My Roommate Is A Detective 소설 & 이야기

“Eh ganoon nga ang pakiramdam ko. Hindi ba ako mami-miss ng housemate ko?” “I’m not your housemate,” seryoso niyang sagot. “Fine, fine,” sabi ko, “pero technically, yes ka pa rin sa lahat ng definition ng housemate.” “Marga,” tawag niya bigla, “can you take this seriously for once?” Nagulat ako sa tono niya, medyo mababa pero hindi galit. “Serious? About what?” “About your work,” sabi niya. “You’re always joking, but what you’re doing is dangerous. Investigating criminal cases means you’ll be surrounded by people who lie, cheat, and manipulate. Hindi ‘yan biro.”

tugon n'ya. "Oh I see! Follow me ma'am," agad na sagot nito sa kan'ya at nagpatiuna sa paglakad. Mukhang inaasahan na s'ya nito na agad s'yang dinala sa isang private room sa sulok. Pagpasok n'ya ay agad na umandar ang kan'yang pagiging detective at inilibot ang tingin sa paligid. Wala s'yang nakitang tao sa loob na ikinapagtaka n'ya.

Inuuwi na rin niya minsan ang mga kailangan niyang gawin para matapos na ang lahat pero pakiramdam niya hindi siya nauubusan ng mga gagawin. “Come in,” pagod na wika ni Aurora nang may kumatok sa pintuan niya. Sumandal siya sa swivel chair niya at hinilot ang sintido. “Detective, what brings you here?” tanong niya ng makita niya kung sino ang pumasok ng office niya. Naupo naman si Detective Fernandez sa sofa.

Siksikan talaga. "Hindi na, Rick. Saka, safe naman ako kapag nakababa ako ng jeep kasi may guard." nakatira ako sa dorm ng L.I.S, may ka roommate ako na for sure tulog na ngayon. O baka nga nanunuod na naman ng k-drama.

Pinatawag pa nito ang kaniyang nurse at maraming ibinilin. ... "SIGURADO ka ba na hindi ako sasabit sa gagawin mong ito?" tanong ni Jomar muli sa lalaking kaharap. Naging kaibigan niya ito ilang taon na ang nakalipas. Naging mabait ito at tinulungan niya makapasok sa kaniyang trabaho bilang part time job lang nito. Alam niyang isa ring detective ito pero hindi niya alam kung bakit kailangan nitong imbistigahan ang may ari ng naturang hotel.

Iniabot ko na ang isang maliit na sobre kay Detective Alonso at umalis na. Nilakad ko na lamang pauwi sa aming condo tutal malapit lang naman. Walking distance lang. Pagdating ko sa aming condo ay dumiretso kaagad ako sa aking kwarto. Kahit na magkarelasyon kami ni Mr. Griff ay hiwalay kami ng kwarto. Kapag nasa wisyo iyon at gustong magpalambing ay kusa lang 'yon na papasok sa aking kwarto.

Pumasok na ako at pumanhik na sa aking kuwarto. Naglinis lang ako ng katawan at nagpalit ng damit. Gumawa ako ng assignment pagkatapos. Sakto naman na kauuwi lang ng roommate ko na si Seen. "Hoy, sissy, nakita mo na ba iyong bagong boarder ni Madame? Ang gwapo, ano?" "Oo, nakita ko na. Pinakilala ako ni Madame kanina. Kakalipat lang daw nun kahapon."

sabi naman nito kay Detective Umalis naman na ng interogasyon room si Detective Benson. Pumunta na ito sa silid na aming tinutuluyan upang ipaalam ang mga susunod nilang magiging hakbang. Iho-hold muna nila sa loob ng kulungan si Kenzo hanggang sa mapatunayan nilang totoo ang sinasabi nito. Tinawagan na din niya si Kernel Dela Rosa upang papuntahan ang address na sinasabi nitong si Kenzo. Kung may katotohanan lahat ng kanyang sinasabi ay maari siyang gawing star witness.

The walls, painted a somber grey, are adorned with maps, photographs, and case files, each telling a story of its own. To the left, a large wooden desk dominates the room. It's cluttered with an array of items that define the detective's work - a magnifying glass, a notepad filled with scribbles, a vintage typewriter, and a telephone that rings intermittently, breaking the silence. The desk is a testament to the countless hours spent piecing together the puzzles that come their way. On the right, a large corkboard stands, covered in a web of red strings connecting photographs and notes. It's a visual representation of the detective's mind, a maze of connections and theories. Each string is a

Tumawa si Damian, yung tawa niyang malalim at nakakahawa, na kahit sandali, nakalimutan ko yung bigat na dala ko simula nang makita ko si Dexter at Mariel na magkasama. “May kilala akong nagpahiram ng room,” sagot niya na parang wala lang. Kumunot noo ako, agad akong nagduda. Gigolo na may access sa penthouse ng pinakamahal na hotel sa city? Tuloy-tuloy pa rin siya sa character? “Ah, sure. You ‘know someone,’” sabi ko, nag-air quotes pa gamit daliri. “Talagang consistent ka sa role, kahit tayo lang. Dedicated ka talaga sa trabaho mo.”