Scared Picture Novels & Stories

Pinindot ko nalang yun at literal akong binalot ng takot nang makita yun. It's a picture of a doll na kala mo minurder at ang caption.. You two are next. What the hell? Kailan mo ba kami titi gilan Lyca? kakasurvive ko lang sa isang nakakatrauma na pangyayari tapos aarangkada ka nanaman? Pero eh! Bahala kayo kung anong gusto niyong gawin sa akin. Ngayon, hindi na ako takot.

I started panicking because of my situation. Suddenly i heard a sound. Crying sound from a young girl shouting for help. “M-mommy! Im scared.“ saad ng batang babaeng na nagmula sa dilim. 'di ko maaninag kung nasaan ito dahil sa dilim na bumabalot sa lugar. Shock and feeling of scared cover my whole body dahil sa isang malakas na putok ng baril. My sweat started to drip to my face. I started to panick more because of scared i feel. Where i am? Please help me—i thought.

They supposed to be in a wildlife and enjoy nature— “Good job, Tennessee! Oklahoma!” Trace?! I saw him climbing the stairs and I breathed my relief. Lalapit sana ako sa kaniya nang unahan ako ng lioness at nagpayakap kay Trace. Sunod ay lumapit na rin ang isang panther kay Trace at nagpalambing na rin. The lion and the first panther that scared me earlier looked at me. Trace eyed me and I shook my head in fear for the two. I screamed when the lion was getting near me again.

Na maging sa kanyang pagtulog ay dinadalaw siya ng mga pangyayaring ni minsan ay hindi ko inakalang mangyayari sa buhay namin. Hindi ko tuloy malaman kung ano ba ang dapat kong gawin o sabihin. Ramdam ko panginginig ng katawan niya na animoy dumaan sa isang bangungot na nagbibigay takot sa kanyang sistema. "I was so scared baby. Seeing you bathed with your own blood makes me gone crazy." her sobs makes my heart clenched. It seems like there is something in my chest, Squeezing it, stabbing it countless times.

"You're scaring me." Hindi niya kailangang lumingon para makita ang ekspresyon nito. Alam niyang nakakunot ang noo nito, ang mga mata ay puno ng pag-aalala, at ang labi ay nakatikom sa tensyon. Si Zach kasi—oo, siya 'yung tipo ng tao na laging kalmado sa kahit anong sitwasyon, pero kapag tungkol sa kanya? Nagpapanic ito sa loob.

Isang nakakakilabot na ngisi ang gumuhit sa manipis niyang labi. Humakbang siya palapit sa akin, kaya napaatras ako hanggang sa sumandal ang likod ko sa pader ng hallway. Inilapit niya ang mukha niya sa tainga ko. Ang hininga niya ay kasinglamig ng yelo. “You heard something scary, right?” bulong niya. Mas lalong nanlaki ang mga mata ko. Napalunok ako ng isang napakalaking bato.

Hindi ko maiwasang mandilim ang paningin ko sa nakikita ko. Hindi ko maiwasang panghinahan ng tuhod at manginig sa nadiskubre ko. May tatlumpong katawan ang nakalibing sa lugar na itinuro ng kulay luntian na marka sa mga puno. At ang bawat putod ay may nakapaskil na larawan, nakangiting larawan subalit wala silang mga pangalan. Gusto kong maduwal sa nakikita ko. Pakiramdam ko parang may malaking kamay na humuhukay sa sikmura ko at pumipiga sa puso ko.

“Why are you so scared?” Mahina ang tanong niya. Humigpit ang hawak ni Janella sa panyo. “I’m not scared.” “Really?” Bahagyang nagtaas ng tingin si Vernon. “I don’t want to meet her.” Biglang dugtong ni Janella. Mabilis. Parang takot na may maunahan siya. Huminga siya nang malalim. “Please… ikaw na lang ang magsabi sa kanya ng kahit ano tungkol sa akin. Just don’t let me see her.”

Hanggang sa bigla iyong tumigil. Ilang sandali lang, biglang lumiwanag ang paligid kaya naipikit ko ang mga mata ko dahil nasisilaw ako. Pagkatapos ay unti-unti kong inimulat ang mga mata ko. May nakatayong isang malaking pigura ng lalake sa harap ko. Pinakatitigan ko ng mabuti ang mukha niya. And when I realized who's the person standing in front of me was, I felt mixed emotions. I was feeling scared, frightened and anxious.

Mabilis itong lumabas ng silid. Naiwang mag-isa si Scarlett, ang kanyang nanginginig na kamay ay dumapo sa kanyang malambot at patag na tiyan. Parang hindi siya sanay. Nasanay siyang may hinihimas, may nararamdamang sipa, at may dinadalang buhay. Ang katahimikan ng kanyang sinapupunan ay nagdulot ng panibagong takot. "Ligtas ba sila?"