My Mommy's Perfect Match- R-18

Vanessa Valencia a 17 years old girl whose eyes is full of life, a heart full of magic, a mischief prankster, a cupid matchmaker who make a win-win situation for herself, but one conversation with her friends makes her have a mission, MISSION to find a perfect man for her mom, who's been single for too long when Vanessa realized her been a cupid matchmaker, she never played hitching game on her mother. what if Vanessa decides to find her mother a partner? a soulmate?. "But Vanessa dude, that was a successful hitch," Aden fist bump Vanessa while having a bite of pizza that they got as a treat from the person Vanessa played cupid on. "Enjoying yourself kids?" Alisa asked. "Yep, Mrs valencia" Kova nodded his head in yes. "Glad, when I'm off to bed, have a goodnight," Alisa greeted and began to walk upstairs in towards the bedroom. "Damn nessa, no offense, your mom still has it" Aden commented while sipping his drink. "Aden really," Vanessa said rolling her eyes. "What? can't a man be honest," Aden dramatically placed a hand on his heart. "But nessa, I don't understand, You been a hitcher or cupid matchmaker, still your mom is single WHY?" "What WHY?" Vanessa questioned while trying to copy Aden. "Aden's right," Kova agreed. "Come on girl, USE YOUR BLESSING ON YOUR MOM AND HITCH HERR," Aden whispered standing up and pointing at Vanessa. "Now that's dramatic Aden". But Aden's words did put Vanessa in deep thought, ADEN IS RIGHT, HITCH HER, YES, Vanessa thought. ................................. Will Vanessa be able to find her mother a perfect man or not? Join Vanessa's journey in 18 to 80, to know what happens. {The above cover doesn't belong to me, credit to the owner)

"แฟนน้องเหรอ ไหนบอกไม่มีแฟน" ถึงสกิลภาษาไทยของเขาจะไม่เข้าขั้นเทพ แต่เขาก็ฟังออก ...อ้าวมันไม่ได้เป็นแฟนผู้หญิงคนนี้เหรอ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าอะไรที่มันใส่ลงไปในแก้วน้ำนั่น "ไม่ใช่แฟนนะคะ คุณเป็นใคร" หญิงสาวหันมาทางคนที่หน้าตาเหมือนพระเอกเกาหลีแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าเขาจะเข้ามาหาพวกเขาทำไม

"ผมชื่อภัทร คุณชื่อเพื่อนแพรใช่ไหม ผมขอชี้แจงง่ายๆ แล้วกันนะครับเวลา หกเดือนที่คุณอยู่ในฐานะแฟนผม คุณไม่สามารถคบใครได้เพราะมันจะสร้างความเสื่อมเสียมาให้ผม ผมจะไม่ทำอะไรล่วงเกินคุณในที่รโหฐาน" "เดี๋ยวค่ะ ถ้าที่ไม่รโหฐานละคะ" เพื่อนแพรยกมือถาม "อ๊าวคุณ เราเล่นเป็นแฟนกันก็ต้องมีกอดกันบ้างตอนอยู่ข้างนอกเพื่อความสมจริง" ภัทรพูดกลั้วเสียงหัวเราะ "เดี๋ยว...ก่อนจะไปถึงตรงนั้น ทำไมคุณเลือกฉัน" "คุณขี้เหร่ดี" เขาตอบหน้าตาเฉย

"เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ" "ใช่!" "มันได้เหรอคุณ จะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ" "ผมจะไม่ว่าอะไรเลย ถ้าในท้องนั่นไม่ใช่ลูกผม" "ฮะ! ลูกคุณ!" "ใช่ลูกผม!" "เดี๋ยวนะ เราได้กัน" "ไม่ได้กันแล้วจะท้องเหรอ คุณอิงดาว"

ผู้ชายอยากได้หุ้น ส่วนเธออยากได้ผู้ชาย "ผมอยากซื้อหุ้นคุณ" "นอนกับรักสิ แล้วรักจะขายให้" "นี่เธอเป็นผู้หญิงยังไงเนี่ย" "เป็นผู้หญิงสวยและรวยมาก แถมมีหุ้นที่คุณอยากได้" "เราก็วิน ๆ ด้วยกันทั้งคู่นะ คุณได้หุ้น รักได้คุณ" ผู้ชายโคตรหยิ่งที่เธออยากได้ เมื่อสิบปีที่แล้วเขาว่าไงนะ "ฉันไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ใช่สเป็กฉัน" "แต่เราจูบกัน" "ฉันแค่เมา!!!"

