Mumu Scary Novels & Stories

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

Napatili ako. "Ay puke!" the tall guy exclaimed in a high-pitched tone and looked at me with his terrified eyes. "Bigla ka na lang sumulpot! Mushroom ka, 'te?" "S-Sorry," I mumbled, scared. "Kung makatingin ka naman, para akong mukhang mamamatay tao! Kalmahan mo. You're safe here," aniya. "Pupuntahan sana kita para i-check kung gising ka na."

Kahit anong mangyari, hahanapin ko sila. Habang naiisip ni Mommy ang susunod na gagawin, hindi nito maiwasang magpakawala ng inis. "Kailangan nating magpatulong! May CCTV naman siguro sa paligid," madiin niyang sabi, habang tinitingnan ako nang masama. "Naku, kang bata ka talaga, Jammie! Papaluin talaga kita sa p’wet!" dagdag niya, na ikinakunot ng noo ni Dad.

Nararamdaman yata nitong nasa panganib ang kanilang buhay. "Mommy's here, princess..." alo niya sa anak na nagsimulang matakot. "I'm scared, Mommy!" Muling tumawa ng sobrang lakas si Kate at humakbang ito papalapit sa kaniya habang ang flashlight na dala nito, patay-sindi ang ginagawa habang nakatutok sa kaniya. Kinakabahan siya sa pwedeng gawin ng demonyitang ito lalo na't may kutsilyo itong dala.

Mukhang na-anxious lang siya. “Nasisiraan ka ba ng bait? Noong nasa Magic Tower mo pa ‘ko itinatago, nakita mo kung pa’nong pinatay ng babaeng iyon ang mga mahiko mo! Pati iyong mga pupwedeng umagaw ng posisyon mo, mabilis lang niyang napatalsik!” Morfran responded hysterically, as if he’s in a panic and was seriously frightened of what Selene could do. “She’s technically a monster. Palagay mo ba’y kaya mong makipag-one on one sa kanya?”

Umangat ang isang gulong nito kaya lalong nanlaki ang aming mga mata, akala ko tataob na kami lalo na ng biglang umikot ito bago biglang bagsak din kaya nagsi bagsakan din kami sa dati naming upuan. Nakarinig kami ng malakas na pag sabog sa aming unahan, napatingin ako doon ng hindi makapaniwala. Sa sobrang shock namin, halos lahat kami walang nakapag salita. Tumingin ako kay Maya ng hindi makapaniwala. Sinalubong nito ang aking paningin and she smirk that as if nothing happen. "Matagal din akong natambay kaya namiss ko ang ganitong bakbakan," humahalakhak na sabi nito sa amin.

Tumalikod na siya at tuluyang lumabas ng walang lingon. Lumipas ang dalawang araw. Tahimik ang paligid, huni lang ng mga ibon at ihip ng hangin ang maririnig sa malawak na hardin ng mansyon. Nakaupo sa isang antigong upuan si Mommy Cecil, nagkakape habang nagbabasa ng magazine. Lumapit si Mayumi, inipon niya ang kapal ng mukha at lakas ng loob upang humiram ng pera sa matanda. "Mommy Cecil, pwede po ba kitang makausap ng masinsinan?"

Dumako roon ang tingin niya habang naglalakad palapit si Rara. "Here.. Take it.." Inilusot palabas niya ito sa gate. "Hey!! Kunin mo na. Nangangalay ako.."Reklamo pa nito ng tulala lang si Maureen. Nanlalambot na inabot ito ni Mau. Papel lang naman iyon pero parang kutsilyo na ayaw niyang hawakan. Tila ba alam niya na kung ano ang nasa loob nun. Sa isiping iyon isang matinding takot ang sumakop sa kanyang sistema.

The two were unsmiling and doesn’t have much of a pleasant expression causing the girl behind the counter to feel intimidated. “Hi, I’m looking for Momo. Is she here?” tanong ni Demi. Hindi niya sinasadyang maging intimidating at mukhang cold ngunit ganoon talaga ang ere nilang magkakapatid. She feels bad for people who are obviously scared or intimidated by them. “Ahm… Just a minute po, Ma’am. Tatawagin ko lang po si Miss Momo.” nagkukumahog na nagpunta sa kitchen ang dalaga at pinuntahan ang opisina ng boss niya.

Tudo ngiti Sila sa amin at lalo na Rin kay Kuya na halos malaglag Ang mga panty nila. "Darylle, Ang gwapo mo. Anakan mo ako!" Sigaw ng Isang babae na rinig na rinig ko at lahat kami na naroroon. Gumamit pa siya ng speaker with mic kaya Naman halos lahat ng taong andito narinig ito. "Damn! mukha na akong barako." inis na bulong nito ngunit mahina lang na halos kaming dalawa lang ang nakakarinig.