Novel & Cerita My Daily Devotion Tagalog

Ulit! 'Good morning, sir. Ang gwapo mo ngayon. Actually crush nga kita' Ano? Mas lalong mali. Teka bakit ba ako kinakabahan? 'Good morning sir, ano pong gusto' "Ehem! GoodMorning." Bigla akong napabaling sa likod. Nanlaki ang mata ko at parang gusto kong magpakain sa lupa ngayon din. Kanina pa ba siya nandyan? Mas lalo lang akong nahiya nang maglakbay ang kanyang mga mata mula sa mukha ko pababa. Umiwas siya ng tingin at pinanatili ang madilim na tingin sa akin..

Dagdag niya na nagpapahiwatig na banta na sa kanyang boses. "Ano ang gagawin mo?" Tanong ko. "Wala lang, sinasabi ko lang yun ng walang meaning. What I'm trying to say is that I'm always here and I will always love you." Nagsalita siya gamit ang marahan na boses. "I love you too Mom," sabi ko at niyakap siya. "Halos nakalimutan ko na may good news pala ako sayo." Sabi ni Nanay habang kumalas sa mula yakap namin.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Kagaya ng nakasanayan ko ay nagbasa muna ako habang nakahiga hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na ako. Nagising ako sa maingay na ringtone ng cellphone ko. Busangot akong bumangon at tiningnan ang oras. Diyos ko! Alas dos na ng madaling araw. Iritado kong sinagot ang tawag ng magaling kong kaibigan. “Hello, Kit? Ano ba 'yan? Madaling araw na oh!” [Madaling araw na nga pero itong asawa mo, nandito pa rin sa bar. Lasing na naman at panay ang sigaw—Dreame, d*mn babe, umuwi ka na!—]

I felt a little down. Pagod na ako sa kanya. Pagod na akong makipag-away sa kanya sa araw-araw na ginawa ng Dioys, pagod na akong makinig sa mga bawat sasabihin niya, pagod na akong manatili sa lugar na 'to kasama siya. Ayoko na, willing na talaga akong magdropout dito mawala lang siya sa landas ko. I'm tired, upset and angry. Angry when I saw them. The combination is pulling me down.

"So come with me and share the view I'll help you see forever too Hold me now, touch me now I don't want to live without you Nothing's gonna change my love for you You oughta know by now how much I love you One thing you can be sure of I'll never ask for more than your love" Ito ang araw na mas lalo niyang napatunayan sa sarili niya, na mahal din siya ng lalaki. Ang unang lalaki na nagpatibok ng puso niya. Ang unang lalaki na umamin na mahal din siya nito.

At naalala ko ang dahilan kunag bakit ako umiiyak nung makita niya ako. Dahil sa huling text ni Drake. ~~ Drake: If you really love me, you’ll find a way. I'm sitting here, maybe about to lose everything. Tapos nandyan ka lang na naglalaro ng bahay-bahayan kasama tito mo ~~

Kung bakit sa napakaraming lugar sa Maynila ay tila pinagtatagpo sila ng tadhana. "Oh, bigla ka yatang nalungkot. Hayaan mo na iyon. Ang mahalaga, hindi ikaw ang nawala. Nariyan na ang phone number ko. Susunduin na rin kita next week kaya mag-ready ka na. Sa ngayon ay iiwan muna kita dahil may tinatapos pa ako." "Ano bang mga tinatapos mo? Hindi ba pwedeng ngayon ako umuwi? Kaya ko na ang sarili ko, Rex."

Ang iba naman tumatawa habang nakatingin sa 'kin. Hindi na sila pinatayo ni Ma'am, nakaupo lang sila. "And the name of the father... " nakapikit na silang lahat ngayon. "Dear God, thanks for this day. Thanks for waking us up. Thank you for giving us this beautiful chapter of our life," char napa english ako. "Amen!" sabay na sigaw nila. "Sandali lang!" sigaw ko. "Atat na atat? Di pa nga ako tapos eh."

**Natasha** “In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen. Dear God, thank You for this very fun day. Thank You for the yummy food, at sa ice cream po sobrang sarap, sana po bukas may ice cream ulit. Thank You rin po for the long drive, namasyal po kami sa barrio, ang saya doon—ang daming bata. Thank You rin po for keeping us safe today,” malumanay at malinaw ang boses ni Nazts habang nakatayo siya sa harap ng kama.