Morning Prayer At Workplace Mga Nobela at Kwento

Maingay ang opisina ng Axion Prime Holdings sa umagang iyon. Sunod-sunod ang tawag, email notifications, at meetings na halos walang pahinga. Para sa lahat, ordinaryong araw lang iyon—mabilis, magulo, at walang tigil na trabaho. Pero para kay Arah, parang ibang mundo ang lahat. Nakaupo siya sa workstation niya, nakatingin sa screen, pero wala siyang nauunawaan. Paulit-ulit sa isip niya ang nangyari kahapon—parang ayaw siyang tantanan ng alaala.

Hindi tulad sa ibang bansa kahit ilang minuto nalang late kana pero nagagawan pa rin ng paraan dahil nakahuwag ng kanilang mga daan. "Hi ma'am, good morning" Nakangiting bati ng isang lalaking empleyado. Kasalukayang papasok na ako ngayon sa loob ng Monfelco building. Bawat empleyadong nadadaan ko ay binabati at nginingitian ako nito. Hindi ko alam kung bakit pero mostly mga lalaking empleyado ay napatitig at napapahinto ito kapag nasasalubog ko.

She sat right across me and laid her head against the backrest of our seat. In a sudden moment, biglang lumakas ang tibok ng puso ko. "Good Morning!" Just in case you're wondering, it's 9:00 PM pero sa mundo ng BPO, good morning and batian kahit gabi. The reason? Dahil lahat kami, kailangang masanay sa US time zone. So bawat tao sa loob ng building na iyon, kahit guards ay binabati ka ng good morning kahit natutulog na ang araw.

"Naya pa xerox nga!" "Inaya, can you please transfer the files" "Inaya, deliver this to the manager" Halos ganyan ang gawain niya sa kumpanya, at hindi siya nagrereklamo dahil kaya naman niyang mag tiyaga para sa kumpanya. Para sa ala-ala ng daddy niya. "The CEO'S arrived so all employees proceed to the assembly area at exactly 11am" It was a paging kaya halos lahat sila ay tumigil sa mga ginagawa.

nakangiting sabi ni janna Kay mae At napangiti si mae Kay janna, At nagpatuloy na Lang nga sa pagmamaneho sa mae, Hanggang sa nakarating na sila ng kumpanya, at pinark na ni mae sa parking lot ang sasakyan nya, at bumaba na sila ni janna, at naglakad papasok Ng company, At may ilang nagreet sa kanila. "good morning mam mae, good morning mam janna, good morning Po mam"greet na Sabi ng ilang nagwowork sa kumpanya "good morning"nakangiti greet din ni mae At akmang papasok na sila sa elevator, ngunit may tumawag Kay mae, at napalingat si mae at janna. "Dianne, bakit?"tanung ni mae Kay sec.dianne "good morning mam, good morning din Po mam janna, am, may problema Po Kasi"sabi ni sec.dianne Kay mae

Bigla akong napatayo at napatuwid naman sa pagkakatayo ang mga kasama ko na narito nang makita sa bungad ng pinto ang hindi inaasahang tao. “Good morning, Sir!” sabay-sabay naming pagbati. “Fonteverde's Corporation do not allow chit-chatting inside of working hour. What did you all doing?” panenermo niya sa amin na ikinayuko ng ulo ng apat. “We are sorry, Sir,” paghingi ng tawad ni Veronica para sa aming lahat. Napayuko ako nang ituon niya ang kaniyang tingin sa akin. Naglakad siya papalapit.

Tapos na ang trabaho para sa umaga. Nang makitang maganda ang panahon ngayon, at may ecological park sa likod ng gusali ng kumpanya, dinala ni Aerial ang kanyang insulated lunchbox sa ibaba para kumain at maglakad-lakad. Sumakay na sa elevator pababa.

Inalalayan ko na itong bumaba, napahawak ako sa braso niya. "Aray!" impit nitong bigkas. Ayaw siguro nitong iparinig sa akin ang pag-aray nito. Mamaya na lang ako mag-usisa. Papasok na kami sa loob, marami nang mga empleyado ang busy at nakakalat sa entrance ng building. "Good morning, sir, ma'am," rinig kong bati ng ilang empleyado na nadadaanan namin. Hindi man lang sumagot ang mokong na ito.

May personal key rin ako nito para na rin double secured, kahit kase condo na, nanakawan pa rin, kaya mas mabuti na ang sigurado. At bilang isang anak ng CEO, kailangang imaintain ang kaayusan ng kompanya at palaging responsable sa lahat ng bagay kaya naman maaga akong nakarating sa kompanya. Kahit maaga rin akong nakakarating dito ay hindi ko pa rin talaga inaasahang maaga rin magsipasukan ang mga empleyado dito. Na tila ba mapapagalitan sila kapag hindi sila umaga ng pagpasok. Well, hindi naman ganoon kahigpit dito sa kompanya. As long as walang importanteng dapat ayusin, malaya ang mga empleyado sa mga gusto nilang gawin. "Good morning Miss Seferene." pagbati ng mga empleyado dito sa akin

Paglabas ko ng elevator sa 37th floor, ramdam ko agad ang malamig na simoy ng aircon, halimuyak ng bagong linis na office, at ang tunog ng mga keyboard na tila isang makinaryang gumagana sa tahimik. Nang makita ako ng ilang empleyado, agad silang napatayo. “Good morning, Sir Ethan!” Sabay-sabay, sabay yuko, sabay ngiti. Napalingon ako sa likod—nandito pa pala siya. Sumunod nga. “Yes, good morning. You can go back to work now.” Magalang ang sagot niya pero may authority. “Good morning din po, Ma’am,” bati ng isa sa mga babaeng staff sa akin na parang curious sa presensya ko.