Scary Thing Novels & Stories

It sounded almost reverent but had a scary, manic tone. Natutop ko ang aking bibig. Nanginig ako sa sobrang takot. Sa oras na iyon, nagkaroon na ako ng ideya na mas higit pa sa monster si Marcus Blackwood! He chanted my name like a wolf king hunting his prey as if he wanted to kill me. Nang madinig namin ang mga yabag sa itaas, itinakbo namin ang daan patungo sa garahe.

Umupo naman ako sa gilid ng kama at tinitigan lang siya I almost meet my end and to be exact it's really scary Handa na kong mamatay pero nakakatakot pa rin pala talaga Isang minuto bago ako nawalan ng malay, nakaramdam ako ng takot ng maalala kung ang dami ko pa palang mga bagay na hindi nagagawa sa mundong ito. Hindi pa ako nakaka graduate ng college, hindi ko pa natapos panoorin yong Stranger Things, hindi pa ako nakaka kain ng ice cream na yong akin lang talaga, hindi ko pa nararanasang mahalin, hindi ko nakikita sa personal yong k-pop boy group na Treasure, hindi pa kami nakakasal ni Lee Min Ho, hindi pa ako nakakapunta ng ibang bansa at higit sa lahat hindi pa ako nakaranas kumain ng T

Pinakamasama sa lahat, sumabog ang ulo sa ulan ng dugo at utak kalahating segundo bago at bumubuhos sa mga bisita sa itaas. Kahit sumisigaw ang mga babae, may ilan sa kanila ang nakaramdam ng mga piraso ng laman na direktang pumasok sa kanilang bibig at napaluhod, malakas na nagsusuka. Samantala, naiwang nakatingin si Jackie sa walang ulo na bangkay ni Scorpion na nakalawit mula sa pader, masyadong takot para makapagsalita.

The blood. The screams. Even Torren. Parang may kumakalas sa isip ko mula sa realidad. Parang may bumubukas na lumang pinto sa loob ko na matagal nang nakasara. And behind it… was fear. Pure. Violent. Ancient fear. Lumuhod ako sa sahig habang nanginginig ang mga kamay ko. “Freya!” mabilis na lumapit si Torren.

Hihi nakakatawa yun Scar pramis itapon kita maya palabas ng Earth. Andun pa rin yung awra nyang malamig at titig nyang parang naninisid sa kailaliman ganun. Pero syempre medyo malantod ang kaluluwa ko kaya naman nakipagtitigan na lang ako sa gwapong nilalang na nasa kaliwa ko huhu oh my holy mother of dark chocolates. Ayan na naman yung deep dark chocolatey brown tantalizing eyes nya tapos ewan ko kung namamalikmata lang ba ako pero nakita ko syang ngumiti?? Haha ewan basta parang ganon ehh..

Makalayo lang sa liwanag na 'yon. "IT'S FOLLOWING US!" I shrieked in fear. Indeed, this is the scariest thing I ever encountered in my life. It was as if it has a life! It was just a fucking light yet it's reacting to us! As if it can see us. Hear us. Fuck! It will kill the three of us! "W-Wjat are you holding!? Where are we going to hide!?" Van panicked habang tumitingin sa paligid. Everything's wrecked. Wait a minute! XERENE!

Tanong ko pa. Laking pasalamat ko nga dahil wala akong third eye at hindi ko makikita ang mga laman lupa. Kaya natural, hindi ko talaga makikita o mararamdaman yun. "I don't know. Though, they look like demons but they don't feel demonic. Yes, they are scary to look but not demonic." Sagot ni Cayden.

“Okay lang ako ma’am hehe.” Ngumiti lang ako sakanya nang nahihiya. Saka muling bumaling sa palabas. Tapos biglang… “Aahhhhhh!!!” sigaw ko. Nakakainis grabe maka-jumpscare ng horror movie na ito. Pero hindi yun ang sobrang ikinabilis ng tibok ng puso ko, kundi ng mapagtanto ko na nakayakap na pala ako sa katawan ni Rico.

What the hell is happening? Calm down, Scarlet. This isn’t like you at all. Maybe I overlooked something important, but I’ve already checked all of their abilities. Walang palya. There’s no way my power would not affect them. “Hoy, ano’ng nangyayari sa ‘yo? Tapusin mo na sila, baka maabutan pa tayo ng pulis!” Narinig ko ang boses ni Bisca mula sa earpiece ko.