Prayer Before Start Of Work 소설 & 이야기

Parang pinaka magandang umaga na ito mula ng magtrabaho ako rito. Kumain kami ng tahimik at ng kape na lang magsalita si boss. “Don’t forget tomorrow yung lakad natin bring extra clothes and saan kita pipick upin tomorrow we need to live 6am? So don’t be late sharina, Do you get me?” “Opo dito na lang po sa harapan ng company don’t worry boss hindi ako malelate.. Naging magaan lahat ang maghapon na iyon.

singhal naman nito at nauna nang lumabas. "O-opo" sunod ko naman First day of work na kasama siya, kasabay siyang papasok sa trabaho. May kung anong kilig naman ako naramdaman at nag imagine pang ang lokaloka. Yung tipong papasok sa trabahong magkawak kamay pa ta's babatiin ka ng mga empleyado 'Good Morning Mrs. Buenaventura' hays sarap siguro sa teynga makarinig ng ganon.

wika niya kaya humarap kami sa kanya. All the workers of the foundation were present kaya sinimulan ni ma'am Josephine ang araw na ito with a prayer. We hoped we could bring joy to everyone at ma-appreciate nila itong ginagawa namin para sa kanila. After the prayer we had ay nagsimula na kaming kumilos sa kanya-kanyang task.

Kaya sa halip na magsalita, niyakap ko siya nang mahigpit. At sa gitna ng katahimikan ng prayer room na ito, sa pagitan ng aming mga panalangin at yakap, nanumpa kaming dalawa, hindi sa harap ng madla, kundi sa harap ng Panginoo, na sa bawat umaga, sa bawat gabi, at sa bawat bagong buhay na isisilang, kami'y magmamahalan nang walang hanggan. Paglabas namin ng prayer room ay bahagya siyang napatingin sa wristwatch niya.

Nagulat ako ng kinausap ako nito. "Yeah, good morning." Sabi ko na lang. Ngumiti ito at umupo na rin. Napatingin ako sa palda nito at lumiit nga ito kesa kahapon. "Seems like everyone's already here. Let's start our day with a prayer." Hala! Nagdadasal rin pala ang demonyo. "Verxia." Nanlaki ang mata ni Verxia at tinuro pa ang sarili. "Lead the prayer." Natawa ako sa mukha nito sa sinabi ni Sir..... Killer.

Ayaw ko na rin kasi dagdagan pa ang insecurities ko sa buhay lalo na sa tindig niya pa lang kanina ay mukhang mayaman at maganda siya. Pagkatapos ko ilapag ang gamit ko sa aking desk ay dumiretso na ako sa opisina. Bago kumatok ay huminga muna ako ng malalim upang ikalma ang sarili ko at maging propesyunal sa trabaho ko. “ Pasok,” rinig kong sigaw ni Aiden pagkatapos kong kumatok. “ Magandang umaga po, Sir Anderson.” Magalang kong pagbati sa kaniya saka yumuko.

Natatawang inihagis ko sa kanya ang isang scratch paper. “Aray naman, Cha,” reklamo ni Gee, saka inayos ang nasirang bangs. “Tsk! Seryoso, Gee. Huwag kang mag-alala. Ipagdasal natin na hindi ka kasama sa mga mawawalan ng trabaho, okay? Remember, prayer is the best thing to do now. Maririnig ka rin niya ‘pag sincere ka sa kanya. Tiwala lang, beh. Ikaw pa ba?”

Siguro ay mahalaga ito kaya hindi man lang siya sinulyapan pagkarating niya sa hardin kung saan sila mag-aagahan. "Ah...Yeah," tipid nitong sabi. "Let's eat now," masayan bungad ni Tim. "Ooops,Tim, have you forgotten something before eating,what should we do?" pigil kung sabi sa batang tutee na kukuha na sana ng pagkain. "Ahhhhh..pray, I guess," hula nitong sabi. "Correct, we should pray before meals, lead the prayer Tim so we can eat," paalala ko sa kanya.

Parang sinenyasan ako ng mundo: huminto, huminga, at lumaban ulit bukas. Pagkarating ko sa bahay, napabuntung-hininga muna ako. Parang sinubukan kong higupin lahat ng positibong enerhiya sa paligid bago ako pumasok. Kailangan kong magpanggap na magaan ang maghapon sa trabaho, kahit ramdam ko ang pagod. Ayokong mahalata ni Inay. Ayokong makita niya na nahihirapan ako.

“Baby.” “Hindi ba’t sabi ko sa iyo,huwag na huwag mong tatawagin ng ganyan pag nasa trabaho tayo. Baka may makarinig saa iyo at kung ano pa ang isipin!” Mabilis niyang sermon sa binata bago inilibot ang tingin sa opisina. Buti abala ang lahat sa isang sulok. “Papanindigan kita kung sakalaing malaman nila.”