Novel & Cerita Short Morning Prayer For Work

Totoo naman nakakahiya talaga, trabaho ko ito tapos siya ang gumagawa, hindi niya naman ako pinapa sweldo para lang mag tamad. "Wag nang makulit iha, kumain ka muna jan, mag pahinga ka rin kahit saglit hindi yung inaabuso mo na yang katawan mo sa trabaho." pag sesermon nito sakin. "Kumain kana muna jan at magpahinga." dagdag ulit nito at bumalik na ulit sa pag aayos ng mga gulay. Napa buntong hininga na lang ako dahil sa sinabi ni aling Karen.

Ginantihan niya ng isang matamis na ngiti ang ginoo. "Magandang umaga rin po. Nagpapasalamat po ako sa pagiging tapat at sa dedekasyon ninyo sa trabaho. May good news po ako sa inyo. Tataasan ko po ang sahod ninyo nitong buwan na ito," pagbibigay-alam niya.

"Thank You, Lord! Thank You for we could now enjoy electricity-consuming. Tomorrow I would pay our dues. Thank You for blessing Jano with that money. Lord, god, guide me. Protect me tomorrow. I hope I could pay it safely without loss or bad fate. Then, help me in decision-making. I was in chaos. I did not know how to get a job. There are so many vacancies but, I was double-minding. There's always a trouble such as resume/bio-data, picture, fare or the same. You know, God, how much I have longed for a job. Please, Lord, help me. Give me a job. Whatever job will do, as long as it's decent. Thank You! Thank You for everything. Pardon me. Pardon us, the sinners. Amen!"

Nagkatinginan sila, saka nagtawanan. “E ‘yun lang pala, akala ko naman kung ano. O, sige, payag kami!” masayang sabi ni uda na tila natuwa sa alok ko. “Ganyan nga lang ang kaya naming trabaho, salamat, Liya sa pag-alok sa amin,” dagdag pa ni Ipe. “Aba, eh good! Umpisahan na agad natin bukas, ha. Maaga, mga alas otso. Sa silong ng bahay namin tayo magta-trabaho,” paalala ko naman agad sa kanila.

Professional Avern, untouchable Avern. “Morning,” sabi niya, mahina ang boses at mahinahon. “Morning,” I reply, not looking up. Kinakalmot ng panulat ko ang buong pahina. Sinasabi ko sa sarili ko na trabaho lang ito. Trabaho lang.

tawag n'ya ulit dito nang hindi ito nagising sa una n'yang gising. "What?" medyo naiinis pa na tugon nito sakanya. "wake up, it's 7 in the morning na. Kailangan mo ng maligo at mag breakfast dahil papasok ka pa sa trabaho." aniya pa dito na para bang anak n'ya ito at siya ang nanay na hirap na hirap itong gisingin sa umaga. "five more minutes." inaantok pa nitong tugon at napabuntong hininga si Kaylee dito.

Mainit pa. Halatang bagong bili o sadyang iningatan upang hindi lumamig. Bigla niyang naalala ang mga umagang dati niyang kinabubuhayan. Mga panahong nagmamadali siyang pumasok sa trabaho habang halos wala pang tulog. Sa mga pagkakataong iyon ay magpapadala si Benedict ng mensahe. Don't forget breakfast. Drink more hot water.

Niyakap niya agad ang braso ko at hinila sa lamesa. “Tuwing weekend ka na lang namin makakasama sa pagkain since busy ka na sa trabaho, ate,” ani Diana. Namataan ko si mama na nagtitimpla ng kape. Ngumiti siya ng makita ako at iminuwestra ang upuan. “Good morning, Ma,” bati ko. “Good morning, anak. Kamusta ang unang linggo sa trabaho?” Ngumiti ako bago humigop ng kape. “Ayos lang po,”

Never ko na po ba maririnig na Good Morning Mahal? Bumangon si Carla at pumunta sa may bintana. Tumingin siya sa mga ulap na may sinag ng bukang liwayway at pumikit. Maraming Salamat po Ama sa bagong umaga, nawa’y maging maayos at maganda ang araw na ito. Sana po hindi ako pagalitan ng boss ko at bawasan niya ang workload ko. Sana rin po ipakilala niyo sa akin ang lalake na para po sa akin. Ibigay niyo na po siya Lord please para naman po mabawasan ang inis ko sa paligid ko. Araw-araw ko po itong hihilingin sa inyo. Maraming Salamat. Amen.

Maaga rin ako nagising dahil kailangan ko pa rin pumasok sa trabaho. It's already Friday and tomorrow is the family vacation kaya kailangan ko rin magpaalam kay Alexa at tapusin ang natitirang mga gawain sa opisina. Tumayo ako nang tignan ko ang oras at makitang 6:00 na ng umaga. Nagmadali akong pumasok sa banyo at saka naghilamos ng mukha. I just did my morning routine at matapos 'yon ay nagmadali rin bumaba para kahit papaano ay makapag-almusal. Hindi naman ako malelate dahil wala naman akong definite na time sa pagpasok, pero gusto kong panatilihin ang pagiging maaga ko sa pagpasok para gayahin ng mga empleyado ko.