Nagsimula ang lahat nang makilala ko ang isang creepy na kwento sa isang forum tungkol sa mga urban legend. Isang tao roon ang nagbahagi ng karanasan niya sa isang nakakatakot na maskara na nabili niya mula sa isang lokal na tindahan. Minsan, sa kanyang pagtulog, nagigising siya sa malamig na pawis dahil parang may anino siyang nakatayo malapit sa kanyang kama habang suot ang maskara. Isang dilim na mukha na tila may mga matang kumikislap sa dilim at mabangis na ngiti. Ang nakakatakot dito, ayon sa kanya, ay hindi siya nakatulog ng maayos sa loob ng ilang linggo pagkatapos nito. Nakakaengganyo ang ganitong kwento dahil ginagamit ang maskara hindi lamang bilang simbolo ng takot kundi pati na rin ng pagkawala ng pagkatao.
Isang malaking bahagi ng lumang kwento na ito ay binabalikan ang ating takot sa mga bagay na hindi natin nakikita. Para sa akin, ang maskara ay naging representasyon ng lahat ng ating mga kinatatakutan at ang hindi natin kayang harapin. Nakakatuwang isipin na ang simpleng piraso ng goma ay nagiging takaw-pansin na simbolo ng inner fears. Kaya naman, bumalik ako itch ulit sa forum para suriin ang iba pang mga kwento. Takot na takot ako, pero sa isang paraan, intrigado rin ako sa kung ano ang ibang tao ang pinagdaraanan.