Mother's Quotes Short Novels & Stories

“Tse! Huwag mo na munang banggitin iyang papa mo at baka masira ang moment natin.” Napahalakhak kaming dalawa. Nagpatuloy kami ni mama sa paghuhugas ng plato kahit na wala ako sa sarili. Ngunit kahit na kumikilos ako sa kusina, hindi pa rin nawala sa akin ang huling salita ni mama na tumagos sa kaibuturan ng puso ko. ‘Time is fleeting, anak. Moments come and go so make sure to cherish every one of them.’

Sa tingin ko nga ay mas mabuting malaman ng mga narito kung gaano ka walang hiya si Charitee. “At ikaw naman, Charitee, ganito ka na ba ka desperada para makaangat sa buhay? Kamamatay lang ng mama ko! Magdadalawang linggo pa lang! Sana man lang ay binigyan mo ng kahit kauntng respeto ang pagkawala niya!” Hindi ko na napigilan ang sunod-sunod na pagbagsak ng mga luha ko. I am aching for my mother. This is so unfair for her. She doesn’t deserve this…

Hindi ko alam na may talent pala si Mama sa pagmamasahe. Effective 'yung ginawang panghihilot sa akin ni mama. Unti-unting nawala 'yung kirot sa aking likuran hanggang sa bumagal ang paghagod dito ni Mama. "Ayan, tapos na." Sambit nito kasabay ng pagtigil ng kanyang mga kamay. "Thanks Ma! You're the best Mom ever talaga!" Masaya kong sabi dito habang inu-unat ang aking balikat.

pang aasar saakin ni Mom at kinunot ng noo ko. "You serious?" Naiirita kong tanong sa kanya. "Mom by the way, can I date a girl now?" I asked joyfully to her pero bigla siyang natawa sa sinabi ko. "Mom is such a weirdo" kumuha siya ng pagkain ng pusa at pinakain ito sa taas ng lamesa. "How many times I will say to you, Never low your standards" She said it to me again, even I've heard it a hundred times to her I still cant understand what she is pointing with.

"Nak, pasensya ka na kung lumaki ka na walang ama, ha. Gusto ko mang sabihin sayo ang lahat lalo na ang tungkol sa ama mo pero mas maigi nalang siguro na wala kang alam tungkol sa kanya. Pasensya ka na kung ipinagkait namin sa iyo ang magkaroon ng buong pamilya. Hayaan mo, darating ang araw na malalaman mo rin ang lahat, ang tungkol sa ama mo. Huwag kang mag-alala hindi siya masamang tao. At nasisiguro ko na mahal na mahal ka niya. " Hanggang makarating ako sa simbahan kung saan gaganapin ang kasal ang sinabi ni nanay parin ang laman ng isip ko. Sa sinabi niya mas lalo akong nasasabik na makilala at makita ang ama ko. Ngunit may kasabihan nga 'Mother knows the best' kaya pilit kong intindind

she continued, her words a gentle caress, "and remember that I will always be with you, watching over you from above." "Embrace each moment, chase your dreams," she urged, her voice filled with warmth and encouragement, "and know that my love for you will never fade. "You are my greatest treasure," she concluded, her words a bittersweet melody, "and I am forever grateful for the gift of being your mother." With a final, loving gaze, the mother closed her eyes, her spirit at peace, leaving behind a legacy of love and a heart full of blessings for her cherished child.

Sobrang na-appreciate n'ya lahat ng sinabi nito. "Maraming salamat, La. Sa lahat ng suporta kahit ganito ang naging buhay ko. Isang single mother." Saad niya habang walang humpay sa pagdalisdis ang luha sa mga mata. "Walang masama sa isang single mother, apo. Ang importante ay pinanindigan mo at hindi mo pinabayaan ang iyong anak. Andito lang kami ng lolo na laging gagabay at tutulong sa iyo sa abot ng aming makakaya.

Niyakap ako ni Mama nang makita nitong tumutulo ang luha mula saking mga mata. "Sssh, I know it's hard to be a mother. At walang ibang magsasabi sa'yo niyan kun'di ako lang din na nanay mo, even though we're not blood related but my heart is connected at your heart. You need to take a rest, mukhang hindi din biro ang araw mo ngayon." "Thank you, Ma." Mama is right. Walang magsasabi ng pagkakamali mo kun'di yung tao lang din na mahal ka at lagi mong nakakasama. This is a realization day for me.

, iling na sambit ko. "Hija, gaya ng sinabi ko sayo noon, walang imposible. Maaaring galit siya sa ngayon, pero mawawala rin 'yon.", "--Kaya 'wag mo ng isipin 'yan Airah. Just think positive.", pag-eenglish ni Mother dahilan para mapangiti ako. Kahit papa'no, naibsan ang lungkot at sakit sa puso ko dahil sa advice niya.

I nodded to her. "Yes, ma. He's the one who brought me here. Why? Do you need something?" I ask. She shook her head and smiled. "It's okay, go ahead and rest. Baka you're tired from your best friend's 'Journey through the Jungle' ", said mom and actually quoted the journey chuchu. I snorted because I remembered again that I was not part of their plan all along. But I didn't criticize her for that, baka nagpapahinga pala siya tapos nakaka istorbo na pala ako.