Bride Capture Marriage Novels & Stories

"Die? Anong die?! Siraulo ka pala, e. Ikaw na nga itong namwemwersa tapos tatanggalan mo pa ako ng buhay sa mundong to. May mga kapatid pa akong naghihintay sa akin!" "Then, take it." Sa inis ko sa sagot nito ay nalukot ko ang papel. Ibinato ko ito sa kaniya at marahas na tumayo. "Hoy, Mister! Kung ikaw ay nasisiraan na ng bait diyan sa utak mo, please lang. Huwag mo ako madamay-damay dahil unang-una wala akong balak magpakasal sa katulad mong arogante! Humanap ka na lang ng iba!"

"You're humiliating my wife in public. Your mouth reflects your personality. I'm sure that I am single and have never been married. Call the cops! Mom!" Nang sabihin niya ang huling salita, pinakalma niya ang sarili dahil ayaw niyang lumabas siyang masama. Nataranta naman ang ina nang hampasin na naman nito ang 'di nakahumang asawa. Mabilis siyang sumenyas sa mga bodyguard at tinuro ang mga reporter. Hinarang ang mga ito at pwersahang pinalabas ng tao niya. Napahawak siya sa dibdib. Bakit wala siyang matandaan sa pagkakakilanlan ng babaeng ito? Wala siyang nabuntis na babae at siguradong-sigurado siya roon. Aminado siyang may naloko siya pero pinatahimik na niya ang mga ito sa pamamagitan ng

Sa mundo ng mga bampira ay madalas na gamitin ng mga kababaihan sa kasal ay isang itim o pulang gown subalit naiiba ang kay Amara. She is the first bride in history who is not happy in her wedding day. Wedding is a special event but for Amara this is a curse. “The saddest bride.” Wika ni Layla. Nanatili namang walang emosyon ang mukha ni Amara, malalim ang kaniyang iniisip. Ni hindi na rin siya nagpaayos pa ng mukha dahil bakit kailangan pang ayusin at magpaganda kung hindi niya kagustuhan ang kasal?

Pagbukas pa lang ng app, isang matalim na kirot ang dumaan sa sikmura niya. Brandon. Naka-pin sa itaas ng feed ang isang post mula sa verified account ni Brandon Fowler. Malinaw ang caption na tila ba sinadya talagang saksakin ang damdamin niya sa harap ng buong mundo: “Three years ago, I married the love of my life. No matter the distance, no matter the noise—love remains. #StillMarried #ComeBackToMe” Sa ilalim ng caption, sunod-sunod ang mga larawan nila sa kasal—'yung official wedding photos nila. The images were pristine, curated, designed to manipulate the narrative.

Napailing ako. “You idiots are discussing abduction.” Nagkibit balikat si Helios. “She isn’t married yet.” Ngumisi si Maximus. “Then agawin mo na habang hindi pa kasal.” “Exactly,” dagdag ni Rowan. “Steal the bride before the wedding. Classic.” Tinanguan pa ni Rafael na parang military strategy ang pinag-uusapan. “Operationally possible.” Tumawa ako nang bahagya. "Mga baliw."

“Ma’am pwede na po kayong magsimulang magmartsa.” Nakabalik si Brenda sa sarili ng maramdaman ang paghawak ng kanyang wedding organizer. Saka pa lang niya napansin na dahan-dahan na pala sa pagpatak ng kanyang mga luha. Lalo pa at nagsimula ng i-patugtog ang kanyang bridal march na ‘To Have and to Hold’. Hindi niya alam na ito pala ang nirequest ni Rheniel para maging bridal march niya ngayon. Kaya kahit anong pigil niya ng kanyang sarili talagang kusang pumapatak ng mga luha niya. She raised her head to look at the sky, where the clouds were almost kissing the sea. As she marched, she gazed down the aisle she was on and imagined she was floating on a bed of clouds over the ocean. The smoke

he asked. "Yes, father, I DO," he answered immediately with a huge smile. Then, the priest turned to the bride. "Maria Concepcion Herrera, did you come herein frontt of the altar to be wedded to Clarence Keith Mondragon by your own will and no oneforcede you?" tanong nitong muli. "Yes, Father, I do." Maaliwalas pa sa langit ang mukha ng bride. "Then you may now exchange your promises of love as you exchange your wedding ring." He again added.

sagot niya, hindi maalis ang titig kay Sebastian. Walang bridal march. Walang bulaklak. Walang damdamin. Ang seremonya, pinamunuan ng isang huwes na tila pamilyar na sa mga kasalang walang emosyon — transaksyong pang-negosyo, hindi para sa pag-ibig. “Do you, Averill Alarcon, take this man to be your lawful husband, in sickness and in health, for richer or poorer, for as long as this contract shall serve its purpose?”

Kahit wala itong ipinapakitang emosyon, para siyang hihimatayin sa paraan ng pagtitig nito. Napakidlat siya ng mata. Pinoproseso ang sinabi nito. Tama ba ang dinig niya? Bride? Nang makabawi na siya sa gulat, muling lumunok. “B-Bride? Ikakasal ako sa’yo? Are you crazy? Hindi nga kita kilala.” “It’s whether you like it or not... Ikakasal ka sa araw na ito. And you must follow everything that I say. Kung ayaw mong mabulok rito sa Isla.”

He feels different, is he really a kidnapper? "Baby…" "Please… stop…" Sandaling katahimikan ang namayani sa aming pagitan dahil wala na akong narinig na tugon mula sa kanya. Naramdaman ko na lang ang biglaang pagtayo niya. "You're not my bride… " ***