Mother-in-law Tagalog Novels & Stories

“Tara na.” Maasikaso si Mama pagdating sa mga bisita. Magiliw din lalo na kay Yiel. Pero sa lalaki, tulad ni Yluj? Hindi ako makapaniwala! Paano niya hinahayaang tawagin siyang “mother-in-law” ng lalaking iyon? As if na may papakasalan si Yluj na anak niya. Sino? Si Kuya Chris? How gross. Duh!

Malakas naman na napasinghap ang Mamita niya at napaantanda pa ito. "Madre de dios!" malakas na ani ng Abuela niya. At kapag nag-Madre De dios na ito isa lang ang ibig sabihin niyon. Galit na ito. Galit na galit base sa namumulang mukha ng Abuela niya. Great! Fucking great! To be continued...

Napahawak ng batok ang binata at tumingala sa kisame. "Alam na ba ni Daddy?" walang maisip na sabihin si Miguel. "Hindi pa. Alam mo naman ang Daddy mo, wala nang pakialam sa Mommy mo iyon." "Kelan pa daw po?" "Ayon kay Mercy, pangalawang araw na atang nakaburol ang Mommy mo sa chapel." sagot nito. Tumango tango si Miguel. "Ako na po ang bahalang magsabi kay Daddy. Magpahinga na po kayo."

“Of course, Tita.” Kumunot ang noo nito na para bang may nasabi siyang hindi nito nagustuhan. “Anong tita ka riyan. Ilang beses ko bang dapat sabihin sa ‘yo na you should start calling me mommy or mama. Asawa ka ng anak ko at ina ka ng mga apo ko. You should start calling me mama. Hay! Stai stressando la mia frangia” [translation: You're stressing my bangs.]

This feeling is heaven and my favorite scene in my life “Mama?” I ask and mama laugh habang inahaplos padin ang buhok ko at tinititigan ang muka ko. My mama is the sweetest that I ever had, si mama lang makita at makasama ko masaya na ako and I’m contended

What's the meaning of this? “Ma? Bakit mo ako tinatawag na Mama? Hindi naman kita anak ah?” pilosopong tugon ni Mama. “Ma, soon magiging manugang nyo na rin po ako kaya ngayon pa lang Mama na ang itatawag ko po sa inyo.” tila proud at masaya pang tugon ni Sir Angelo. Halos malaglag na lang sa sahig ang mha mata ko sa paulit - ulit na panglalaki niyon dala ng pagkabigla.

“Madam Natividad.” Dati ay “Mom” ang tawag niya rito kapag sila lang dalawa. Pero mnalala niya ang sinabi nito na “Ayos lang kung nasa harap ng iba, pero huwag mo akong tawaging ‘Mom’ kapag tayo lang. Hindi pa kita kinikilalang manugang.” Sa sandaling iyon, lumabas si Diego mula sa dining area. “Mom, bakit kayo naparito?”

May guilty siyang naramdaman dahil ilang buwan palang siya nawala naging ganun na ang kanyang ina . '' tama na ang pag iyak its part of your grow up ,pero sana hindi na maulit okey ?" lahing pinoy ang kanyang ama kaya nakakapagsalita ito ng tagalog at nakakaintindi minsan siya pa ito nagtuturo sa kanya magtagalog kaya mga pinay ang kinuha niyang mga katulong nila para turuan siya sa tagalog .Ang ina niya lang ang hindi marunong magsalita pero nakakaintindi dahil pure french ito .

“Amen.” Monina is the best Mom I ever met. Syempre di ko siya ipapadaig. Mahal na mahal niya ang anak namin. Sa totoo nga mas mahal pa niya ang anak namin, kesa sa akin. Pero never mind. Mahal ako ng asawa ko. Nang hinarap ako ni father.

sigaw nito. Napahinto siya at malungkot na nilingon ito. "Do it. The hell I care. All my life, Mom, sinunod ko lahat nang gusto ninyo. I didn't ask anything from you. Hindi ako naging maluho kahit alam kong kaya niyong ibigay ang lahat sa 'kin. I didn't pursue my dreams to become a chef because you said so... I did what you wanted. I've become what you wanted me to be. Isa lang naman ang hiniling ko. Hayaan niyo kong mahalin ang taong mahal ko and that's Angela. I love her and she's the only one I need. Hindi ko kailangan ng mana o nang kahit ano. Si Angela lang, Mom... bakit ayaw mo pang ibigay sa 'kin 'yon?" puno nang hinanakit na tanong niya sa ina, pero hindi ito nakapagsalita.