Na At Nang Mga Nobela at Kwento

Natawa naman ako itong lalaking ito! Nang mapansin niya ako, ngumiti siya. Napansin ko rin ang pag baba ng tingin niya. Lumapit siya sakin at inakbayan ako "Ba kat na ba kat ah" bulong niya Natawa naman ako sa kaniya. Grabe nakasabit na bakat yung sakin eh bakat din naman yung sa kaniya sa may pantalon niya. May kalukuhan naman akong naisip, at sa kalukuhang iyon bigla siyang napaungol. Pin!sil ko kasi yung kanya at natawa naman ako.

“Ate, ano na naman yan?” Ang salitang “na naman” ay lalo lang nagpagalit kay Carla. “Betty! Alam mo bang ipapadala ako ni Kent pabalik sa New Zealand at hindi na ako papayagang bumalik dito? Kailangan mo akong tulungan, kailangan mo akong tulungan!” sigaw niya, desperado.

Ang account ay mabilis na pinagbawalan, at kasama nito, gumuho ang masamang panaginip ng Subject Two. Ang sistema ay nagpaliwanag sa kanyang huling paghatol: [Ang isang mabuting ina ay gumagabay sa kanyang anak patungo sa pagbuo ng mga mahuhusay na prinsipyo. Si Subject Two ay hindi nakamit ang pamantayang ito. Bukod pa rito, pinahintulutan ng Subject Two ang labis na pagkonsumo ng hindi malusog na pagkain.]

Narinig ko ang naghihinagpis niyang paghikbi kasabay ng pag-iyak ng mom ko. Mom, Dad, lagi niyong sinasabi na sana hindi na lang ako nahanap. Ngayon, gaya ng hiling niyo, hindi na ako makakabalik. Kaya bakit hindi pa rin kayo masaya ngayon?

paliwanag nya "Magaling ka sa lahat ng bagay na ginagawa mo cuz. Napapabilib ako sa'yo." Nabaling ang atensyon nila kay Nate na winaksi na ang milk bottle. Malamang ay busog na ito. Nagpupumilit itong tumayo sa kandungan niya saka ngumiti at tinaas ang kamay papunta sa kuya Peter niya. "Kuya, gusto ata magpabuhat ni Nate sayo."

Kumusta na nga ba sila? Agad na naglaho ang ngiting nakaukit sa labi ko nang taas kilay akong nilingon ni Nathalie magmula ulo hanggang paa. Sarkastiko siyang ngumisi na animong hindi pa siya natutuwa na nagkrus ang landas naming dalawa ngayon. Para bang sa ekspresyon pa lang ng mukha niya, alam kong hindi na siya natutuwa na makita ako nagyon.

Nakangiting dagdag niya "Hindi baleng mawala saakin lahat kung kapalit ay siya." Seryosong sabi ko kaya natahimik si madam pero nakangiti parin "Pero hindi ako papayag na pati kayo mawawala saakin.. kung may mawawala man okay lang basta hindi ikaw madam o kayo" dagdag ko "Masaya ako para sayo.. pero matagal pa yan, sag muna natung pagusapan" Nakangiting sabi ni madam at lumingon sa tatlo na nakatitig lang saakin.. si Nathan hindi makatiis kaya tinanong na ako

saad ni Nath "May alam ako dun sa restaurant ng tita ko kapatid siya ni Mom p'wede ka dun kahit weekend ka lang pumasok at p'wede rin tayo makitambay dun ano sa tingin n'yo?" Nakangiting saad ni Atom sa akin na talaga namang ikinangiti ko ng subra. "Sige payag ako." agad kong pagsang-ayon rito. "Seryoso ka talaga e ano?" mataray paring saad ni Nath.

Nataranta siya nang umilaw ng green ang traffic light sa gawi nito. "Braylon, s-sandali." Sana marinig siya nito. Sana huminto ang taxi at bumaba ang mahal niya pero nataranta siya nang lumiit na ito sa paningin niya. Natakot siya sobra! "B-Braylon." Maraming sasakyan ang dumadaan at hindi siya makahanap ng tiyempo na makatawid sa kabila.

“Bumaba na sana ang lagnat mo. Masama sa katawan ang ilang araw na lagnat.” When Nathalie woke up, it was already four or five in the morning. Nathalie immediately touched Naomi’s forehead, but this only made her more panicked. Sa halip kasi na bumaba ang lagnat ng kanilang alaga, mas lalo yata iyong lumala pa.