Mumu Scary Mga Nobela at Kwento

“Uhm, mahal, it's okay. I—” “You bow your head too!” ani Umica sabay hila sa damit ni Wixon. Kaya ay para namang bata si Wixon na mabilis ding nag-bow. Umica wasn't aware kung gaano ka-awkward ang pakiramdam ng mga tauhang nakapaligid sa kanila. “The young Madame is scary . . .” hindi napigilan na bulong ni Sasha. “May sinasabi ka ba, Wixon?” tanong ni Umica. Magkasalubong pa rin ang kilay nito, halatang may inis pa rin na nararamdaman kay Wixon. Tuloy ay napagbintangan pa ito.

“No. You’re my only wife.” Tahimik silang naglakad sa corridor. Sa likod nila, nakangiti ng malapad si Mico. Dahil para sa musmos, si Bianca ang tunay niyang mommy at si Yumi ay isang masamang babae sa paningin niya. --- SAMANTALA, makalipas ang kalahating oras, muling tumawag si Helena Monteverde kay Yumi. This time, galit na galit na ito.

Hanggang sa luminaw ang isip niya at may narinig siyang umiiyak at may nagsisigawan pa. Napakunot ang noo niya. Ano na naman ‘to? Pilit niyang inangat ang katawan, kahit parang binabarena ang ulo niya sa sakit. At ayun na nga—nanlaki ang mga mata niya nang tuluyan niyang maimulat ang mga ito at madiskubreng parang may fiesta sa paligid niya—pero horror edition. Si Mommy, hagulgol nang hagulgol habang inaalo ni Daddy.

“Narito na ang Mommy. Hindi na mauulit ang ganito.” Mari hadn't forgotten Uno. After crying in her mother's arms for a while, she ran over to Uno and clung to him, refusing to get down, like a little koala. Hinaplos ni Mallory ang maliit niyang ulo, saka tumingin kay Sunny, puno ng lamig ang mga mata. Walang humor na humalakhak si Sunny. Hindi pa rin makapaniwala na naroon si Mallory at kasama si Uno.

She tried to scream but it comes out as muffled noises because of the tape covering her mouth. And then suddenly a door opened. Isang nakakasilaw na liwanag ang bumalot sa kanyang mga mata. Napuno siya ng takot nang makita ang isang matangkad na lalaki wearing a creepy mascara usually used every Halloween. “Our little princess is finally awake,” the man creepily said. Mas lalong nabalot ng takot si Madison. Gusto niya nang umalis doon at umuwi. Ayaw niya na roon. Gusto niya nang makawala. She missed her mother…her father.

"Makakaasa po kayo, La. Susubukan ko pong ikalma ang isip ko. Hindi lang po talaga ako mapakali kapag alam kong galit sa akin sina Mommy." Umirap sa hangin si Lola. "Naku! Iyang mommy mo ay mahal ko, pero hindi ako papayag na tratuhin ka niya ng ganiyan. Pakiramdam ko nagkamali ako sa pagpapalaki sa kaniya sa mga inaasal niya." Nag-iwas ng tingin ang matanda at narinig ni Aria ang bahagyang pagkabasag ng boses nito. "Dahil po sa akin ay nagkasagutan kayo ni Mommy. Pasensiya na po kayo, La."

Hindi bumalik ang mga kapatid ko. Nagulat ang katulong ng makita akong nasa lamesa katabi ang urn at litrato. Tumigil siya para suriin ang sitwasyon bago unti-unting lumapit sa akin. Inilapit niya ang kanyang daliri at inilagay ito sa tapat ng ilong ko. Namutla siya bigla at sumigaw sa takot. Inilabas niya ang phone niya at may tinawagan, patunay ang panginginig ng boses niya sa takot na nararamdaman niya. “Hello? Oo, may namatay dito! Oo… Ang address ay…”

Mukhang siya na ang mag-o-offer sa akin ng sampong milyon kapalit ng paglayo ko sa apo niya. Hindi ko sinasadyang mapahawak sa braso ni Sir Xander habang malapit na sa amin ang Lola niya. "Don't scare her, grandma..." Napatingala ako kay Sir Xander nang magsalita siya. "Scare? At bakit matatakot kung walang ginawang masama?" ani naman nitong tumigil ilang dipa sa amin.

Tumahimik ang paligid. Hindi nakaligtas sa paningin ni Zyrex ang dumaang emosyon sa Elder. Takot. Ngunit saan? "Nagsisimula na ang multo ng nakaraan," Seryosong boses ng matanda ang narinig niya. "S-si Madam Voodoo!" Naagaw ang atensyon ng lahat ng sumigaw ang isang lalaki habang nakaturo sa kanyang katabi.

Saad pa nito bago nag-simulang lumakad paalis Tanging yapak lang nito ang maririnig sa buong underground at nang mawala ito sa paningin ng mga mafia ay tila nabunutan ng tinik sa lalamunan ang mga ito. Lahat ay napabuntong hininga bago nag-simulang mag-bulungan. They almost forget to breath! "She's so scary." "Right, especially her eyes." “Her eyes is so damn scary, is she even a human?”