My Professor Is My Husband Novels & Stories

He just laughed at me. Humarap ako sa kaniya at tinitigan siya, nakikita kong hindi na siya mapakali. “Looks like you want to kill me,” bigkas ni Nicolai. “Yes!” Mabilis kong sagot habang nakangisi sa kaniya. Dumating na ang Professor namin, at nagstart na siyang magturo. Uwian na at nagtext ako kay Clementine kung gusto niyang kumain kami sa restaurant and um-oo naman siya agad and at the same time kasama ko si Nicolai palabas ng University.

I am her husband now. END

Taste my skills, my husband. Husband, what? Eww.

"Seems like I made you angry, right?" I was just looking at him, without saying anything. "Na-misinterpret mo naman ako, eh. I mean, how much food do you want?" I was startled, "Paano niyo po nalaman na mahilig ako sa pagkain?" "I have my instinct." "Yung tunay po." He laughed at first, "I have a wife and a daughter, they both love food." After hearing those words, I immediately smiled at him, "So Prof., when can I start tutoring your son? Pagkain naman po pala eh, e 'di magkakasundo po tayo."

Gusto ko pa sanang tanungin si dad pero I think mamaya na. "Yes, master." Lumakad na ako pabalik sa upuan at napasimangot ako habang nakatingin kay Mike. Bakit hindi niya sinabi sa akin na nandidito pala siya at ang pinakamalala ay professor ko pa siya! "So shall we start?" Natapos na kaming magklase and as usual marami akong nalaman sa discussion. Ang galing namang talagang magturo ng asawa ko. Pwede na siyang maging guro.

“Do you read her books?” “Yes, sir, and I love all of them.” Sure na… flat one. Minsan talaga maiiyak ka na lang sa sobrang bobo mo. Sana talaga kasintalino na lang ako ni Chadleen. “Very well, then. Tell your friends that instead of discussing my personal life, they just read my wife’s books. They can surely learn a lot from there.” I fought the urge to roll my eyes at him. He sounded so smitten. Tunog inlababo si Professor Grimm sa asawa niya kung sino man iyang si Vanie-something-something Grimm.

Lalo na’t isa akong tao na malapit sa gulo—Isang taong gumagawa ng gulo. I cannot afford to cause her pain and conflicts because of the things I do as a job. So, every time I think of taking a risk with her and pursuing my desire to tell her how I feel, I can't. Maybe it's better if the two of us just stay like this... Estudyante ko siya, at ako naman ang professor niya.

Nagpalakpakan ang lahat, naghiyawan, kino-congratulate kami bilang bagong kasal. Nangunguna ang kaibigan ko at ang pamilya ng asawa ko. Natawa ako sa kanila pero natuon ang atensyon ko sa asawa ko. “Finally, you’re my wife now.” Hinalikan niya ako sa labi na agad ko namang tinugunan. Rinig na rinig namin ang mga hiritan at hiyawan pero pareho kaming hindi nagpatinag. We kissed like no one's around us.

Isa akong guro sa isang private school na pag mamay-ari ng asawa KO. Bigla akong nalungkot. Tatlong taon na kaming kasal ni Zander at noon sobrang maalaga sya , mapagmahal at laging tumatawag o texts kung sakaling malelate sya ng umuwi. Pero ngayon Hindi na sya nag paparamdam sakin. Umuwi sya ng dis oras ng Gabi at umaga din umalis dahil sa kanyang trabaho.

Gulat syang napatitig sa mga sinserong mata ni Alexis. Nagsitilian na ang mga estudyante at hinintay ang sasabihin ni Alexis. Hanggang sa tuluyang tumahimik ang buong gym nang magsalita ito. “Lagi kang nandyan for me, tinulungan mo akong makabangon at makilala ang sarili ko. You bring me joy and happiness…MARRY ME, PROFESSOR.”