My Big Bossing Novels & Stories

Napakunot-noo ko, nagtataka kung bakit ako hinintuan ng kung sinumang sakay ng mamahaling sasakyang iyon. Napagkamalan niya ba akong pick up girl? Papatulan ko na ba ang ganitong taktika? Totoo nga siguro ang kasabihang kapag gipit ka sa patalim ka na kakapit. If this is the only for us to survive, bakit ko pa palalampasin, ‘di ba? Magsasalita na sana ako nang magulat at mapanganga nang pagbaba ng salaming bintana ay tumambad ang guwapong mukha ng Boss ko, I mean, former Boss, since I was fired from his company.

May unwritten rule si big boss sa kanyang bureau, na kapag may nagdala ng mistress, kabit, prostitute, o kahit anong babae dito, hindi na siya makikipagtulungan sa taong iyon sa hinaharap. [Oo, si big boss ay isang decent na tao, at inukit niya ang mga kabutihang panlalaki sa kanyang araw-araw na mga prinsipyo. Noong huling beses na nag-talk si big boss tungkol sa mga kabutihang panlalaki, feeling ko walang ibang mas karapat-dapat sa kanya.] [Kapag nagmumurang kunot ang asawa ni big boss, wala na si big boss, hahahaha, hindi na siya big boss...]

Hindi ako mapakali dahil ito ang araw na unang papasok ang bagong boss ko. Lahat ng kasamahan kong mga babae ay sabik sa bagong boss namin, ano naman kayang klaseng lalaki ito at bakit lahat ng nasa opisina ay parang sabik itong makita. Nakanguso akong nakamasid sa mga kasamahan ko, parang mga bagong nagdadalaga. Animo'y kilig na kilig na naghihintay sa bagong CEO.

Big boss lang siya wala pa rin siyang laban sa akin. "What a pleasant surprise Big boss?" Kaagad kong bati sa matandang nakatayo sa harapan naming tatlo. Ramdam ko ang malagkit niyang tingin sa akin na para bang gusto niya kong patayin ng buhay. "It is a surprise Little boy? Tsk! I taught you know I'm coming right now." Damn! What a cold voice. Shit! Why is he calling me a little boy? Do I look like a toddler? Damn! Do he wants to die right away?

Nababaliw na ata itong boss ko . Natahimik lamang siya sa sinabi ng kaniyang amo. Wala siyang mahinuha na salitang maisasagot sa kaniyang amo . Ano ba dapat ang isasagot niya? at isa pa , Isa ito sa nagmamay ari ng mansiyong kaniyang tinatrabahuhan .

Ang motto niya ay "Love yourself" "Nah, I'm good." maasim na sabi niya na parang diring-diri. Mag-apply na atang maging matandang dalaga. After kong mapirmahan ay umalis na siya naiiling nalang at pinagpatuloy ang pag i-encode. Lumipas na ang apat na araw, ngayon ay nandito na kami sa Cebu kung saan gaganapin ang business conference.

tanging sambit ng bibig ko. "Actually, our boss offered you another job. Ipinagbibigay-alam ko na sa 'yo dahil anytime, bibisita siya rito. Una niyang priority ay ang kausapin ka about that job," saad pa ni ma'am Sofia. Marahan na lang akong napapatango dahil sa sinasabi ni ma'am. "Iyon lang. You can back to your work. Saka mo na lang ititigil 'tong pagiging server mo once na kinausap ka na ni boss about that job. H'wag mo rin itong ipagsasabi kahit kanino," dugtong pa niya.

Nagulat na lang si Lenie nang biglang humarap ang kanyang boss. “Ah, Celeste paki-” hindi na natapos ni Alexis ang kanyang sasabihin dahil sumigaw agad si Lenie sa kanya. “Ikaw?! Ikaw ang boss ko?!” magkahalong inis at gulat ang naramdaman ni Lenie.

Ano kaya ang nangyayari sa boss niya? Napansin niya agad ang kakaibang bigat ng aura nito. Karaniwan kasi kahit mainit ang ulo ng boss niya, may malinaw na ritmo ang mga kilos nito, isang tingin, isang utos, at kasunod na ang trabaho. Pero ngayong araw na ito ay kakaiba. Hindi ito galit. Hindi rin ito masaya. Parang wala ito sa lugar.

"I hired you, remember? I can call you by your first name." "But I work for the company, not for your personal entertainment." That earned a low chuckle from him. He sat on the chair across my desk and leaned back like he owned the entire world. Well, technically he does own half of it, kung net worth lang pag-uusapan. "You haven’t changed," he said, eyes trained on me. "Unlike you." "How so?" "You ghosted me. That counts as a major personality flaw, don’t you think?"