Morning Prayer At Workplace Novels & Stories

Nang pag silip ko sa glass wall sa labas ng office na marami rami na sila I decided to stood up at lumabas ako ng office para batiin sila. "Good morning?" Panimula ko. Nataranta naman silang nagsi-tayuan, ang ibang nag tatawanan at nag uusap ay natahimik din para batiin ako pabalik. "Good morning, Miss Mavros / Magandang umaga po, Ma'am Zara." chorus ng mga empleyado ko. Napansin kong tumabi naman sa gilid si Jessi, ang secretary ko.

bungad na pagbati din sa kanya ng mga iba pang empleyado sa ground floor. "Good Morning..." She continues spreading her smile to everyone. Good morning here, Good morning there. Good morning everywhere. Ganyan ka efficient ang mga tauhan nila dito sa MALDITAH CLOTHING. Greetings are required by the company. Nang nasa 5th floor na siya ng building ay agad na siyang dumiretsyo sa office niya. "Oh. I really miss this place ever." Mag isang wika niya sa sarili.

Hindi ako absent. Pero bakit may pakiramdam akong hindi ito tungkol sa trabaho? Bandang alas-diyes ng umaga, nakita ko siyang bumaba mula sa elevator na reserved para sa executive floor. Automatic na yumuko ang ibang empleyado. “Good morning, sir.” “Morning, sir.” Hindi ako tumingin. Hindi ko kaya. Narinig ko ang yabag niyang papalapit sa front desk. Mabagal. Sigurado. Parang alam niyang nanginginig ang mga tuhod ko.

Ngunit hindi roon nakatuon ang konsentrasyon ko, kundi sa matiim na mga mata nito at lalo na sa labi nitong kay lapit lapit sa labi ko. "Ohh..." "Hala..." "Omg!" Napatayo ako ng matuwid ng marinig ko ang mga salitang iyon. I did not expect na bukas na pala ang elevator sa floor ng opisina namin. Si Damien naman ay ngumisi lang at umayos ng tayo. He then faces the employees who wait for the elevator to open. "Good morning," nakangiting binati nito ang lahat. "Good morning, Sir. Good morning, Ma'am." Pagbati rin ng lahat sa amin.

Ang magpa-rebond! Inayos nya ang pagkakatali ng kanyang buhok saka nakangiting pumasok na sa opisina, “Good morning Sir,” plakado ang ngiting bati niya rito. Tumango lang ito sa kanya saka dumiretso na sa private room nito. Siya naman ay nakaupo lang sa pwesto niya, naghihintay ng utos nito. Maya-maya ay tumunog ang telepono sa mesa niya. Pagsagot niya, narinig niya ang boses ng guwapong boss niya, “Where’s my coffee Miss Dela Torre? Hindi ba sinabi saiyo sa training kahapon na automatic pagdating ko sa umaga, gagawan mo kagad ako ng kape?”

Nagsalita si Gregory. Wala siyang magawa kundi ang tumango. Nauubos na ang lakas niya. Kahit ang magsalita ay tila ba nakakapagod. Ilalagak niya ang burol doon sa simbahan kung saan sila ikinasal ni Psalm. Aayusin na rin niya ang schedule para sa public viewing ng mga empleyado ng FG sa tatlong araw na burol doon sa kompanya.

Isang umaga sa office ng HR na kung saan si Shy ay naka destino na mag deliver ng mga kape at ilagay ito isa-isa sa bawat desk ng mga empleyado ay nagulat siyang maaga ang mga itong pumasok kumpara sa kinaugalian nitong oras ng pasok. “Magandang Umaga po sa inyong lahat!” bati ni Shy sa mga ito but no one paid attention sa kanyang pagbati. Dahil wala namang pumansin sa kay Shy ay bumalik siya sa kanyang ginagawa para matapos ito kaagad.

“Maghihintay na lang ako. Wala naman akong ibang pagpipilian. Baka sakaling bumaba si Mateo para mag-lunch, sakto nandito lang ako.” Sumapit na ang alas-dose. Marami ng empleyado ang nagsilabasan mula sa kani-kanilang opisina para kumain. Ang Garcia Group of Companies ay gaya din ng ibang mga kumpanya na kailangang bigyan ng isa o higit pang lunch break ang mga tauhan. Kahit ang receptionist ay papalitan muna ng isa niyang kasama para makapagtanghalian din siya. “Oh, ano pa ang hinihintay mo? Maglulunch ka ba o hindi?” Tanong ng kapalitan niya.

Hindi nagsalita si Radleigh. Titig na titig lang siya sa akin, puno ng galit, selos, at pait, bago siya marahas na tumalikod at nagwalk-out, hila-hila si Chia na tila ba isang accessory lang ito. ​Kinabukasan... ​Maaga pa lang, tumunog ang group chat ng team. Isang message mula sa CEO, kay Radleigh. "Everyone, 5:00 AM at the lobby. Mandatory jogging/nature trail before the site visit. No excuses."

Na para bang turo sila ng mga bossing namin dito na kahit sinong darating sa company ay kailangang binabati agad, mapa-umaga, tanghali, hapon o gabi man. “Good morning, Author Petalyn!” “Good morning din po!” “Good morning, Miss author!” “Good morning, Dasha & congrats po ulit!” Habang tumatagal ay mas dumadami pa ang bumabati sa akin sa company. Pagdating ko sa office ni Ma’am Julie Gianan, agad akong pinapasok ng secretary nito.