My Professor Is My Husband の小説・ストーリー

"I love you, my wife. And you. And you. And only you..." Maris was drowning. Her heart flooded with love for this man kissing her. Touching every of part of her. Natigil lamang ang paghalik nito nang tumunog ang kanyang cellphone. Sabay silang napatingin doon. It's a message from her father. "I guess the professor cannot let you go after all." When she read the message, it was just a reminder to tell her husband to behave. Napangiti na lang siya. Nakita niyang nabasa rin iyon ng asawa.

Dahan-dahan niyang tinaas ang kamay niya at napahawak na lang sa sariling bibig. Hindi niya maintindihan pero may kakaiba siyang nararamdaman. Ano bang problema kung may asawa si Montereal? Bakit parang nasasaktan siya? Gwapo naman talaga ang Professor. Normal lang kung may girlfriend o asawa ito. Pero bakit parang hindi matanggap ng puso niya iyon. "Bakit ganito ang nararamdaman ko?"

Pero sa loob, basag na siya. Habang naglalakad papasok ng boardroom, narinig niya ang mga bulungan ng ibang empleyado. “Grabe no, ang taray talaga ni Sir Ethan. No wonder iniwan niya yung ex-wife niya.” “Yeah. Kawawa naman yung babae, single mom na tuloy.” Pinikit niya ang mga mata. 'They don’t know. They’ll never know.'

Bahagya itong lumayo sa'kin at nakita ko ang paghilamos ng mga palad niya sa sariling mukha. Did he regret it? Was it the alcohol acting up for him? Alam ko kung ano siya, at mas lalong alam kong hindi p'wede ang ginawa naming dalawa dahil professor ko pa rin siya. Our university may be owned by his family, but the law still forbids this kind of relationship between a professor and student. Alam ko naman 'yon. Alam ko lahat ng 'yon, pero hindi ko maintindihan ang nararamdamang kirot sa dibdib ko ngayon. A painful line electrifies my entire system. It was a mistake.

He can't deny the fact the misses him so much, as his cousin na subrang close niya. "Kanina lang, eh naisipan kitang dalawin dito. Balita ko naka pangasawa ka na raw?" Usisa pa nito matapos maupo sa upoan na nasa gilid nang desk ni Damon. "Yeah, but, annulled na ako sa una kong asawa and now I'm getting married again" Napa tampal naman sa mesa ang pinsan nitong si Edmond dahil sa pagka gulat and at the same time pagka mangha.

Masayang nag-uusap ang mga estudyante sa isang kubo kung saan nag-aaral si Natasha ng kolehiyo. Pinag-uusapan nila ang hirap ng exam na ibinigay ng kanilang professor kani-kanina lang. Habang ang iba sa di-kalayuan ay kasama ang kanilang mga kasintahan na nakikinig ng musika.

bulong ko, pilit pinapatatag ang boses ko kahit ang totoo ay nanginginig ako. "Problema ko?" Natawa siya. Pero hindi 'yon masayang tawa. Nagdilim ang kaniyang mata "You're the problem." Napakurap ako. "Ano?" "You're there. Smiling. Dancing with him. Touching him like he owns you. Like he f*cking deserves to be that close to you. You have a husband Jazeah and that's me" nandidilim ang mata niyang ani, kitang kita ko ang lamig sa mata niya at ang igting ng kaniyang panga

Hindi maipinta ang mukha ng professor nang marinig ang mga detalye ng kwento niya tungkol sa naging buhay niya sa tatlong taon na kasal siya kay Lawrence. Napailing-iling ang professor sa mga naririnig. Back then, Audrey was a really excellent student of him. Kaya nga naging paborito niya ito. Kaya gano'n na lang ang panghihinayang niya nang malaman niya na muntik pa nitong hindi matapos ang pag-aaral dahil maagang nagpakasal at nag-asawa. She had a bright future ahead of her but she dropped it all just to be married to a man who treated her badly. Ngayon na magdi-divorce na sila, hindi naman mukhang depressed si Audrey kaya nabawasan ang pag-aalala ni Professor Henry. He felt relieved knowi

Napatingin ako sa profile ko at doon bumungad ang ilang komento ng mga estudyante at kapwa guro. “Oh my! She’s married?” “Of course! She’s married. Sa ganda ni prof, hindi nakapagtataka.” “She was a mother majorette during her college days? Wow, no wonder she walks like a queen.” “Her husband is so lucky to have her.” “Queen, is your husband bothering you?”

Umupo ako ng maayos upang makinig na sa lecture, na miss ko rin ang makinig at mag-take notes. "Oh...Mrs. Walter, welcome back, and good to see you in my class." Professor said. Nasa akin na naman ang attention. "Thank you, sir," I said, medyo nahihiya. "What? She's married? Kaya siguro nawala kasi nagpakasal?" "What if pinakasalan kasi buntis?" "I can't believe it."