“พี่วิน!...นี่มันอะไรกัน” รินลณีร้องออกมาอย่างตกใจ หัวใจเธอเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอก ร่างกายชาไปทั้งร่าง ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะมาเห็นภาพแบบนี้ “พี่พัฒน์ ผมชอบพี่ ...รินณีเราเลิกกันเถอะ”นาวินก็ตกใจพอกัน ภาพที่เธอเห็นเขาคงปฏิเสธไม่ได้เพราะมันชัดเจนมากขนาดนี้...ชายหนุ่มได้แต่พูดว่า “ขอโทษ” “ไอ้เลว” รินลณีด่าออกไปทั้งน้ำตา..เธอวิ่งขึ้นรถไฟฟ้ากลับคอนโดมิเนียม โดยไม่ได้สนใจเสียงเรียกของนาวิน ส่วนระพีพัฒน์นะเหรอเขาก็ยังยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์แบบไม่ได้สนใจอะไร นี่มันอะไรกัน มันคือโลกที่ชะนีแบบเธออยู่ยากจริง ๆ เธอกลับมาร้องไห้ต่อที่ห้อง ภาพอดีตของเธอกับนาวินไหลผ่านเข้ามาในหัวเธอไม่หยุด เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เธอกับเขาเลยเข้ากันได้ดี ไม่ว่าจะไปทำผม ชอปปิงเขาไม่เคยบ่น ไม่เคยว่ามันน่าเบื่อ

เขาคือชายหนุ่มหล่อเหลาแต่ใครจะคิดว่าเขาจะมีปมด้อย และดันเป็นปมด้อยที่รักษาทางกายไม่ได้มันต้องรักษาทางจิตใจเท่านั้น เธอคือคุณหมอสาวสวย ผู้ซึ่งเคยทิ้งเขาไปเมื่อสิบปีที่แล้ว เจอกันหนนี้เขาจะไม่ยอมให้เธอหนีพ้น เขาคือตราบาปในใจเธอ ส่วนเธอก็ตราบาปในใจเขา ผู้หญิงแก่บ้า ได้แล้วก็ทิ้งกัน เด็กบ้า ใครจะคิดว่าอายุแค่สิบเจ็ดปี..นี่ฉันจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไหม หลังจากนั้นสิบปีผ่านไปเขาและเธอกลับมาเจอกันอีก ในฐานะ คุณหมอ กับ คนไข้

She was head over heels in love with her bestfriend. A love that never reciprocated. She thought her heart belongs only to him until she met their university's 'Mr. Perfect'. She fell hopelessly in love with him. Will she finally be loved back? Or will she suffer from another heartbreak? Mr. Perfect? Or so she thought...

In my seventh year of dating Elliot Sheppard, he pulls every string to save the exiled daughter of his imprisoned mentor—Margot Fairgrave—and gives her a wedding that makes headlines. "Professor Fairgrave was my guiding light and a man of integrity, who'd never yield to corruption. I owe it to him to protect his daughter," he declares. The Sheppard family, with their billion-dollar empire and strict family rules, will never accept a daughter-in-law like Margot. So, to secure her place, he demands that our son call her "Mom" and tells the world that I am just the nanny. He promises. "Just wait. Once I collect enough evidence to prove that Professor Fairgrave was framed, I'll return everything to the way it was." For three years, I waited and watched their picture-perfect family of three. My son no longer knows me as his mother, yet I remain their lowly nanny. Since I can't possibly wait forever, I've decided to stop waiting.

Nocturne Ville, as beautiful as the mystery city might be, has always been a magnet for supernaturals in an alternate America. Although neighbouring cities dismissed the bizarre happenings as fables, its citizens knew that there was more to the lovely metropolis than meets the eye, but they preferred to be oblivious to the reality. It was much simpler. There she was in the centre of it all. Desirée Doyle, who had the gentle and luminous aura of an empyrean creature, was divided between accepting the obvious reality and remaining convinced that everything was a myth. All she cared about was finishing college and escaping Nocturne Ville, which was the source of all her problems. Desirée was just interested in keeping her head down as usual, but the appearance of the intriguing André Baudelaire, a Vampire, appeared to be the solution to the hole she had always felt. Their encounter made Desirée rethink everything she had always believed, entangling them in a web of hot passion that André was determined to deny to the ends of the world, given his hatred for commitment as a result of his instability over decades. How can a quiet girl who has always felt incomplete manage the supernatural world? Will she accept the heat and commotion that comes with it, or will she flee to the hills?