Novel & Cerita Monster House

Pero hindi siya natulog. Binantayan niya ang pinto. Binantayan niya ang anak niya. Ang "Monster" ay naging "Guard Dog." At walang sinuman—kahit si Cassie, kahit ang bagyo—ang makakalapit sa Secret Heir niya.

Nasa labas na ako ng kwarto ni Zea at hawak ko na ang doorknob ngunit hindi ko pa nagawang buksan dahil narinig ko ang boses ni Rain. “Alam kong hindi ‘to maganda pag-usapan ngayon, pero masaya akong makausap ka bago ako umalis.” “What do you mean?” “May limang araw na lang ako para manatili sa Monstrous. Sunday morning aalis ako. Babalik na ko sa dati kong eskwelahaㅡ” Sobrang nasaktan ako sa mga narinig kaya naman pumasok na ako sa loob. I thought hindi niya ako iiwan pero ano itong mga naririnig ko ngayon?

Ngunit ang malamig na katahimikan ng silid at ang sakit na nararamdaman ko sa bawat hibla ng aking katawan ay nagpapaalala sa akin na ito ay totoo. Wala na ang kadena.. Hindi ko alam kung nasaan ako. At hindi ko alam kung kailan siya babalik. Ang Monster na sumira sa katahimikan ng buhay ko. Ang malaking lalaking nag-iwan ng mga sugat na hindi nakikita ng mga mata, ngunit ramdam na ramdam ng aking puso at isipan.

Eksaktong bumukas ang sikretong daan palabas ng mansyon nang marinig niya ang mga yabag sa labas ng pinto. “Wan home. Nomnom wants home. Wan ‘Ma and Dy. Want.” Lumuhod siya sa harap ni Theo at hinawakan ang maliliit nitong kamay. “Remember what I told you when we were playing Monster and the Baby?” Natigil ito sa akmang paghikbi. Tumango ang bata. “You’re the baby. There are monsters outside. You need to be quiet, so they won’t catch you. Don’t cry. Nomnom is brave. Are you brave?”

umiiyak na yumakap si Cross sa akin habang si Hailey sobrang pula kakatawa. “Monster,” Hailey mouthed. “Gwapo naman,” biro ko rito. Tumigil ito sa pagtawa at inirapan ako. “Daddy... I'm afraid.... monster...” binuhat ko si Cross at sinundan ang asawa ko na ngayon ay nakatayo sa bukas na ref

Mas nagulat nalang siya nang biglang dumilim ang paligid at agad nag flash ang isang holographic diagram sa kanilang harapan. "Maligayang pagdating sa Horseshoe Bay. Mararanasan mo sa mga oras na ito ang isa sa pinakamagandang beach sa buong mundo. Maaari mo nang ilatag ang iyong mga paa sa sahig," muling umusbong ang boses ng isang babae habang hindi naman makaimik itong si Feng dahil naguguluhan siya at walang kaalam-alam sa pangyayari. Nakuha rin niyang mapalunok dahil hindi man lang siya makapaniwala sa kanyang mga nakikita.

Nangangapa. Nagmumura ng pagod “I can’t remember the face of the 2 monsters po. Pero ’yong isa… medyo naaalala ko. Mahaba po buhok niya. Makapal ang kilay. Mapula ang mga mata. Parang… parang masama po talaga.” Tumigil siya saglit, tumingin sa kisame. “The place po… was beautiful beaches. Then the sky turned purple while dad is driving. Before mommy go out of the car… she said how much they love me. Then she give me the fork… to get rid of the monsters.”

Kuala Lumpur, Malaysia MARAHAS siyang napabangon dahil sa kakaibang kirot sa kaniyang dibdib. His inner wolf is restraining and hurt. He's clutching his chest habang nahihirapang bumangon sa kaniyang pagkakahiga. Agad niyang kinuha ang kaniyang telepono sa ibabaw ng lamesa sa tabi ng kaniyang kama, he dialed his Beta's number...

Beast *** "So why did you just take a shower at my place?" Napaiwas naman ako ng tingin kay Dr. Orene nang tanungin niya ako tungkol sa biglaang pagsugod ko sa bahay niya at doon nakiligo. Kagabi pinagbigyan ako ng pasyente kong 'yon and I don't think there'll be a next time. Kahit na tulog pa siya or gising na, at least naniniguro lang ako. Malay ko ba kung saan aabot ang libog niya at talagang nagpalagay ng camera sa apartment ko hanggang banyo. At misteryoso pa rin sa akin iyon kung paano niya nagawa ang bagay na iyon. Argh. "A-Ahhmm... Nawalan ng tubig sa apartment ko kanina?" Pagpapalusot ko na sana nga ay lumusot.

Suminghap ako bago huminga nang malalim. I was just startled. He's not a human, based on his skin which is color green, his eyes were pitch black, he have a long and big ears, even though he's not in its human form, I know this is beast called Monsti. "Please enjoy your stay here, my lady," he said and bowed down his head. I smiled when he raised his head. "I will. Thank you," I politely said. He showed me a little smile before leaving the two of us.