My Engineer หัวใจนี้มีเจ้าของ Mga Nobela at Kwento

“แต่ข้าคิดมาตลอด ว่าหัวใจของข้าเฟิ่งหวางเป็นของท่าน เกาจางจิ้ง ท่านเทพผู้พิทักษ์” เกาจางจิ้งหยุดฝีเท้าลง เฟิ่งหวางรีบวิ่งเข้าไปหาชายหนุ่มตรงหน้า แม้เขาจะยืนหันหลังให้ แม้เกาจางจิ้งจะไม่มีสายตาเพื่อมองนาง แต่สำหรับเฟิ่งหวาง บุรุษผู้นี้คือเจ้าของหัวใจ หญิงสาวได้ แต่ยกมือขึ้นทาบลงบนแผ่นหลังของเกาจางจิ้ง อยากสวมกอดก็ทำไม่ได้ อยากจับมือก็ไม่ได้ ได้แค่คิดไปฝ่ายเดียวเช่นนี้

เงยขึ้นมองไปที่วิศวกรคนนั้น "พีพีครอนทรัคชั่น ที่มีพีรกร เป็นเจ้าของบริษัทใช่มั้ย?-_-" "ครับๆบริษัทคุณพีม..พีรกร^^" "ฉันเป็นเพื่อนมัน โทรไปรายงานมันด้วย..ว่าฉันขออยู่ตรงนี้สักพัก "

เนเน่ร้องเพลงให้ฟัง แต่เพลงนี้ผมไม่เคยได้ยิน จะว่าไปแฟนผมก็ร้องเพลงเพราะมากนะ “ใครจน พี่ไม่จน” “เป็นวิศวะอะไรคะ” “โยธา” “ว๊าววว หนุ่มวิศวะกับสาวบริหารเข้ากันดีนะ”

“ฉึก” ทาสใบ้ตัวแข็งทื่อ นางค่อยๆ ก้มศีรษะลงมอง ก็เห็นมือข้างหนึ่งเสียบอยู่ที่บริเวณหัวใจของตน และเจ้าของมือนั้นก็คือศพที่อยู่บนแท่น

โจนาธานเอ็ดสาวเจ้าเบาๆ “ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย” นิลอรถามทันทีที่รู้ว่าใครคือเจ้าของเสียง ความอบอุ่นแปลกประหลาดแผ่ซ่านไปถึงหัวใจอย่างน่าละอาย ได้แต่เฝ้าบอกตัวเองว่าไม่จริงหรอก มันไม่ใช่อย่างแน่นอน เพราะคนเดียวที่เป็นเจ้าของหัวใจเธอคือวาโยเท่านั้น ความอบอุ่นใดๆ ก็อย่าหวังว ่าจะมาทำให้เธอไขว้เขวได้เลย

เฮ้อ~ สุดท้ายฉันก็จะกลายเป็นคู่หมั้นของนายวิศวะดุคนนี้ใช่ไหม จบบริบูรณ์

ฉันอยากให้มืออาชีพมาตรวจความเสียหาย) “I can inspect it for you. Actually, I’m an engineer, though I haven’t officially started university yet” (ผมตรวจให้ได้ครับ จริง ๆ ผมเป็นวิศวกร แค่ยังไม่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการ)

ตึกตัก ตึกตัก เต้นแรงทำไมไอ้หัวใจบ้า หยุดเต้นได้แล้ว เลิกคิดหวังลมๆ แล้งๆ เสียที คนๆ นี้เขามีเจ้าของแล้ว ไม่ได้ยินหรือไง เจ้าของหัวใจเขาคือผู้หญิงคนนั้น ‘ฟ้า’ ผู้หญิงคนนั้นต่างหาก

นางเลือกคำอย่างระมัดระวัง “แต่หัวใจของข้า…มีเจ้าของอยู่แล้ว” หลี่เจี้ยนตัวแข็งทื่อ หัวใจเหมือนถูกฟาดด้วยอะไรหนักๆ จนชาไปชั่ววูบ

"พวกผมไม่เอาหัวหน้าแบบนี้นะครับ คิดจะโกงแต่ไม่ถึงชีวิตคนอื่น เห็นแก่ตัว ไล่เขาออกไปเลยครับ" "ใจเย็นกันก่อน คุณยูโรเขาไม่ทำแบบนั้นหรอกเพราะเขาเป็นเจ้าของที่นี่" โปรเจกต์วิศวกรหันไปบอกลูกน้องของตัวเอง "เจ้าของ?"