Ngunit kinaya niya. Naalala niya ang mahihirap ngunit makabuluhang taon ng pagiging isang single mother. Ang pagtitipid sa bawat sentimo, ang pagbili ng gatas, ang pag-aalaga kay Eli tuwing may lagnat ito sa madaling-araw habang ang tanging kasama lang niya ay ang isang lumang electric fan at ang dasal sa Diyos. Mahirap, pero si Eli ang naging lakas niya. Ang talino at kakulitan ng anak ang nagligtas sa kanya mula sa depresyon.

Pero, hanggang ngayon ay dala-dala ko ang nakaraan. May mga araw na kapag nakakausap ko si Mom no’ng bata ako ay gusto kong sabihin at ikwento sa kanya ang nangyari sa akin at sa relasyon ng babae kay Dad. Pero sa tuwing nakikita ko ‘yong malalaking ngiti niya ay hindi ko kakayanin na mawala ‘yon kapag sinabi ko.

nakakunot ang aking noo. “Yeah, when I was young, I got kidnapped. And their family helped us. Iyak nang iyak si Mama dahil akala niya mawawala na ako sa buhay niya,” ngumiti siya sa akin, ang kaniyang mata ay parang kumikislap, “My mother love me so dearly. All of us, mahal niya kami, she is so pure, baby. Sabi nga nila bakit raw naging Rajama ang isang Selene? I really want to tell you my Papa and Mama love story.”

“Sino po si Luna?” “Ah, ang dalagang nakita mo kagabi,” ani ng matanda, nakangisi. "Maraming kwento tungkol sa kanya. Sinasabing may kakaibang sumpa siya, kaya’t iniiwasan ng lahat."

curios na tanong ni Joyce. "Magkaibigan pala sila Mama at Mommy. Ang kwento nila, anim na taon 'non si Well ng pumunta sila sa'min. Buntis daw 'non si Mama sa'kin tapos sumipa daw ako ng hawakam ni Well ang tiyan niya"pagsisimula ko ng kwento. Nanlaki naman ang mata ni Joyce at napanganga. "What!"sigaw niya.