My Daily Devotion Tagalog Mga Nobela at Kwento

'Wag po muna, hindi ko po kaya. Mahal na mahal ko po siya, kahit bawasan mo na lang po ang nalalabing buhay ko para lang maidugtong ko sa buhay niya, basta lang 'wag niyo po muna siyang kunin. Bubuo pa po kami ng magagandang alaala, eh! Sabay pa po kaming aabutin ang mga pangarap namin. At siya na rin po ang huling lalaking mamahalin ko at gusto kong makasama hanggang sa pagtanda. Kaya nakikiusap po ako diyos ko, dinggin mo po sana ang panalangin ko, 'wag po muna. Sa ngalan ng iyong pangalan JESUS, mula sa puso ko po inaalay ko na ang lahat sa 'yo diyos ko. Sa ngalan ng Ama, Anak, at Espirito Santo. Amen.'

Si Angelo pala ang nagpahanda ng mga pagkain na ito kaya hinanap ko agad siya para magpasalamat. “Engineer.” Tawag ko, lumingon naman siya habang kumakain pa. “Oh, tapos ka na kumain?” Tanong naman ni Angelo sa akin, tumango lang ako. “Thank you talaga ha, wag ka mag alala babawi- “Nako, ano ba yan. Okay lang no.” Putol niya sa sinabi ko, nag kwentuhan pa kami saglit tsaka sinabihan niya na din ako sa oras ng byahe namin bukas.

What's with that random Taglish sentence though? "Oh my god, ate! My lips are so itchy na rin," Pinakita ni Lilith 'yung middle finger niya na kinakamot 'yung bibig niya. Tumayo 'yung dalawang tsismosa at agad linayuan si Lilith. Hinawakan ni Lilith 'yung kamay ko at kinaladkad ako kung saan. 'Di ko malaman kung saan ako dadalhin ni Lilith.

Hindi ko alam kung panaginip o totoo ito pero umaasa akong totoo. The last sentence I've heard from her is "magpakatatag ka anak. Malalagpasan natin ang lahat. Hindi man tayo magkasama ngayon, magkakasama naman tayo balang araw sa tamang tinakda ng Panginoon. Sa ngayon ay sumunod ka muna sakanila para sa ikabubuti mo. Pangako, babalik ako at babawiin kita sakanila. Mahal na mahal kita anak." At malamig na haplos ang naramdaman ko bago ako nawalan ng malay.

saway sa kan'ya ng matanda. "Sobrang saya ko lang po mang Tomas, sobrang saya ko na hindi kami pinabayaan ng Dyos. Na may mga tao itong ginamit para matulongan kami at kayo yon. Lahat kayo sa lugar natin, maraming-maraming salamat sa inyong lahat. Pakisabi po sa kanila na sobrang saya namin ni nanay at taos puso kaming nagpapasalamat sa lahat ng tulong n'yo sa amin," hilam sa luha ang kan'yang mga mata na nagpapasalamat kay mang Berto.

mag fi-five napo ako "talaga. hayaan mo padadalhan kita ng maraming regalo "advance happy birthday. napaka cute mo saad ko naman dito "sige na anong oras na at baka gabihin pa sa daan ang mga ate't kuya niyo. mag iingat kayo clark delikado na sa gubat ngayon, gusto moba na samahan ko kayo? "ah hindi napo sister. kaya napo namen to. magpahinga nalang po kayo. saad naman nito

Tama siya linggo nga ngayon. Ang buong akala ko kasi ay lunes, kailangan ko kasing magluto para sa agahan ng asawa ko. "Ano okay na?. Ang mabuti pa maligo ka na at magbihis kasi po baka ma-late pa tayo sa misa." Aniya ni Rigor. "Teka si Griz--."

He looks better and strong today. And then a luminous light comes on. Nailawan ang isang stage. Napatutop ako sa aking bibig at nanlaki ang mga mata when I read the letters from the banner. "HAPPY BIRTHDAY DIOZZA" Napalingon ako kay Adonis. Nasa kumpulan na siya ng ibang mga kamag-anak namin at ilang mga kaibigan. Masayang nakamasid sa amin ng aking ama.

Pero bihira lang dahil kapag walang wala ka, ang iisipin mo na lang ay kung paano mo mairaraos ang isang araw. Matapos ang misa ay nagdecide kami na magpunta sa park para bumili kay Manong Jose, siya yung madalas naming pagbilhan ng street food kada linggo. He was nice, as well as his family. Kada linggo kasi gaya namin ay nagsisimba ang kanilang pamilya. May dalawa itong kambal na anak, Andrei and Andrea. Maganda si Aling Maria, at di naman papatalo si Mang Jose syempre. Kaya hindi na ako nagtataka kung bakit maganda at gwapo ang kambal. "Magandang araw po!" sabay naming bati ni Jelai. They were like a friend to our family. Bumati naman sila pabalik, mukhang kagagaling lang din nila sa loob

"Oh my fucking gosh!" Halos bumagsak ang mundo ko habang binabasa ang isang article tungkol kay Carlo De Dios. Halos sabunutan ko ang buhok ko habang nakatingin sa litrato niyang seryosong nakatingin sa camera habang magkahawak ang kamay sa ibabaw ng kaniyang lamesa. "So, what now? Should I pack up?" Ang liit ng mundo ko. Siya ang lalaking ipinakilala sa akin ni Daddy. Siya ang lalaking sinampal ko sa bahay. Siya ang fiancee ko. No fucking way!