Mxg Novels & Stories

May comment din si Austin. Austin De Clemente May f* ka na pala bro 😏 Nireplayan ko lang sya ng nakangising emoji din at nagcomment na rin ako. Danon Acosta Next time ulit Magz 😙 Nakita kong online si Maggie. Para namang may naghahabulang daga sa dibdib ko. Agad akong pumunta sa inbox at minessage sya. Ako: Hi! Tulog ka na?

Nawindang ako sa mga resulta pero maigi ko pa rin binasa ang pumapanguna sa results. ‘Methoxy-Zolam (MX-200) - A high-potency neurological suppressant used off-label for severe trauma therapy and memory retention suppression. Long-term daily administration results in severe anterograde amnesia, cognitive docility, prolonged drowsiness, and inability to form new long-term memories or retrieve past identity records.’

"May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena." "Isang araw nalaman ni Marikit na ikakasal si Mogon sa isang sirena at ilang araw nang hindi nagpapakita si Mogon sa kanya. Sa galit ni Marikit pinalayas niya dito sa Batis ang mga mapayapang sireno at sirena na namumuhay. Hanggang sa wala nang nakaalam kung nasaan na ngayon si Marikit. Ang mga kulay itim na bato noon ,nang nawala si Marikit ay naging makulay na bato

tanging bulalas ni Marissa na di makuhang makalapit at iligtas ang ama. Wala kaming nagawa. Walang may kapangyarihan na kontrahin ang paghihiganti ng katutubo hanggang sa umabot ito sa ikasampung palo mula sa gong. Bumagsak ang duguang ulo ni Mang Salde. Nagkalat ang umagos na dugo mula sa kanyang tainga, ilong, bibig, at mata. Isang kisap mata pa'y bumagsak na ang katawan ni Brix.

Really far from what it should be. Napangisi ako nang makitang malapit na ako sa lugar na kinalalagyan ng missile. Napasulyap ako sa oras at tanging 1080 na lang ang natitira. Medyo hapit na sa oras pero dapat kayanin. Napakapa ako sa controller ng biglang tumigil ang tangke. Paulit-ulit kong sinubukang pagalawin muli ang tangke pero nabigo ako. Bigla ang paggapang ng kaba sa buong pagkatao ko.

“Que barbaridad! Aiden, iho! Ano ito?” “Mom!” Mukhang mas lamang ang gulat ni sir sa akin habang ako naman ay punong puno ng panghihinayang. Hayun na sana ang halik eh, napurnada pa. Pero bakit hindi pa rin umaalis si sir sa pwesto niya. Sir ha, mukhang bet na bet mo nag pagkakapatong sa akin.

Kinabukasan maagang gumayak sina Tobias at Thaddeus, nagmessage nalang siya sa mommy niya na hindi na siya nito maabutan pag gising. Isang back pack at maliit na maleta ang dala niya, nakasukbit din sa leeg niya ang Canon DSLR camera niya. Habang si Tobias naman ay isang back pack at maliit na maleta rin ang dala. Naka leave daw ito sa work kaya okay lang na samahan siya. "Wow, nice camera." Pansin agad ni Tobias sa camera ni Thaddeus. Ngumiti lang ang huli sa sinabi ni Tobias.