Moon In Other Words Novels & Stories

Pasado alas-dos na ng umaga kaya konti na lang din ang magiging pahinga namin. "So life is really like this huh?" rinig kong reklamo ni Solar. Ganon naman palagi ang sinasabi niya kapag pagod o kaya ay may unfair na bagay siyang nakikita. "Life is exactly like this, Solar. Don't expect anything," sagot naman ni Moon. Napailingg na lang ako.

Ang kaninang mga mata ko na sa kaniya nakatingin ay nasa kalangitan na ngayon. "Full moon bukas, mas malakas ang kapangarihan ko sa oras na 'yon."

Baka dahil lang 'yon sa puno o kung ano. I shifted my gaze above. The bright and full moon effortlessly captures my whole attention as well as the twinkling stars sparkling around it. Walang pag-aalinlangan kung binuksan ang french window para makalabas sa balcony at mas maayos na matitigan ang buwan. "I want to become that moon, ravishing and is capable of lighting someone's dark nights." I muttered.

Hindi katulad ngayon, nagbibilang ng mga araw hanggang sa dumating ang susunod na kabilugan ng buwan. Hindi ko kailanman hahanapin ang liwanag ng umaga kapag hindi ako nabulag sa mahabang dilim ng gabi. Napunta ang atensyon ko sa malaking buwan na kita rito sa aking silid habang nakahiga. Tharia is harnessing power from the moon kaya ba tuwing fullmoon lang niya ginagawa ang ritwal ng sakripisyo? Paano kaya kung new moon? Gaano kalakas ang kapangyarihan niya? Nagiging mahina kaya siya kapag walang naka-usling buwan?

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."

Huminga ako at kinarga siya para ikandong sa akin. “Could you look up again, please?” sinunod niya naman ako at inosenteng tumingala, niyakap ko siya habang naka tingala rin. “Let’s just say that they accompanied the Moon, because it’s always alone at night. We may not see them during the day. But at night, they’ll be there, watching over us.” Tinignan ko siyang naluluha. Binabalot ang mukha niya ng pagkamangha habang nakatingala. “That’s cool, Kuya Ace! Do you think it’s okay if I waved at them? I wanted to say hi!” masayang sabi niya sa akin.

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."

Sa loob lang ng dalawang minuto, lumapag ang dalawa sa buwan. Ibang-iba ang kapaligiran sa buwan kumpara sa Earth. Mukhang madilim ang langit mula sa buwan at puno ng mga butas ang lapag. Maraming mga batong may kakaibang hugis ang nakikita sa lapag, pero walang ni-isang halaman roon. Pagkatapos lumapag ni Thea, tinutok niya ang long sword niya sa kalaban niya. "Kumilos ka, Divine Holy Emperor."

At mas lalong mahirap tanggapin na darating ang araw na kailangan mo silang isakripisyo para sa iyong kapakanan at sa kapakanan ng nakararami. Ipinihit ko ang aking katawan at humarap sa mga kalaban. Pumikit ako saglit at umusal ng maiksing dasal. “Patnubayan nawa kayo ng ating Panginoon. Magpahinga na kayo,” mahinang sambit ko at saka malungkot na napabuga ng hangin mula sa aking ilong. “Lunar Magic: Moonbeams,” mahinahong wika ko at isa-isang lumitaw ang mga maliit na butil ng liwanag sa himpapawid.

Research It was another boring Monday. I really hate Mondays. Why? I dunno. I just really hate it. For me, Tuesday’s the start of my week. 'Wag kayong makialam, it's my calendar. Nasa gilid kami ng soccer field ng school. May malaking puno doon kaya hindi mainit at masarap ang ihip ng hangin kaya gustong-gusto kong tumambay dito. It’s like our favorite tambayan.