Monster House Novels & Stories

Sobrang exposed, sobrang basag, at sobrang pag-aari na niya ako "Y-You're a monster!" sigaw ko. Ngumisi siya. Akala ko sasampalin niya ulit ako, ngunit sa halip ay dinala niya ang kamay niya sa ulo ko. Dahan-dahan niyang hinaplos ang buhok ko na para bang may karapatan siya rito habang ang isang kamay niya ay may baril. Mabilis akong umiling at pilit na lumalayo, ngunit lalo lamang nanikip ang dibdib ko nang makita kong hindi man lang siya naapektuhan.

tanong ni kuya Maze kay Dylan. Tumingin ang bata sa akin at umiyak. Ngumiti lang ako sa kanya. "Dylan, why are you crying?" Tanong ni Lotus sa bata. Tinuro ako ng bata. Tinuro ko ang aking sarili habang nakatingin sa kanya. Tumango siya. "Why? what happened?" Alo naman ni Jackson. "A monster get her. Huhuhuhuhuhu! I don't want the monster to get tita." Iyak niya.

bulong ko, mabilis na umupo sa gilid ng kama at inabot siya para yakapin. Nanginginig ang buong katawan ng anak ko. Ibinasubsob niya ang mukha niya sa dibdib ko at humagulgol nang mahina. “Y-Yaya Rea... there's a monster... it's dark,” hikbi niya, ang maliliit na kamay ay mahigpit na nakakapit sa damit ko.

Sumabay na rin sa iyak ng kakambal si Miggy. “Shh…kapag may monster, tawagin niyo lang si mommy’t daddy. Ok? Hindi namin kayo palalapitin sa monster.” Pag-aalo ng ama sa mga ito. Minsan, hindi niya magawang maawa sa kambal. Takot ang mga ito ngayon sa monster pero sa zombies, kahit magdamag ay nanonood ang mga ito. Nagyaya pa nga ang mga ito na pumunta sa horror booth nang minsan niyang ipasyal ang mga ito.

“HUWAG!!!” Biglang napabalikwas ng bangon si Lana. Panaginip lang pala. Pakiramdam niya ay nararamdaman pa rin niya ang bawat h***k at haplos ni Chaos habang pinagsasamantalahan siya nito. Naroon pa rin ang takot niya sa sinabi nito. Na papatayin nito si Wayne at dahil kilala niya ang lalaki, sigurado siya na hindi ito nagbibiro. “Ayos ka lang ba, anak?” Biglang pumasok sa kwarto ang mama niya.

Halos gabi-gabi naman lasing siya. He dreamed about a little girl, who escaping from a tremendous monster. No. It's not a monsters. It's a werewolf who can devour alive the little girl anytime she will catch by it. It's sounds creepy. But Eos did not scared.. a little bit. Hindi niya ma intindihan kung ba't ba niya napapanaginipan iyon. Napasabunot ito sa sariling buhok at marahang ipinikit ang mga mata.

Eksaktong bumukas ang sikretong daan palabas ng mansyon nang marinig niya ang mga yabag sa labas ng pinto. “Wan home. Nomnom wants home. Wan ‘Ma and Dy. Want.” Lumuhod siya sa harap ni Theo at hinawakan ang maliliit nitong kamay. “Remember what I told you when we were playing Monster and the Baby?” Natigil ito sa akmang paghikbi. Tumango ang bata. “You’re the baby. There are monsters outside. You need to be quiet, so they won’t catch you. Don’t cry. Nomnom is brave. Are you brave?”

Mabuti na lang at medyo malaki ang kinuha na tent ni Bryan. “Guy’s monster are not real,” Tumingin ako kay Bryan at ngumiti sa kanya. “But in the movie Dad, I see monster,” Sagot naman ni Lilia. Hay naku ang laki na nito pero naniniwala pa rin sa monster, kung sa bagay totoo naman ang monster at nakikita ko na ito, alam ko rin kung nasaan ang bahay niya. napangiti naman ako sa aking naiisip habang napakagat sa aking labi. Kaso nga lang hindi ko pwede makita ang monster na ‘yon dahil nandito ang mga anak namin, kaya dyan na lang muna siya sa loob ng pajama ng asawa ko.

"Are the monsters gone now? I can fight too, Mom! Are they big as bears po ba?" Trixie’s smile faltered for a microsecond as the image of Wendy flashed in her mind. Not yet, baby. But Mommy will surely wins this. For you. For my family. "The monsters are being handled, my princess. Don't you worry about them. And even they are big as dinosaurs, your mother is a strong woman so she can defeat her!" Trixie said at kunwari pang kinagat ang kaniyang anak kaya naman napuno na muli ng tawanan ang kwarto ni Xyza.

“The Marquez Masacarre “ I immediately crampoled the paper, scared that someone might see it. Tiningnan kong mabuti ang paligid para hanapin ang lalaking ‘yon, pero wala na talaga siya. Nagmadali akong pumasok sa loob ng kotse ko at doon muling binuklat ang papel. “The Marquez Masacarre, alam ko ang ginawa mo Henry.” Someone except kay Mama knew about this, hindi ito si Mama. Who’s doing this? Papunta na sana ako sa ospital kung na saan si Lilly pero minabuti kong pumunta muna sa bahay para kausapin si Mama.